دلکده‌ی آنسه

تغيير آدرس

2009-06-24T08:16:00.000-07:00

لطفن توجه كنيد:ا

به دليل فيلترينگ شديد در اينترنت ايران

وبلاگ دلكده به آدرس زير منتقل شد:ا

http://delkadeye-aanseh.blogspot.com/

در صورت فيلتر شدن مجدد باز هم تغيير آدرس خواهيم داد.ا

شهره آغداشلو

2009-06-22T02:12:00.000-07:00

شهره آغداشلو و بیان هنرمندانه‌ و تاثیرگذارش از حوادث خون‌بار ایران

در این بُرهه از تاریخ سرزمین‌مان، که شرایط تاریخی بسیار حساسی است، آن‌چنان‌که حتا خنثاترین و بی‌تفاوت‌ترین هنرمندان هم که از خواندن ترانه‌های سیاسی خوش‌شان نمی‌آید و وطن خود را جایی می‌دانند که بتوانند در آن‌جا آواز بخوانند نیز ناگهان به فکر پس گرفتن رای افتاده‌اند!! در چنین شرایطی که مزدوران نظام، دختری شانزده‌ ساله را در مقابل چشمان پدرش به قتل می‌رسانند و هزاران هزار جوان ایرانی و مردم آزادی‌خواه ایران، جان‌شان را کف دست‌شان گذاشته‌اند تا ایران و ایرانی را به آزادی برسانند، در چنین موقعیتی باید به هنرمند ایرانی خانم شهره آغداشلو توجه و از وی سپاس‌گزاری کرد که در این شرایط حساس تاریخی، از شهرت جهانی خود به نفع آزادی ایران و مردم ایرانی بهره می‌گیرد.ر

*
جهان، شهره آغداشلو را به واسطه‌ی بازی‌‌های سینمایی درخشان‌اش می‌شناسد، او کسی‌ست که به مدد تلاش و هنر واستعداد خود، نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار شد و نام ایران را در سینمای جهان به ثبت رسانید و شهره اینک باردیگر ایرانی بودن و وطن‌دوستی خود را ثابت کرده، او به اثبات رسانیده که بانویی وطن‌پرست به معنای واقعی است. ر
*
شهره آغداشلو این روزها مداوم در رسانه‌های مختلف جهان به گفت‌و گو در باره‌ی وقایع اخیر ایران مشغول است. رسانه‌های جهان به واسطه‌ی شهرت او و این‌که می‌دانند شهره یک بازیگر ایرانی است به سمت‌اش می‌روند و او چه با احساس و چه واقع‌بینانه به توضیح وقایع و فجایع ایران می‌نشیند.ر

*
شهره آغداشلو روز گذشته نیز در سی‌ان‌ان و در تازه‌ترین مصاحبه‌ی خود با این رسانه‌ی بین‌المللی، آن‌چنان با احساس از وقایع اخیر ایران حرف زد که مجری برنامه را به گریه انداخت. شهره می‌گفت جوانانی که در ایران بی‌گناه و فقط به دلیل آزادی‌خواهی کشته می‌شوند، هم‌سن‌های دختر وی هستند و او نمی‌تواند در مقابل این همه بی‌عدالتی و ظلم ساکت بنشیند.ر

*
فیلم تازه‌ی شهره آغداشلو با نام سنگ‌سار ثریا.م که تارخ اکران‌اش با وقایع اخیر ایران هم‌زمان شده، گوشه‌ای دیگر از تلخی‌ها و بی‌عدالتی‌ها را در ایران به نمایش می‌گذارد. گفته می‌شود غیرایرانی‌ها از این فیلم بسیار استقبال کرده‌اند و از طریق این فیلم، جنبش آزادی‌خواهی مردم ایران را بهتر درک و حس می‌کنند.ر
*
شهره آغداشلو که خود کاراکتر زهرا را در این فیلم برعهده دارد گفت: امروز هزاران هزار زهرا درخیابان‌های ایران در مقابل زورگویان آدمکش مقاومت می‌کنند و می‌خواهند سرنوشت تلخ‌شان از طریق خبرنگاران خارجی برای دنیا بازگو شود.ر
*
می‌بالیم به هنرمندی چون شهره آغداشلو که از اعتبار جهانی خود به سود مردم هم‌وطن‌اش بهره می‌گیرد.ر

*
می‌بالیم به شهره آغداشلو که با احساس و بیان هنرمندانه‌ی خود وقایع و فجایع اخیر ایران را برای جامعه‌ی بین‌المللی بازگو می‌کند. ر

*
بازگو کردن حوادث خون‌بار اخیر ایران توسط سرویس‌های خبری رسانه‌های جهانی، فقط در حد مخابره‌ی خبر و اطلاع رسانی است و توضیح و تفسیر این خبرها توسط کارشناسان، درحد آگاه کردن مردم از چه‌گونه‌گی رخ دادن وقایع اخیراست. اما این‌که یک هنرمند ایرانی چون شهره آغداشلو در مقابل دوربین‌های جهانی بنشیند و با گفتار و احساس هنرمندانه‌ی خود، آن‌چه که در ایران می‌گذرد را برای جهان بازگو کند، بی‌شک تاثیری فراتر بر جهانیان خواهد گذاشت.ر

*
جای سپاس دارد که شهره آغداشلو شهرت جهانی‌اش را صرفن صرف مسایل مالی و شخصی نکرده و این شهرت را فرصتی مناسب دانسته تا به سرزمین و هم‌سرزمینان‌اش بپردازد و این شجاعت را دارد که باورهای سیاسی خود را به صراحت عنوان کند.ر

*
درود برشهره آغداشلو که هنرمندی مبارز و وطن‌دوست است که از داخل خانه‌اش، بیانیه صادر نمی‌کند بلکه در رسانه‌های مختلف جهانی و نیز رسانه‌های ایرانی حضور می‌یابد و سخن می‌گوید. او با این‌که در خیابان‌های ایران حضور ندارد، اما با این کارتاثیرگذاری که انجام می‌دهد، مثل این است خود در تظاهرات ایران، حضور فیزیکی دارد.ر

*
و درود و سپاس از همه‌ی هم‌وطنان عزیز خارج ازکشور که با تجمع‌های خود در مقابل سفارت ایران در کشورهای مختلف و نیز مکان‌های دیگر، صدای آزادی‌خواهی و مظلومیت مردم ایران را به گوش جهانیان می‌رسانند.ر

*
هم‌دردِ هم‌دردیم با تو ای هم‌طن! که عزیزت را در خیابان‌های به آتش و خون کشیده شده‌ی ایران، از دست داده‌ای...درود بر روان پاک آزادی‌خواهان به خون خفته‌ی ایران... درود بر روان پاک و نام همیشه زنده‌ی ندا و نداها. ر

یکُم تیرماه 1388 خورشیدی

مهرداد آسمانی

2009-06-20T09:27:00.001-07:00

مهرداد: رای مردم،حرف اول و آخر است

*مهرداد آسمانی در گفت‌وگویی با نادر رفیعی در تلویزیون امیدایران گفت: حرف مردم، رای اول و آخر است.ر
*

مهرداد که روز پنج‌شنبه در تلویزیون امیدایران حضور داشت، پیش از هر حرف و سخنی، متنی که نوشته بود را خواند. متن‌نوشته‌ی مهرداد از این قرار است:ر

*
به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی

*
با درود
برای منی که دور از وطن و شرایط سیاسی و اجتماعی آن زنده‌گی می‌کنم هیچ حقی وجود ندارد که اظهار نظر کنم و از بیرون گود در امنیت کامل و آزادی مطلق، دستورالعمل صادر کنم.ر
*
منی که حتا شهامت نزدیک شدن به خاک ایران را ندارم، منی که فقط برای آوازخواندن، آن‌هم از نوع اجتماعی-عاشقانه، نه حتا سیاسی اثرگذار ترک وطن کردم و هیج از درد امروز هم‌وطنان‌ام نمی‌دانم. منی که اسم خودم را هنرمند گذاشتم هرچند که بنا براین بوده که فرهنگ‌ساز باشم و اثرگذار، تبدیل به کبریت بی‌خطر شدم. منی که فقط برای درآمد بیش‌تر و مثلن محبوب بودن، هزار نمایش بازی کردم و هر لحظه بنابه مصلحت خودم، تغییر رنگ دادم و موج‌سواری را بر حقیقت‌گویی ترجیح دادم، چه باید بگویم؟ نظر من چه ارزشی دارد؟
*
شاید مردم ایران خوب می‌دانند که از من ِهنرپیشه‌ی مهاجر که از دردشان هیچ نمی‌دانم، انتظاری هم به‌جز سرگرم‌کردن و خواندن و رقصیدن نباید داشته باشند. شاید امیدشان به‌حق از امثال من به ناامیدی مبدّل شده و شاید به حقیقت‌مان پی برده‌اند. رسانه‌ها هم تکلیف‌شان کاملن مشخص است پُراز حرف‌های قشنگ و تبلیغات وطنی خط دار. همه چیز حاضر است به‌جز حرف مردم که غایبِ همیشه است. پس من چه بگویم که از خودم خجل نباشم؟
برای وطن‌ام و مردم سرزمین‌ام چه کرده‌ام؟
*
با این حال شاید عذاب وجدان که برای وطن و مردم‌ام هیچ نکردم، باعث شود چند خط در مورد اتفاقات امروز ایران بنویسم. پس جسارت مرا ببخشید و این چند خط را تحمل کنید.ر
**
رای مردم را دزدیدند!!ر
*
انتخابات فرمایشی!!ر
**
اعتراض سراسری به انتخابات فرمایشی آقای احمدی‌نژاد و تحویل ریاست جمهوری به آقای موسوی!ر
*
آیا همه‌ی مشکلات مردم ایران با ریاست آقای موسوی حل می‌شود؟
*
آیا با این انتخاب، مردم به آزادی مطلق خواهند رسید؟
*
آقای موسوی نیز خودش از فیلتر شورای نگهبان گذشته که توانسته نامزدی برای این ریاست باشد. به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی. با حمایت رفسنجانی و مدرسین حوزه‌ی علمیه‌ی قم باز هم یکی از خودشان سیاست‌مدارانه، طرف مردم را گرفته که مبادا کسی بیرون از نظام امید مردم شود و رهبری این مردم دل‌شکسته را به دست گیرد. به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی.ر
*
باز هم به شناسایی مخالفین نظام در همین تظاهرات گسترده، و دستگیری اندیشمندان مبارز، حکایت آقای خاتمی را یادآوری می‌کند و باز سر مردم بی‌کلاه می‌ماند. دیدیم که در آن زمان هم چیزی عوض نشد و تا زمانی‌که نماینده‌گان حقیقی مردم بر سر مسند نباشند، هیچ چیز عوض نخواهد شد.ر
*
تا زمانی‌که نماینده‌گان تحمیلی شورای نگهبان به ریاست برسند، تا زمانی‌که تغییر اساسی در قانون اساسی نظام صورت نگیرد، تا زمانی‌که دست رهبری از مملکت کوتاه نشود، همین آش است و همین کاسه. به مرگ گرفتند تا به تب راضی باشی.ر
*
آقای احمدی‌نژاد و آقای موسوی هر دو تربیت شده‌ی نظامی هستند که اساس‌اش زیر سوال مردم ایران است. این‌ها نمایدنده‌گان تحمیلی هستند که برای مردم از پیش انتخاب شده‌اند و امروز انتخاب بین بد و بدتر، تنها راه مردم ایران است که برای‌اش از جان خود می‌گذرند.ر
*
به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی. من هم راضی به رضای خدا و مردم ایران هستم. هر آن‌چه که این مردم ستم‌دیده دوست می‌دارند را دوست می‌دارم و می‌دانم حتمن بهتر از غربت‌نشین ِخوش‌نشین، دل‌نگران آینده‌ی ایران و سرزمین مادری‌‌شان هستند.ر
*
من شک ندارم که جوانان و اندیشمندان مبارز داخل کشور با هوش‌مندی و سازمندی صحیح به هدف خود خواهند رسید.ر

*
با آرزوی پیروزی حق که همانا مردم مظلوم ایران هستند بر باطل ِمردم‌کُش، و با ابراز هم‌دردی با خانواده‌هایی که عزیزان‌شان را در این راه از دست دادند.ر*

*
مهرداد آسمانی

*
بیست‌وهشتم خرداد ماه 1388 خورشیدی - هجدهم جون 2007 میلادی

* * *

*
نادر رفیعی گفت: مهرداد هنرمندی متعهد و تاثیرگذار بوده، جبهه‌ی جنگ رفته و درکنار هم‌رزمان‌اش از خاک ایران دفاع کرده و به همین دلیل این حق را دارد که نظر سیاسی خود را به این وضوح، در تلویزیونی که من مدیرش هستم، اعلام کند.ر
اوهم‌چنین گفت: مهرداد در زمان کمبود نفت و آذوقه و زمان جنگ در ایران بوده و درد مردم ایران را می‌داند.ر
*
نادر رفیعی پرسید: مهرداد! صادقانه بگو که آیا در این سال‌ها هنرمندان وظیفه‌ی خود را انجام دادند و متعهد بودند؟
مهرداد گفت: نه هنرمندان و نه رسانه‌ها هیچ‌کدام وظایف‌مان را درست انجام ندادیم.ر
*
نادر رفیعی گفت: شرکت در انتخابات بی‌سابقه بوده!ر

*
مهرداد گفت: این بسیار خوب است. اگر مردم واقعن فکر می‌کنند که آزادی‌شان در گرو انتخاب آقای موسوی است، من هم مخلص آقای موسوی هستم. رای مردم، حرف اول و آخر است.ر
*
نادر رفیعی گفت: تا همین الان هیچ‌کدام از هنرمندان به این تلویزیون نیامده‌اند که در مورد انتخابات و ایران حرفی بزنند، و شما اولین نفری هستی که آمدی و حرف‌هایت را در جهت حمایت از مردم ایران زدی.ر

*
مهرداد گفت: من خودم زنگ زدم و از شما خواستم این وقت را در اختیار من بگذارید که از شما نادر جان و تلویزیون امید ایران ممنون‌ام که این اجازه را دادی که حرف‌هایم را بزنم.ر

سی‌ام خرداد ماه 1388خورشیدی
*

آزادی کجایی؟؟

2009-06-14T10:07:00.000-07:00

و گزمه‌گان به هیاهو شمشیر در پرنده‌گان نهادند

محمود احمدی‌نژاد پس از انتصاب مجدد به ریاست دولت، در گفت‌وگو با خبرنگاران داخلی و خارجی گفت:ر
*
در ایران ما به آزادی مطلق نزدیک هستیم!!!ر
*
عکس‌های زیر و صدها تصویر زشت و نفرت‌انگیز از کتک زدن وحشیانه‌ی مردم بی‌گناه در خیابان‌ها توسط عوامل حکومت، که از تلویزیون‌های سراسر دنیا پخش شد، حرف‌های محمود احمدی‌نژاد را کاملن تایید می‌کند!!! ایران نزدیک به آزادی مطلق است!! تصاویر اما نشان می‌دهند که گویا ایرانی بسی آن‌طرف‌تر از آزادی مطلق ایستاده، یعنی این‌که آزادی مطلق را نیز پشت‌سر گذاشته است!!!ر

*
*

*
**

به جز این تصاویر، از دیگر نشانه‌های آزادی مطلق در ایران قطع شدن ارسال پیامک‌ از روز انتخابات تا به اکنون، اختلال در شبکه‌ی اینترنتی، فیلترینگ هزاران سایت در مدتی کوتاه، اختلال درارتباط تلفن‌های همراه، عدم انعکاس اعتراض مردم به نتایج انتخابات در روزنامه‌های ایران و ترس و اضطراب حکومت از اعتراض مردم، با اعزام نیروهای پلیس ضدشورش در خیابان‌ها و کتک زدن وحشیانه‌ی نوجوانان و جوانان بی‌گناه و بی‌سلاح ایرانی و حتا خانم‌های باردار، همه و همه از نشانه‌های نزدیک شدن ایران به آزادی مطلق است!!!ر
*
محمود احمدی نژاد در بخش دیگر از سخنان‌اش، ضمن انتقاد از دموکراسی لیبرال گفت که دموکراسی لیبرال باعث می‌شود که فقط دو حزب که هر کدام اعضای محدودی دارند، خواسته‌ی خود را بر مردم تحمیل کنند!!! اما در ایران این‌گونه نیست و فقط خواست مردم است که رییس جمهور را انتخاب می‌کند!!!ر
*
چه‌قدر درست می‌گویند ایشان!! وقتی از چند هزار داوطلب نامزدی ریاست جمهوری فقط چهار نفر از فیلترینگ نفرت‌انگیز آن عبور می‌کنند، کاملن مشخص است که مردم، خود رییس جمهورشان را انتخاب می‌کنند.ر
*
وقتی به همین انتخابات ابتر هم دست‌درازی می‌شود و با تقلب و تحمیل، کسی به‌عنوان رییس جمهور منتصب می‌شود، حتمن که باید به دموکراسی لیبرال اعتراض شود!!!ر
*
وبعد محمود احمدی‌نژاد اضافه کرد که از دیگر مضرات دموکراسی لیبرال، از دست رفتن اخلاق انسانی است!!!ر
*
بازهم درست می‌گویند!! کسی‌که از روی خون جوانان‌اش در خیابان‌ها رد می‌شود و خود را به صدا و سیما می‌رساند تا فیلم‌ تقلبی‌اش را بازی کند، باید حتمن دموکراسی لیبرال نفی را کند!!ر

محمود احمدی نژاد هم‌چنین امروز در جشن تقلب‌شان گفت: کجای انتخابات مخدوش است؟
*
چند پرسش ساده:ا
*
اگرانتخابات مخدوش نبود، چرا همه‌ی وسایل ارتباطی را قطع یا دچاراختلال کردید؟
چرا پلیس ضدشورش در خیابان‌ها بسیج کردید؟
چرا این‌چنین وحشت کردید که بچه‌های بی‌گناه و بی‌سلاح مردم را فقط به جرم اعتراض به نتایج انتخابات، به وحشیانه‌ترین کتک‌ها گرفتید؟
چرا مطبوعات وروزنامه‌های ایران را از نوشتن وقایعی که اتفاق افتاده، منع کردید؟
چرا هزاران سایت اینترنتی را فیلتر کردید؟

چرا تعدادی از افراد صاحب‌نام اجتماع و صدها تن ازمردم معمولی را دستگیر کردید؟
**
وای که این قدرت چه فسادی با خود به همراه می‌آورد برای کسانی‌که نه ظرفیت قدرت دارند، نه حافظه‌ی تاریخی دارند و نه از جهان متمدن باخبرند!!ر

بیست‌وچهارم خرداد ماه 1388 خورشیدی

عنوان مطلب: خطی از شعر«محاق» - احمد شاملو

یادداشت خانم شیدا جهان‌بین خطاب به خانم زویا زاکاریان

2009-06-12T16:15:00.000-07:00

نمی‌دانم چرا شب رفته است و روز نمی‌آید!ا

و من هم اما از هر سو پرده‌ها را بی‌اعتنا کرده‌ام...ا
**
خانم زویا زاکاریان
باید اعتراف کنم وقتی اولتیماتوم یک هفته‌ای شما را برای تبدیل آقای جنتی‌عطایی به قورباغه، از زبان دوست عزیزتان!!! آقای شهیارقنبری شنیدم، به‌شدت نگران سلامتی شما شدم. نمی‌دانم آ‌‌ن‌را طنز شما تعبیر کنم یا اخطاریه‌ای دیگر از سوی وزارت ارشاد جمهوری اسلامی که باد آن‌را به این‌جا رسانده و تخم آن‌را بر زبان و دل‌های ما کاشته است. لاجرم لازم می‌دانم به هر دو تفسیر فوق، پاسخی بر دفاع از عقاید و نوشته‌های خویش به مخاطبین احتمالی داده باشم. ا

*
بسیار خوش‌حال‌ام که شما حرفه‌ی ترانه سرایی را برگزیده‌اید و زخم زبان تهدید و تصفیه خود را از مسند قدرت بر پیکر نحیف آزادی بیان نمی‌نشانید و بسیار ناراحت که استعداد خود را در حرفه‌ی طنزپردازی نیازموده‌اید و تاکنون نیروی‌های ماورای طبیعی خود را برای محو نام و نشان دیگران پنهان ساخته‌اید.ا

*
اما اگر مجبور باشم این تهدیدنامه را شیپور جنگ و جدل‌های لفظی درآینده تلقی کنم، پس شایسته آن است که با ذکر توضیحاتی کوتاه اما ضروری به مخاطبین گرامی، میدان نبرد لفاظی را به نفع شما خالی کنم:ا

*
نخست آن‌که در یک جامعه‌ی مدرن که از روابط پدرسالاری و مرید و مرادی عاری است، هرکس مسئول گفتار و کردارخویشتن است، بنابراین برمن پوشیده است که چرا آقای جنتی‌عطایی را به سبب نقدهای این‌جانب در وبلاگ شخصی‌ام که هیچ ارتباطی با نشریه‌ی گل‌سرخ ترانه ندارد، (از آن جایی که من و شما پیش‌تر از این‌ها با هم ارتباط دائمی و روشنی داشتیم، شما کاملاً باخبر بودید که وبلاگ شخصی من با نشریه‌ی گل‌سرخ ترانه که سردبیری‌اش به عهده من است، هیچ ارتباطی ندارند.) مقصر می‌دانید و از او می‌خواهید به مانند استادی که شاگرد را به سکوت فرامی خواند، دست بردهان دیگری گذارد؟
*

گنه کرد در بلخ آهنگری
به شوشتر زدند گردن مسگری

*
نکته‌ی دوم آن‌که امیدوارم شما چیزی از نقد اجتماعی آثار هنری شنیده باشید. نقد درعرصه‌ی هنر امری مرسوم است و هیچ هنرمندی آن‌را توهین به حریم مقدس‌ماب خویش نمی‌انگارد. پاسخ یک نقد متعهد به کارکرد‌های انتقادی و رهایی‌ بخشی، توهین ودعوت به سکوت نیست واز آن‌جا که آن نقد به شخص دیگری شده بود و تنها به یکی از ترانه‌های شما " من اگه خدا بودم " اشاره‌ی کوچکی شده بود آن هم در اندازه‌ی یک مثال، اولتیماتومی که داده‌اید را یک پیغام از سوی مخاطب اصلی آن نقد می‌دانم. پس خطاب به شما می‌گویم به همکارتان بگویید، شما نقد را با نقد جواب نداده‌اید و من نیز دفاع از محتویات نوشتار خویش را در این فرصت کوتاه ضروری نمی‌بینم.ا

*
شما در اولتیماتوم خود تلاش در تحقیر و هجو شخصیت این‌جانب و آقای ایرج جنتی‌عطایی که هیچ نقشی در این میان نداشته‌اند کرده‌اید. تنها به ذکر این گفته بسنده می‌کنم که هنرمند و نویسنده هم به مانند هرانسانی، واجد ارزش‌های انسانی است که از شخصیت و رفتار او نشات می‌گیرد و نه با منزلت صنفی و اجتماعی وی. بنابراین از تصغیر جایگاه خویش در جامعه‌ی کوچک "صلاح"* به دست گرفته برخی ترانه‌سرایان و مجریان‌شان از سوی شخص شما یا هر کس دیگر، هراسی بر دل ندارم.ا
*
نقد زدن نه روایتی‌ست، آن‌گونه که تو می‌خوانی ...ا
نه میثاقی‌ست که من و تو می‌خواهیم...ا
ونه شکست قلمی‌ست، آن‌گونه که تو با جغرافیای من داری...ا
می‌بوسم‌ات چون قورباغه زیباست...!ا
و من اما، فرصت مردن ندارم.ا
*

شیدا جهان‌بین
12 June 2009

ا"صلاح" به معنی صلاح‌دید*

یک یادداشت

2009-06-09T07:15:00.000-07:00

شهیار قنبری

برنامه‌ی قدغن‌ها

رادیو صدای ایران

هجدهم خرداد ماه 1388 خورشیدی

از سوی یک همکار یادداشتی به قدغن‌ها رسیده است. این یادداشت خطاب به آقای ایرج جنتی عطایی نوشته شده است. گویا یکی از همین سایت‌ها که سایت بانمکی هم هست (جای عبید خالی) از قول این برادر و از قول خود، سخنانی منتشر کرده که زویا زاکاریان را بس بسیار آزرده است.ر
*
زویا زاکاریان یادداشتی برای«قدغن‌ها» فرستاده است و از ما خواسته است که این یادداشت را بخوانیم. در این یادداشت آن‌گونه که خواهید شنید به همکار سابق، یک هفته فرصت داده است تا این وز وزها، این صداهای ناخوش را آن‌گونه که صلاح می‌داند خاموش کند که اگر با سکوت برگزار کند آن‌وقت زویا زاکاریان می‌گوید که هفته‌ی آینده قرار ما همین ساعت و همین جا، من آن‌چه را که باید بگویم، خواهم گفت... اما یادداشت زویا زاکاریان که دیروز برای ما فرستاده است:ر
*
پرده‌ی یکم
*
یادداشتی برای گل‌سرخ آفت‌زده‌ی ترانه
*
گل‌سرخ جان! شاعر آزادی! رسول همه‌ی رستاخیزها! قهرمان ملی! استاد! اسطوره! باقی القاب افتخاری را خودت ردیف کن!ر
*
من تا یک‌شنبه‌ی هفته‌ی دیگر صبر می‌کنم، به توفرصت می‌دهم به خاطر حفظ اعتبار خودت، که شته‌های مردم‌آزارت را از برگ این تارنما و آن تارنما نظافت کنی. در غیر این‌صورت یک‌شنبه‌ی آینده در همین ساعت و از همین‌جا، من تو را می‌بوسم و تو قورباغه می‌شوی، قورباغه‌ی زرد.ر
*
بعد همه‌ی القاب‌ات را پُست می‌کنم برای مریم حیدرزاده (شاگرد نوپای ترانه) که ببرد لقب‌های معلمی مثل تو را آویزان کند از هر جا که دل‌اش می‌خواهد. یعنی واژه‌ی حرمت را برای شته‌هایت معنی کن تا من هم حرمت نگه دارم.ر

*
زویا زاکاریان – شنبه ششم جون 2009

* *
و اما حرفِ من:ا
*
این بخش از برنامه‌ی«قدغن‌ها» را دوست عزیزی برای من فرستاد، با شنیدن آن حیرت‌زده شدم!! اما هدف از گذاشتن یادداشت خانم زویا زاکاریان گرامی بر روی دلکده، تایید یا تکذیب چیزی نیست، این کار فقط جنبه‌ی خبری دارد زیرا با توجه به همه‌ی داستان‌هایی که در این چند ساله‌ی اخیر اتفاق افتاده و من شاهد و پیگیر همه‌ی آن بوده‌ام، به باور من، مورد مهمی است.ر
*
اگر آقای جنتی عطایی گرامی نیز پاسخی بدهند، آن را نیز بر دلکده خواهم گذاشت. منظور این‌که هدف فقط اطلاع‌رسانی است و نه تایید و تکذیب. به همین دلیل نیز بخش کامنت‌ها را غیرفعال کرده‌ام. بنابراین دوستان عزیز مخاطب لطف کنند در مورد این پُست هیچ‌گونه نظری در کامنت‌های پُست پیشین نگذارند چون تایید نخواهد شد.ا

آنسه

نوزدهم خرداد ماه 1388 خورشیدی

صدای امریکا

2009-06-07T20:04:00.000-07:00

نگاهی به «دو روز اول»ا

*ا

*
میزان درخور توجهی استرس، عصبی، غمگین، درحال تلاش برای نشان دادن چهره‌ای شاد اما ناموفق، چاق‌تر از دو ماه پیش و موهایی نه‌چندان مرتب، توصیف گوگوش در برنامه‌ی دو روز اول است.ر
**
البته من این برنامه را مستقیم ندیدم، چون در همان ساعت، مناظره‌ی تلویزیونی میرحسین موسوی و آقای کروبی پخش می‌شد، خُب مسلم است که دیدن این مناظره ارجحیت داشت، بنابراین برنامه را ضبط کردم و سر فرصت دیدم.ر
*
از ابتدا تا به انتهای این گفت‌وگو به‌راستی حرفی برای گفتن ندارد جز چند مورد که به آن اشاره خواهم کرد.ر
*
نخست این‌که گوگوش موضوعی را عنوان کرد بسیار حیرت‌انگیز و آن این‌که من ترانه‌ی اجتماعی را دوست دارم و ترانه‌ی اجتماعی می‌خوانم، دوست ندارم ترانه‌ی سیاسی بخوانم چون ترانه‌ی سیاسی، ترانه‌ی تاریخ ‌روز دار است!!! و منظورش این بود که ترانه‌های سیاسی تاریخ مصرف دارند!!! یعنی حیرت‌آوربود چنین برداشتی از کسی که ترانه‌های باارزش در کارنامه‌‌ی هنری‌اش کم ندارد و خداوند صاحبان این ترانه‌های باارزش را سلامت بدارد!!!ر
*
نخست این‌که به چه دلیل ترانه‌های سیاسی، ترانه‌ی تاریخ‌ روز دار است؟ اگر این حرف درست باشد، پس ترانه‌های اجتماعی هم همین حالت را دارند، به دلیل این‌که ترانه‌های سیاسی یا معترض و هم‌چنین ترانه‌های اجتماعی همه‌گی دربردارنده‌ی محدوده‌ی زمانی مشخصی هستند. اصولن ترانه‌‌های سیاسی و اجتماعی هر سرزمین، نشان‌دهنده‌ی تاریخ سیاسی و اجتماعی دوره‌های مختلف آن سرزمین است. با ترانه‌ است که می‌توان فراز و نشیب‌های سرزمین ها را در طی سال‌ها مشاهده کرد، چه گونه گوگوش ادعا می‌کند که ترانه‌ی سیاسی تاریخ مصرف دارد؟
*
آیا ترانه‌ی از خون جوانان وطن لاله دمیده، گوشه‌ای از تاریخ سیاسی ایران را آشکار نمی‌کند؟ آیا تاریخ مصرف‌اش گذشته است؟
*
برای مثال آیا ترانه‌ی زیبای نون و پنیر و سبزی، تاریخ مصرف‌ دارد؟
*
خانم گوگوش! شما چه‌گونه ادعا می‌کنید که ترانه‌ی سیاسی نخوانده‌اید و دوست ندارید بخوانید؟ شما پیش ازانقلاب هم ترانه‌ی سیاسی خواندید، اما به نظر می‌رسد خودتان هم متوجه نشدید که چه خواندید؟ برای مثال:ا
*
دستامون از هم اگه دور بمونه
شب شیشه‌ای دیگه نمی‌شکنه
از تو این شیشه‌ای همیشه‌گی
خورشید مقوایی سر می‌زنه
*
این چه‌گونه ترانه‌ای است خانم گوگوش؟
*
به عزای دوری دستای ما
کوچه‌ها تاریک و بی‌صدا میشن
بوی رخوت همه‌جا رو می‌گیره
همه‌ی درها به غربت وا میشن
*
سیاسی نیست؟
*
و ترانه‌های چند سال اخیر شما آیا همه اجتماعی بودند؟
*
پشت هم گزارش سقوط برگ
پشت هم خطابه‌ی سایه‌ی مرگ
خبر خودسوزی ترانه‌کُش
خبر توقیف یک صدای خوش
*
تا به آخر این ترانه، خط به خط‌ اش سیاسی است.ر
*
و«شب سپید» چه‌گونه ترانه‌ای است؟ فقط عاشقانه است؟
*
برای تحمل روز سیاه
به تو فکر می‌کنم
برای تصاحب رویای ماه
به تو فکر می‌کنم
*
فکر کردید عاشقانه خوانده‌اید؟
*
به لطف شعله‌ی جنون
سوخته تماشاخونه‌مون
بذار صدامو بکشه
ترانه آخرش خوشه
*
سیاسی نیست؟

ترانه‌ی شناسنامه‌ی من؟؟ اگر در گفت‌وگوی بعدی این ترانه را سکسی-اجتماعی!! معرفی نکنید باید بگویم که این ترانه هم دارای مضمونی سیاسی است.ا

*
پس شهیار قنبری حق داشت که می‌گفت ترانه را به آوازخوانان می‌دادیم، اجرا می‌کردند اما خودشان نمی‌دانستند چه می‌خوانند!!ر
*
خانم گوگوش! ثابت کردید که از مفهوم ترانه هیچ نمی‌دانید، ترانه‌ها را فقط اجرا کرده‌اید بدون آن‌که از محتوای آن آگاه باشید. به دلیل همین ندانستن است که چنین ترانه‌‌ی غلطی را با افتخار معرفی می‌کنید:ر
*
از تو که حرف می‌زنم به یاد تو
هر چی میگم ترانه می‌شه
باغ بی‌برگی ما گل میکنه
دریایی از جوونه می‌شه
*
من همه‌ی ترانه را نشنیده‌ام، اما همین چند خط غلط است و مخاطبانی که ترانه را می‌شناسند، متوجه می‌شوند که چرا غلط است ولی شما که آن را اجرا کردید متوجه نشدید!! و طفلک اخوان ثالث و باغ بی‌برگی‌‌اش!!ر
*
خودتان را بیهوده دستِ‌بالا نگیرید و فیلم بازی نکنید خانم گوگوش! با این گفت‌وگو ثابت کردید که آن‌چه را که ادعا می‌کنید در چنته ندارید. اگر آن‌چه که سعی دارید به ظاهر نشان بدهید را در چنته داشتید که بر سر دویست نفر جمعیت کنسرت چانه نمی‌زدید!!ر
**
آقای فرهودی، نکته‌های حرفه‌ای کارشان را رعایت می‌کنند. ایشان حرف‌شان را زدند، گفتند که در کنسرت واشنگتن حدود 3000 نفر آمده بودند و درست گفتند. حدود سه‌هزار نفر، به معنای سه‌هزار نفر نیست. حدود سه‌هزار نفر یعنی از 2500 تا 3000 نفر. و شما به خاطر دویست نفر با آقای فرهودی چانه زدید؟
*
نه به‌خدا، نمی‌شه، جون شما نمی‌‌شه، 3200 پایین‌تر دیگه نمی‌‌یام!!!!ر
*
می دانید با این چانه زدن چه چیزی را ثابت کردید؟ ثابت کردید کسی که در سالن پانزده‌هزار نفره هم کنسرت اجرا کرده بود، آن‌قدر پایین آمده که به سه‌هزار نفرهم افتخار می‌کند و بر سر دویست نفر هم چانه می‌زند!! این نتیجه‌ی سقوط یک هنرمند است!!ر
*
در اعتراض به مطلب قبلی من در این باره، اعتراضیون ناآگاه گفته بودند که بروید تیکت مستر را ببینید! سالن 3702 نفر است!!! یک هفته پیش از کنسرت هم در بوق دمیدند که کنسرت سلداوت شده!! حالا، اگر حرف نه‌چندان درست گوگوش را هم ملاک قرار دهیم، و بگوییم3200 نفر آمده بودند، پس سالن 3702 نفره، چه‌گونه سلدآوت شده بود؟
*
من در همان مقاله هم اشاره کرده بودم که گنجایش سالن اهمیتی ندارد، آن‌چه که مهم است نصف شدن قیمت بلیت‌ها است. پس خانم گوگوش! ببینید! شما با به حراج گذاشتن بلیت‌های کنسرت، که در مقایسه با نرخ بلیت‌های کنسرت‌های قبلی، به‌راستی حراج بود، باز هم نتوانستید یک سالن کوچک را پُر کنید. این یعنی پایین آمدن هنرمند.ر
*
اما نکته‌ی بعدی این گفت‌وگو، داستان ابی بود!! خانم گوگوش چند سال پیش در مصاحبه‌ای به صراحت گفتند که من به ابی اجازه‌ی اجرای یک ترانه را داده بودم، نگفته بودم که تور کنسرت برگزار کند!ر
*
در این گفت‌وگو اما، ایشان متوجه شد که از کنسرت آلمان«ابی» خیلی خوش‌‌اش آمده و لذت برده بود آن‌چنان که ویدیوی این کنسرت را هم تهیه کرد!!! ببینید حرفِ چند سال پیش و حرفِ امروز چه‌قدر با هم اختلاف دارد!!! و برخلاف چند سال پیش، ابراز تمایل هم کردند به اجرای کنسرت مشترک با ابی!! البته خیلی خوب است که آدم گاهی از نردبان ادعا پایین بیاید و حقیقتِ دور و اطراف خود را ببیند و بفهمد که تفاوتی با سایرین ندارد و بیهوده منم منم نکند.ر
*
حال اگر در گفت‌وگوی بعدی، خانم گوگوش بگوید که: ابی بیخود کرد آن ترانه‌ها را اجرا کرد، اصلن حیرت نکنید، چون مصاحبه به مصاحبه، حرف ایشان تغییر می‌کند!! پس بیهوده نیست که هنگام بر زبان آوردن نام دوستان‌اش، دوستانی که بنابرگفته‌ی خودش از کودکی با آن‌ها بزرگ شده هم حضور ذهن ندارد!!ر
*
و خدا را شکر که زبان گوگوش باز شد برای گفتن این‌که با داریوش کنسرت مشترک خواهند داشت!! با هم در تماس هستیم وصحبت‌هایی هم کردیم، قرارهایی هم گذاشتیم و... خُب پس مشخص شد مهرداد آسمانی با یک مصاحبه، این کنسرت را به‌هم نزده است!! حرف‌های نیرومند جان هم یک‌سره چغندر از خاک درآمد!! از یاد نبرید که مهرداد خودش پیشنهاد کنسرت مشترک داریوش و گوگوش را داده بود.ر
*
تلفن بسیار جالبی هم به این برنامه شد گویا از دزفول، آقایی گفتند که: من گوگوش را به واسطه‌ی آقای بهروز وثوقی بیش‌ترشناختم!... یعنی در این لحظه من واقعن به شدت خندیدم!! خُب خدا را شکر که یک نفر پیدا شد که شهرت‌اش را مدیون گوگوش نباشد!! چون این‌گونه که ادعاها می‌گویند همه‌ی هنرمندان ایران بلکه جهان، شهرت‌شان را مدیون گوگوش هستند از ترانه‌سراها و آهنگ‌سازان گرفته تا زنده‌یاد فردین!!! پس خدا پدر بهروز وثوقی را بیامرزد که تنها کسی‌ست که شهرت‌اش را مدیون گوگوش نیست!!ر
*
ما هم که در دلکده نوشته بودیم در تیتراژ فیلم‌های مشترک بهروز وثوقی و گوگوش، اول اسم بهروز را می‌نوشتند و بعد اسم گوگوش را ... ما از همین تیتراژها پی برده بودیم که اعتبارهنری بهروز بیش‌تر از گوگوش بود.ر
*
در مورد به پایان رسیدن همکاری مهرداد با ایشون هم که هیچ توضیحی داده نشد، به عبارتی از زیر سوال در رفتند!! حالا این طفره رفتن به چه دلیل بود؟ عارفان دانند!!ر
*
مورد قابل توجه دیگری در این گفت‌وگو نبود و باقی حرف‌ها یا چنان نازل بود که حتا قابل مطرح کردن نیست و یا خیلی خنده‌دار بود. خنده‌دارترین‌شان هم داستان فمینیست بود!!! و داستان تعرض و توضیح توجیه‌وار در مورد مسئولان دل‌سوز!!! ای کاش توضیحی هم در مورد سعیدامامی و گروه‌اش در سال 1379 هم می‌دادند!!ا

آنسه

هجدهم خرداد ماه 1388 خورشیدی

داریوش

2009-06-03T11:34:00.000-07:00

روشنی را به سایه نبرید!ا

*
بخشی از بازی‌های کودکانه‌ی گروهک گوگوشی را در پُست پیشین مشاهده کردید. مسایل دیگری نیز در این گروه عنوان می‌شود که به‌راستی حیرت‌انگیز است هدف از عنوان کردن این مسایل مغرضانه چیست؟ و چه چیزی را می‌خواهند ثابت کنند؟

*
کسی به نام «نیرومند» که نیرومندی خود را در پخش خبرهای دروغین به اثبات رسانیده است، ایمیلی برای این گروهک فرستاده. نیرومند به ظاهر خود را هوادار داریوش معرفی می‌کند و با این حال معلوم نیست در آن گروهک گوگوشی چه‌کار دارد؟

*
هر زمان که حرفی از داریوش به میان می‌آید، نیرومند ناگهان ظاهر می‌شود و طوری حرف می‌زند که هر که نداند فکر می‌کند که ایشان نماینده‌ی داریوش است!!! اما این‌را می‌دانم که داریوش اصلن این خانم را نمی‌شناسد.ا

*
من با خیلی از هواداران داریوش در تماس‌ام. حتا با هوادارانی که خودشان مستقیمن با داریوش عزیز در تماس هستند. من به یقین می‌دانم که هواداران داریوش هرگز چنین قضاوت‌هایی نمی‌کنند و بعضی از آن‌ها هم اصلن مخالف برگزاری چنین کنسرتی هستند اما به هنرمند محبوب خود احترام می‌گذارند. بنابراین به یقین خانم نیرومند هوادار واقعی داریوش نیست که این‌چنین شایعه‌پراکنی می‌کند و با این کار، نام داریوش را هم زیر سوال می‌برد.ا

*
به تاریخ سی‌ویکم می 2009، گویا کسی در گروهک گوگوشی در باره‌ی کنسرت مشترک داریوش و گوگوش سوالی کرده بود که ناگهان نیرومند وسط معرکه پرید و شروع کرد به اظهارنظر در مورد این کنسرت مشترک:ر

**
الناز عزیز، بله عزیزم حقیقت داشت، قرار بود کنسرتی برگزار بشه و حادثه‌ی‌ای زیبا رخ بده، اما حسودان نسبتن محترم اجازه ندادند، با صحبت‌های آقای آسمانی در مجله، همه چیز به هم ریخت اون زمان.ا

*
خانم نیرومند! شما از کجا می‌دانید با صحبت‌های آقای آسمانی در مجله، همه چیز به هم ریخت اون زمان؟!!! چه کسی چنین چیزی به شما گفته؟ اگر این‌گونه باشد، این چه کنسرتی بود که با یک‌ مصاحبه‌ی آقای آسمانی به هم ریخت؟ پس یعنی مهرداد آسمانی چنین قدرتی دارد که با یک مصاحبه، کنسرتی را به هم بریزد؟ اگر چنین است پس لابد همه‌ی جامعه‌ی هنری از مهرداد آسمانی حساب می‌برند چون اگر از چیزی خوش‌اش نیاید، با یک مصاحبه همه چیز را به هم خواهد ریخت!!! پس آفرین به مهرداد! عجب قدرتی!!ر

*
مهرداد این مصاحبه را با مجله‌ی جوانان انجام داده بود، اگر حرف‌های مهرداد سبب برهم خوردن کنسرت شده، پس مجله‌ی جوانان هم در این توطئه!! شریک است، چون مصاحبه را جوانان انجام داد و منتشر کرد!!!ر

*
در ضمن آقای نادر رفیعی مدیر شبکه‌ی امیدایران نیز متن مصاحبه‌ی مهرداد با جوانان را از ابتدا تا به انتها در برنامه‌اش خواند و ضمن تایید حرف‌های مهرداد، او هم آرزو کرد که این کنسرت برگزار شود. پس نادر رفیعی هم در این توطئه‌ی بزرگ دست داشت!!!ا

**
به‌علاوه، در مورد این کنسرت مشترک، نخستین بار داریوش و مهرداد با هم صحبت کرده بودند، اگر مورد نادرستی در مصاحبه بود، هم داریوش اعتراض می‌کرد و هم گوگوش... شما اعتراض این دو را کجا شنیده یا دیده‌اید؟ این دو چه وقت به مصاحبه و حرف‌های مهرداد اعتراض کردند؟ مضافن بر این‌که گوگوش، دو ما بعد از مصاحبه‌ی مهرداد، در گفت‌وگویی با مجله‌ی جوانان، عینن حرف‌های مهرداد را تکرار کرد. آیا اعتراضی به حرف‌های مهرداد در آن مصاحبه کرد؟

*
اصلن شرم‌آور است چنین تهمت‌های ناروایی زدن و حیرت‌انگیز که این‌گونه افراد با وجدان خود چه‌گونه کنار می‌آیند؟

نیرومند در ادامه‌ی ایمیل خود چنین نوشته:ا

اما احتمال کنسرت مشترک هست، اما زمان‌اش مشخص نیست دقیقن.ر
*
خُب اگر نیرومند مدعی است که مهرداد با مصاحبه‌اش کنسرت را به هم زده، پس چه‌گونه احتمال کنسرت مشترک هست؟؟ و چه کسی گفته احتمال کنسرت مشترک هست اما زمان‌اش مشخص نیست؟ این حرف را از کدام منبع موثق گرفته‌ است؟؟
*
داریوش عزیز خودش می‌داند که گوگوش راهی دیگری جز قبول کنسرت مشترک با او ندارد و نه فقط داریوش، بلکه هر کسی که دست‌اندرکار موسیقی و کنسرت باشد به خوبی این را می‌داند. دوران کنسرت تک نفره‌ی گوگوش به سر آمده و کنسرت اُکلند هم این موضوع را ثابت کرده، پس گوگوش یا باید با کامران و هومن کنسرت مشترک داشته باشد و یا با داریوش یا ابی، که به نظر می‌رسد گوگوش، داریوش را انتخاب خواهد کرد. در واقع گوگوش راهی ندارد به جز قبول این همکاری و خواندن با داریوش هم افتخار کمی نیست.ا
**
اصلن حیرت‌آور است کسی که خود را هوادار داریوش معرفی می‌کند چرا باید با چنین حرف‌های نسنجیده‌ای، داریوش را پایین بکشد؟ این گونه حرف‌ها هیچ ثمری برای هنرمند ندارد به جز این‌که او را زیر سوال ببرد. یعنی داریوش در کارش این‌قدر نابلد است که با یک مصاحبه که هیچ حرف نادرستی هم در آن گفته نشده، کنسرت‌اش به هم می‌خورد؟
*
مهرداد هرچه که در آن مصاحبه گفته، از قبل با داریوش صحبت کرده بودند، از خودش که حرف نساخته. به هر شکل خود داریوش عزیز همه‌ی حرف‌هایی که در این مورد میان او و مهرداد رد و وبدل شده را می‌داند و اگر به حرف مهرداد اعتراضی داشت حتمن اعتراض می‌کرد، اما دیدیم که هیچ اعتراضی نکرد.ا
*
در ادامه‌ی این ایمیل، نیرومند پس از یکی دو اظهار نظر شخصی، که چون شخصی است به ما مربوط نمی‌شود، در انتهای ایمیل چنین نوشته:ا
*
فقط اینو می‌دونم گوگوش از اول ِاولش هیچ احتیاجی به حمایت کسی نداشت، چون گوگوش گوگوشه.ر
*
نخست این‌که همه‌ی هنرمندان جهانی با حمایت اشخاص حرفه‌ای کار می‌کنند، یعنی چه که گوگوش از اولش هیچ احتیاجی به حمایت کسی نداشت؟ مگر گوگوش بدون حمایت‌های صابر آتشین می‌توانست از سن پایین، کار خود را آغاز کند؟ اگر کسی هزاران هزار تُن استعداد هم داشته باشد، بدون حمایت افراد دست‌اندرکار، نمی‌تواند استعداد خود را شکوفا کند، چنان‌که در همین ایران میلیون‌ها استعداد وجود دارد که چون حمایت‌گر و امکانات ندارند، هم‌چنان ناشکوفا مانده‌اند.ر
*
و در سال‌های بعد، مگر گوگوش بدون حمایت‌های بی‌کران محمود قربانی می‌توانست به دوران طلایی برسد؟ صد البته که نمی‌توانست. مگر گوگوش می‌توانست بدون حمایت مسعود کیمیایی از ایران خارج شود؟ مگر گوگوش می‌توانست بدون حمایت مهرداد آسمانی از آن مهلکه‌ای که برای خود درست کرده بود، رها شود؟ گریه‌های بی‌امان گوگوش را به یاد دارید؟ چه کسی دوست نداره من برای شما، نه در خونه بخونم و نه در غربت را به یاد دارید؟ بیست سال در ایران جلوی خواندن مرا گرفتند، حالا این‌جا هم نمی‌گذارند من برای شما بخوانم را به یاد دارید؟ در شب بیست‌وپنجم دسامبر 2004، صدای مهرداد، صدای من است را به یاد دارید؟ از مهرداد عزیز برای پشتیبانی‌اش در همه‌ی موارد ممنون و متشکرم را به یاد دارید؟ اگرهر کسی همه‌ی این حرف‌ها را قبلن شنیده اما به یاد نداشته باشد، باید به سلامت حافظه‌ی خود شک کند.ا
*
خانم نیرومند باید در این مورد توضیح بدهد یعنی چه که گوگوش از اول ِاولش هیچ احتیاجی به حمایت کسی نداشت؟ حرف بسیار خنده‌دار و غیرمنطقی است، حتمن توضیح لازم دارد.ر

*
و نیز بسیار دوست می‌دارم نیرومند جمله‌ی چون گوگوش گوگوشه را آنالیز کند. یعنی چه که چون گوگوش گوگوشه؟؟؟!!؟ مگه کسی گفته بود گوگوش رامشه؟؟!!ر

آنسه

سیزدهم خرداد ماه 1388 خورشیدی

گفت‌وگویی تازه

2009-05-31T11:49:00.000-07:00

دو روز اول - صدای امریکا

گویا هفته‌ی آینده گوگوش در برنامه‌ی دو روز اول صدای امریکا گفت‌و‌گویی زنده خواهد داشت. گوگوش که حدود یک ماه پیش، در همین برنامه گفت‌وگوی زنده داشت و البته از لس‌انجلس، تا آن‌جایی که مقدور بوده، حرف‌ها و خبرها را گفته. اصولن وقتی با هنرمندی گفت‌گویی انجام می‌شود، یکی از شرایط گفت‌وگو این است که هنرمند حرفی تازه برای گفتن داشته باشد و حرف‌های تکراری را مجدد تکرار نکند.ا
*
امید که گوگوش در گفت‌وگوی زنده‌ی هفته‌ی آینده که در استودیوی صدای امریکا انجام خواهد شد، حرف تازه‌ای برای گفتن داشته باشد و این گفت‌وگو به شکل تکرار مکررات و وقت‌کُشی نباشد.ر
*
گفت‌وگوی زنده، به گفت‌وگویی گفته می‌شود که تعداد زیادی از پرسش‌ها به شکل فی‌البداهه مطرح شود و بحث‌هایی پیش بیاید که از پیش هماهنگ نشده باشد، به عبارتی می‌توان گفت موضوعات و بحث‌های غیرقابل پیش‌بینی در گفت‌گوی زنده اتفاق می‌افتد. مهم نیست که هنرمند از بحث‌های به میان آمده ناراحت بشود یا نشود، چون هدف از گفت‌گوی زنده، خوش‌حال کردن یا بدحال کردن هنرمند نیست و اگر قرار باشد هنرمندی از عنوان شدن مبحثی در یک گفت‌وگو ناراحت شود، با این ظرفیت پایین اخلاقی، بهتر است که اصلن گفت‌وگویی انجام ندهد.ر
*
گفت‌وگوی زنده، ویژه‌گی‌های خاص خود را دارد. نباید از پیش تعیین شده باشد، همه‌ی بیننده‌گان برنامه باید بتوانند با آزادی تماس تلفنی داشته باشند و پرسش‌های خود را مطرح کنند. «من ناراحت می‌شوم و او ناراحت می‌شود» در یک گفت‌وگوی زنده، معنایی ندارد که اگر به‌جز این باشد، می‌توان با هماهنگی لازم، آن‌چنان‌که کسی ناراحت نشود، گفت‌وگو را قبلن ضبط و بعد پخش کرد. به این طریق کسی دل‌خور نخواهد شد، اما فایده‌ی چنین گفت‌وگویی چیست؟ گفت‌وگوی ضبط شده، یعنی گفت‌وگوی فرمایشی، سفارشی یا چیزی شبیه به این. می‌توان حتا بخش‌های ناراحت کننده را ادیت کرد و می‌توان هر کار دیگری هم انجام داد.ر
*
به همین دلیل من وامثال من و هر کسی که برای شعور خود احترام قایل است، گفت‌وگوی فرمایشی و سفارشی را نمی‌پذیرد و اصلن آن‌را گفت‌وگو نمی‌داند.*ا
*
صدای امریکا رسانه‌ای حرفه‌ای‌ست. گفت‌وگوهایی که در این رسانه انجام می‌شود، گفت‌وگوهایی زنده هستند. بنابراین صدای امریکا می‌داند که چه‌کار می‌کند و نیازی به توصیه و سفارش به این رسانه نیست.ر
*
آقای فرهودی گرامی نیز یک مصاحبه‌گر حرفه‌ای هستند. من از گفت‌وگوی قبلی ایشان با گوگوش بسیار خوش‌ام آمد، یعنی این‌که بسیار حرفه‌ای عمل کردند و نشان دادند که کارشان را بلدند. گفت‌وگو با آقای ابی هم یک گفت‌وگوی زنده و خوب بود.ا
*
هدف من از نوشتن این مطلب این است که بگویم تعدادی اندک از فن‌های اینترنتی گوگوش که در یک گروه بسیار کوچک اینترنتی دورهم جمع شده‌اند و به ضرص قاطع، هیچ‌کدام هم در عمرشان یک کتاب درست و حسابی نخوانده‌اند، نه از تاریخ هنر اطلاعی دارند، نه موسیقی می‌شناسند، نه از شعر و ترانه سردرمی‌آورند و نه سواد اجتماعی درست و حسابی دارند و در واقع کسانی هستند که از موسیقی و ترانه، فقط گوگوش را می‌شناسند، آن هم نه هنرش را و ترانه‌خوانی‌اش را بلکه بیش‌تر به فکر جمع‌آوری عکس‌ها و ویدیوهای اویند و نیز مدل مو و مدل لباس و کفش و این‌که گوگوش در فلان کنسرت با فلان لباسی که پوشیده بود، از چه رنگ کمربندی استفاده کرده بود!! چنین کسانی دارند برای آقای فرهودی که یک مجری تلویزیونی حرفه‌ای هستند که صدها مصاحبه انجام داده‌اند، تکلیف تعیین می‌کنند که برای گفت‌وگو با گوگوش چه بکند و چه نکند و چه بپرسد.ا
*
جالب این‌جاست که همان تعداد اندک در همان گروهک‌شان، هر کدام با ده‌ها آی‌دی جعلی، برای آقای فرهودی ایمیل می‌فرستند و نسبت به گوگوش اظهار عشق می‌کنند!! فقط به این دلیل که به آ‌قای فرهودی نشان بدهند که همه‌ی ایران از عشق به گوگوش لبریز و درحال فنا هستند!! اگر کسی هم ایمیلی در انتقاد از گوگوش بفرستد حتمن دشمن است و حسود است و می‌خواهد گوگوش را خراب کند!!!ا
*
منظور این تعداد هوادار اینترنتی اندک این است که اگر ایمیل انتقادآمیزی رسید، آقای فرهودی آن‌را مطرح نکند، ویدیو و ترانه هم پخش نکند، بحث سیاسی هم ممنوع، باز گذاشتن خط تلفن هم قدغن، فقط و فقط ایمیل‌های فدایت شوم این گروه خوانده شود و ابراز عشق بی‌کران‌شان، که گفت‌وگو برای گوگوش خوشایند و فرح‌آور باشد!!! و باقی بیننده‌گان هم همه هیچ!! یعنی این‌که در چنین اوضاع و احوال سیاسی غم‌انگیزی، یکی دوساعت وقت یک رسانه‌ی سیاسی و وقت مردم گرفته شود فقط برای پخش قربان صدقه‌های یک گروهک!! یعنی حیرت‌انگیز است!!!ا
*
این حرف‌ها عین واقعیت است و این گروهک با ایمیل به آقای فرهودی گوشزد!! می‌کنند که چه بکند و چه نکند. من چند نمونه از سفارش‌نامه‌های اعضای این گروهک گوگوشی را در این‌جا می‌آورم تا خود بخوانید و قضاوت کنید:ا
*
کسی به‌نام امین به تاریخ سی‌ویکم می، در ایمیلی خطاب به دوستان هم‌گروه‌اش چنین می‌نویسد:ا
*
دیشب مصاحبه‌ی آقای ابی را در دو روز اول دیدم. به‌نظرم اومد که باید درخواست‌های دیگه‌ای هم اگر موافقید، به آقای فرهودی بدهیم. و درخواست مهم اینه که خصوصن با توجه به این‌که زمانی تا انتخابات نمونده، برنامه زیاد سیاسی نشه و به‌جای سوالات سیاسی، بیش‌تر به سوالاتی که در مورد هنر و کار خانم گوگوش هست، پرداخته بشه.ا
*
مورد دیگه این‌که امیدوارم در این مصاحبه هم ارتباط تلفنی وصل نکنند. چون قابل پیش‌بینی نیست که کسی‌که میره روی خط، واقعن کی هست؟ می‌دونین که!ا
*
جالب است که نوشته‌اند باید درخواست‌های دیگری هم به آقای فرهودی بدهیم!!! این نشان می‌دهد که پیش از این ایمیل‌ها نیز در باب این گفت‌وگو دستورالعمل‌های لازم را به آقای فرهودی داده‌ بودند و اینک پس از دیدن گفت‌وگوی ابی، ضرورت دارد که علاوه بر درخواست‌های پیشین، یک‌سری درخواست جدید هم بدهند!!!ا
*
این شخص و دوستان‌اش هنوز یاد نگرفته‌اند که برای گفت‌وگوی زنده نباید تعیین تکلیف کرد که چه بحثی پیش بیاید، چه گفته شود و چه گفته نشود... به راستی چرا نباید بحث سیاسی هم پیش بیاید؟ مگر چه اشکالی دارد؟ و چرا نباید ارتباط تلفنی برقرار شود؟ از چه می‌ترسند این جماعت؟ چه تفاوتی می‌کند که چه کسی پشت خط تلفن است؟ مهم سوالی‌ست که مطرح می‌شود، شناسنامه‌ی شخص تلفن‌کننده، به چه درد مردم می‌خورد؟
*
بعد خانمی به نام نینا در پاسخ به این ایمیل چنین می‌نویسد:ر
*
خیلی باهات موافق‌ام امین جان، حتمن باید این دو موضوع را به آقای فرهودی گوشزد کنیم.ر
*
گوشزد کنیم!!! مگر آقای فرهودی خودشان بلد نیستند باید چه‌کار کنند که چند نفرنابلد در کاررسانه‌ای، به ایشان گوشزد کنند؟؟؟
*
کسی به‌نام«نوید» هم چنین نوشته:ر
*
امروز در برنامه‌ی دو روز اول ابی آمده بود که حسابی حال‌اش گرفته شد. سر خواندن یا نخواندن خلیج فارس از اون سوال شد که همون حرف‌های قبلی را زد. بعد از اون، تلفنی شد که حسابی حال ابی را گرفت در این مورد.ر
یکی هم از قدیمی‌ها زنگ زد که شماها هیچ یادی از ما که اوایل بهترین کارها را برای شما کردیم نمی‌کنید و کم‌لطف‌اید.ر
خلاصه به‌جز دو تلفن، کلن روز خوبی واسه ابی نبود. مخصوصن سر خلیج فارس کاملن مشخص بود و بسیار هم بد جواب داد. یکی هم ایمیل زد که چرا با گوگوش آلبوم و کنسرت نمی‌دید؟ که گفت این سوال را از خود گوگوش بپرسید. من میگم اون بهترینه.ر
فکر کنم ابی امروز را یادش نره، دیگه هم به برنامه‌ی زنده نیاد!!ر
*
یعنی این‌گونه برداشت‌ها و اظهار نظرها به واقع غم‌انگیز است. ابی هرگاه به هر رسانه‌ای برای گفت‌وگو رفته، بیش‌تر این گفت‌وگوها به شکل زنده انجام شده و در همه‌ی گفت‌وگوها نیز بی‌بروبرگرد، به تلفن‌های مردم پاسخ گفته است. بنابراین ابی هیچ ترسی از گفت‌وگوی زنده و پاسخ به تلفن‌ها ندارد. ابی وقتی‌که می‌خواست به صدای امریکا برای انجام گفت‌وگو برود، به‌خوبی می‌دانست که ممکن است چه‌گونه پرسش‌هایی مطرح شود و رفت. ابی شجاعت این‌که به تلفن‌های مردم پاسخ بگوید را دارد.ر
*
با این حساب، این‌که روز گفت‌وگو برای«ابی» روز خوبی نبود، نشان‌دهنده‌ی این است که نویسنده‌ی ایمیل به‌کلی از مرحله پرت است. ابی باز هم برای انجام گفت‌وگوی زنده، به رسانه‌های مختلف و صدای امریکا خواهد رفت، هم‌چنان‌که پیش از این نیز در همه‌ی این سال‌ها، بارها و بارها این کار را انجام داده‌است. ابی به‌خوبی می‌داند که گفت‌وگوی زنده به چه معنایی است.ر
*
در مورد این‌که«ابی» در زمینه‌ی آلبوم و اجرای کنسرت مشترک چنین پاسخ داد: از خانم گوگوش بپرسید! کاملن حق با ابی است. حدود دو سال پیش گوگوش در پاسخ به کسی که پیام همکاری با ابی را برای او آورده بود، چنین پاسخ داده بود: من بیست‌ سالمه و با پیر و پاتال‌ها هم نمی‌خونم. این پاسخ خانم گوگوش بود که من از منبعی موثق شنیده بودم و آقای امیرقاسمی هم جلوی دوربین همین موضوع را عنوان کرد.ر
*
البته این پاسخ گوگوش مربوط به زمانی است که با مهرداد آسمانی همکاری می‌کرد. شاید می‌خواست با چنین پاسخی بگوید که من با این‌که یک خواننده‌ی قدیمی هستم اما هنوز می‌توانم با هنرمند جوانی مثل مهرداد آسمانی بخوانم و وقتی با هنرمندی جوان می‌خوانم دیگر به کسانی که سن و سالی از آن‌ها گذشته، نمی‌رسد.ر
*
اتفاقن ابی به این پرسش، پاسخ بسیار خوب و هوشمندانه‌ای داد.ر
*
و اما برگردیم به ایمیل‌ها. کسی به‌نام زری چنین نوشته:ر
*
امین جان! من هم با شما کاملن موافق‌ام. درسته که این شبکه ممکنه اختیارشو به دست کسی نده، اما بهتره ایمیل بزنیم و باز نکردن خط‌ها را سفارش کنیم و بگیم به‌خاطر آرامش وجود گل‌بانو تلفن نگیرند چون مطمئنن هستند کسانی که بخواهند زهر بریزند. ضمن این‌که سوالات تلفنی از ابی هم اصلن جالب و قابل گفتن نبود.ر
*
حال پرسش این‌جاست که اگر گل‌بانو قرار است با چند تلفن آرامش‌اش به‌هم بریزد و ناراحت بشود، اصلن چرا انجام گفت‌وگوی زنده را می‌پذیرد؟ گفت‌وگوی زنده یعنی همین، و ناراحت شدن هم ندارد.ر
*
کسی هم به نام مهتاب چنین نوشته:ر
*
درسته نوید جان، عیب برنامه‌ی زنده همینه. حالا ببین حسودا اگه گوگوش در برنامه تلفن بگیره چه می‌کنند. من‌که به نازنین‌اش پیغام رسوندم که جواب‌های دندان‌شکن آماده کنه. چون هرچه موفق‌تر، دشمن و حسود بیش‌تر.ر
*
برخلاف این خانم، من معتقدم که حُسن برنامه‌ی زنده همین است که همه‌چیز، همان‌گونه که رُخ می‌دهد دیده می‌شود و ادیت‌کرده و فرمایشی نیست... و اما پرسش مهم این‌که حسودان چه کسانی هستند؟ آیا اگر کسی انتقاد یا اعتراضی منطقی داشته باشد، حسود است؟ به چه چیزی حسادت می‌کند؟
*
در گفت‌وگوی قبلی که عده‌ای به لغو کنسرت دوبی و از دست دادن پول‌شان اعتراض کرده بودند، آیا آدم‌های حسودی بودند؟ به چه حسادت کرده بودند؟ به از دست دادن پول‌های‌شان؟؟
*
و جواب‌های دندان‌شکن برای چه؟ مگر نازنین شما می‌خواهد به میدان جنگ برود؟
*
و از همه مهم‌تر، اگر شما بر این باورید که گوگوش موفق است پس چرا این‌همه نگران هستید و سفارش‌نامه می‌فرستید؟ هنرمندی که همه‌جانبه موفق است و مشکلی ندارد و خیال‌اش راحت است پس این‌همه نگرانی برای چیست؟ به‌راستی این‌همه آشفته‌گی چرا؟
*
من معتقدم که این جماعت اصلن فن نیستند، بلکه برای هنرمند، از هر دشمنی، دشمن‌ترند. فن بودن فقط به معنای قربان صدقه رفتن و تصور کردن هنرمند در بالاترین نقطه نیست. فن کسی است که وظیفه‌ی هواداری را بلد باشد و برای هوادار بودن فقط قربان صدقه رفتن و هنرمند مورد علاقه را در اوج دیدن و بقیه را در حضیض، کافی نیست. این قبیل کارها، شخصیت هنرمند را برباد می‌دهد.ر
*
از طریق دوستی باخبر شدم که زمان گفت‌گوی قبلی گوگوش با صدای امریکا، کسی به نام مریم به آقای فرهودی ایمیلی داده بود و به ایشان گوشزد!! کرده بود که کسی به نام آنسه به شما ایمیل می‌دهد و از گوگوش بدی می‌کند، او دشمن است و حسود است و چنین و چنان است!!!ر
*
نخست این‌که من در گفت‌وگوی قبلی هیچ ایمیلی برای آقای فرهودی نفرستادم. دوم این‌که من هر حرف ونظری داشته باشم در همین‌جا می‌نویسم و واضح و بدون گوشه کنایه هم می‌نویسم، نه فرصت‌اش را دارم و نه ده تا آی‌دی جعلی که به آقای فرهودی ایمیل بزنم و هرچه دوست دارم بگویم. لطف کنید کرده‌های خود را به من نسبت ندهید. این کارها فقط از شما برمی‌آید و آن ایمیل‌ها هم سند زنده‌ی این ماجرا.ر
*
و دیگر این‌که من تاکنون هرچه در این وبلاگ نوشته‌ام، خانم گوگوش به طریقی پاسخ گفته. یک نمونه این‌که من در باره‌ی گفت‌گوی سال 2003 ایشان با صدای امریکا، مطلبی نوشته بودم که درهمین وبلاگ، چند پُست پایین‌تر می‌توانید مشاهده کنید و در آن مطلب به این‌که ایشان با رفتن به استودیوی صدای امریکا و حضور نیافتن در مقابل دوربین بی‌هیچ دلیل منطقی، و گفت‌وگوی تلفنی درحالی‌که در استودیو حضور داشتند، در واقع به صدای امریکا و مردم بی‌احترامی کردند، اشاره شده بود. این مطلب بسیار درستی بود که گوگوش را به گفت‌وگوی دوباره با صدای امریکا هدایت کرد. ایشان تازه با این رسانه گفت‌وگو انجام داده بودند و دلیلی نداشت که به این زودی در استودیوی صدای امریکا حاضر شوند، و این‌بار نه با تلفن، بلکه جلوی دوربین بنشینند.ر
*
در شرایطی دشواری که ما زنده‌گی می‌کنیم که بی‌اغراق، شرایط اسفباری است و در چنین هنگامه‌ای که انتخابات نیز در راه است و هر کسی سخنی و نظری دارد و همه را تب انتخابات فرا گرفته، به‌نظر نمی‌آید مردم ایران حال و حوصله و وقت این را داشته باشند که برای صدای امریکا که یک رسانه‌ی خبری- سیاسی است ایمیل بفرستند و قربان صدقه‌ی گوگوش بروند، به‌جز همان تعداد اندک در همان گروهک مزبور و البته هر کدام با ده‌ها آی‌دی جعلی.ر
*
شرایط زنده‌گی در ایران به‌قدری غم‌انگیز است که ایمیل‌هایی که از ایران برای صدای امریکا فرستاده می‌شود، بیش‌تر ایمیل‌های سیاسی و اخبار اجتماعی است. هنرمندی هم که برای گفت‌و‌گو به این رسانه می‌آید، باید که حتمن آماده‌گی پاسخ‌گویی به پرسش‌های سیاسی را داشته باشد. هیچ هنرمندی در حال حاضر نمی‌تواند بگوید من سیاسی نیستم. این حرف، حرف درستی نیست. هنرمندان از مردم عادی جامعه، سیاسی‌ترند و نباید از پاسخ‌گویی به پرسش‌های سیاسی فرار کنند یا این‌که کسانی به‌عنوان هوادار، به رسانه توصیه کنند که بحث سیاسی مطرح نشود و خط تلفن باز نباشد!!!ر
*
خانم گوگوش در گفت‌وگوی قبلی با آقای فرهودی، در پاسخ به این که پرسیده بودند شما که یک هنرمند درجه‌ی یک هستید به جز خواندن چه کار دیگری انجام داده‌اید، گفتند:ر
*
اگر رسالتی به دوش‌ام باشه، من با خوندنم این رسالت را انجام میدم!! و فعالیت موثر باید در ایران انجام بشه
چون ما در مملکت‌مان نیستیم بنابراین نمی‌شه که فعالیت موثری در خارج از ایران انجام بشه!!!ر
*
خانم گوگوش!ر
رسالت که حتمن بر دوش شما است، اصلن شک نکنید، اما شما با خواندن کدام ترانه‌ها این رسالت را انجام داده‌اید یا خواهید داد؟
*
و این‌که چون در ایران نیستید پس نمی‌توانید فعالیت موثر داشته باشید، یعنی چه؟ یعنی این‌که پس به منزل برویم و در آرامش اقیانوس آرام استراحت کنیم و عاشقانه بخوانیم و کنسرتی اجرا کنیم و پولی به‌دست آوریم و هنگام گفت‌وگوی زنده هم از پرسش‌های سیاسی و خط تلفن و ایمیل انتقادآمیز و اعتراض هم ردّپایی نباشد که مبادا آرامش‌مان به هم بریزد؟!! رسالتی که شما بر دوش دارید به همین معناست؟

*
پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه می‌کردن پریا

مثل ابرای بهار گریه می‌کردن پریا...ا

آنسه

یازدهم خرداد ماه 1388 خورشیدی

بیت پایان مطلب: احمد شاملو

حراج! حراج! بشتابید

2009-05-24T13:10:00.001-07:00

حراج کنسرت گوگوش در واشنگتن

باز هم موضوع جالبی پیش آمد که نوشتن ماجرای خانم زویا زاکاریان را به تعویق انداخت، باور کنید ماجرا بسیار مهم است و الان باید گفته شود. مطلب خانم زویا را هم حتمن خواهم نوشت، اما در حال حاضر این موضوع مهم‌تر است.ر
*
بعد از شکست کنسرت اکلند و کنسل شدن مفتضحانه‌ی کنسرت دوبی، گوگوش این‌بار می‌خواهد واشنگتن را فتح کند!!! اما زهی خیال باطل! آن دورانی که ایشان به روی صحنه‌های باشکوه می‌رفت و برنامه اجرا می‌کرد، گذشت و دیگر از آن خبرها نیست، خدا بیامرزد آن دوران را.ر
*
اینک اما زمانی فرا رسیده که گوگوش کنسرت واشنگتن را به حراج گذاشته است. می‌توانید به راحتی سقوط یک ستاره را تماشا کنید، سقوط مفتضحانه‌ی ستاره‌ای که اینک فقط کورسویی از او به‌جا مانده است. سقوط ستاره‌ای که به‌زور می‌خواست اسطوره شود که نشد، که حقیقت‌اش برملا شد و رسوا شد.ر
*
فقط توجه کنید که قیمت بلیت‌های کنسرت واشنگتن 45 تا 95 دلار است!! خدای من!! یعنی هم‌سطح قیمت بلیت‌ کنسرت کامران و هومن!! قیمت بلیت چهل‌وپنج تا نودوپنج دلار!!! اگر میانگین بگیرید یعنی هفتاد دلار و گوگوش با آن همه ادا و اصول و خودبزرگ‌بینی مفرط، با بلیت هفتاد دلاری به روی صحنه خواهد رفت، یعنی همه باید کف مرتب بزنند!!!ر
*
گذشت آن زمانی که آن‌سان گذشت! گذشت آن زمانی‌که که قیمت بلیط کنسرت‌های ایشان 250 دلار 175 دلار و 125 دلار بود، گذشت آن دوران، خدا رحمت کند آن دوران خوش را. اینک مردم حتا بلیت 125 دلاری هم برای کنسرت گوگوش نمی‌خرند. بلیط 45 دلار تا 95 دلار برای یک سالن 2500 نفره در واشنگتن!!!ر
*
این کنسرت گوگوش است! عکس می‌گیریم! امضا می‌دهیم! می‌رقصیم! کی می‌دونه چی پیش میاد می‌خونیم! منو می‌خواد یا نمی‌خواد می‌خونیم! بشتابید ارزان‌اش کردیم، بشتابید، حراج است حراج، یک حراج واقعی ... قیمیت بلیت کنسرت گوگوش 45 تا 95 دلار! ... بشتابید ارزان‌اش کردیم که همه ببرند، جان مادرتان بشتابید!ر
*
اصلن حیرت‌انگیز است! بلیت 45 دلار تا 95 دلار برای یک سالن کوچک دوهزاروپانصد نفره، یعنی خنده دار به معنای واقعی، می‌توانید قهقهه بزنید.ر
*
گویا شکست کنسرت اکلند، درس خوبی به گوگوش داد و فهمید که دیگر مردم با بلیت‌های گران به کنسرت‌اش نخواهند آمد، فهمید که دیگر جای او در سالن‌های بزرگ نیست، فهمید که باید به بلیت‌های ارزان و سالن‌های کوچک راضی باشد وگرنه از همین هم خبری نیست.ر
*
توجه کنید که ارزان شدن بلیت کنسرت یعنی این‌که دستمزد گوگوش هم نصف شد، یک سقوط وحشتناک ... ارزان شدن بلیت کنسرت یعنی این‌که کیفیت نور و صدا هم نصف شد، یعنی این‌که کنسرت کیفیت بالایی ندارد، همینی است که برای همه هست.ر
*
بدین‌ترتیب، سال بعد قیمت بلیت‌های کنسرت گوگوش از این هم پایین‌تر خواهد آمد، حالا چه برقصد، چه نرقصد، چه امضا بدهد و چه امضا ندهد، قیمیت بلیت باز هم سقوط خواهد کرد چون گوگوش دیگر آن گوگوش چند سال پیش نیست که با دستمزد‌های کلانی که می‌گرفت برای همه‌ی همکاران‌اش پشت‌چشم نازک کند و خود را در خیال‌اش تافته‌ی جدابافته ببیند.ر
*
وقتی‌که هنرمندی به سمت دروغ و تظاهر، مردم فریبی و حقیقت‌کُشی می‌رود، سرانجام‌اش همینی می‌شود که می‌بینیم بلیت 45 دلار تا 95 دلار در یک سالن کوچک 2500 نفره.ر

خوب به یاد دارم زمانی‌که گوگوش دو شب پیاپی در سالن کداک تیاتر کنسرت داشت، همین فن‌های سجده‌گر، به‌شدت اعتراض کرده بودند که: وای! چرا کداک تیاتر؟ لابد سال دیگه در کاباره تهران دوبی برنامه می‌ذاره!! ... من هنوز هم ایمیل‌های این فن‌ها را دارم ... الان ولی چه؟ الان چه باید بگویند؟ لابد باید بگویند: وای! چرا سالن 2500 نفره با بلیت‌های ارزان؟ لابد سال دیگه در کاباره تهران دوبی هم راهش نخواهند داد!!!ر

حالا همه می‌توانید بخندید چون به‌نظر می‌آید که گوگوش بدجوری فیلتر شده، یک فیلتر واقعی که رهایی از آن امکان‌پذیر نیست. حالا می‌توانید سقوط یک ستاره را به چشم ببینید. دیگر چیزی از این ستاره نمانده. س و ت و ا و ر رفته و فقط ه مانده، فقط ه.ر
*
حراج! حراج! حراج کنسرت گوگوش در واشنگتن! بشتابید ارزان‌اش کردیم، همه ببرند ... بشتابید گوگوش را با قیمت 45 تا 90 دلار ببینید، با همین قیمت اندک، هم برای‌تان می‌خواند، هم می‌رقصد، هم امضا می‌دهد، هم عکس می‌گیرد، هم قر می‌دهد، هم سفید سفید صد تومن می‌خواند، هم جُک تعریف می‌کند، هم بالا و پایین می‌پرد، بشتابید شاید برای‌تان پشتک‌وارو هم بزند... بشتابید که غفلت موجب پشیمانی‌ست.ر
*
گوگوش! آسوده بخواب و خوابِ سالن‌های بزرگ، بلیت‌های گران و دستمزد بالا را ببین. بخواب بخواب، که داری خوب می‌خوابی! ر

آنسه

چهارم خرداد ماه 1388 خورشیدی

اعمال غیرانسانی

2009-05-20T09:05:00.000-07:00

فیلترشدن دلکده

وبلاگ دلکده از عصر دیروز در ایران فیلتر شد!!! معمولن در ایران سایت‌های سیاسی، یعنی آن دسته از سایت‌هایی که مخالف نظام می‌نویسند و هم‌چنین سایت‌های غیراخلاقی و سایت آوازخوان‌های ساکن لس‌انجلس اسیر فیلترینگ هستند، اما این‌که چرا دلکده فیلتر شد، جای حیرت و پرسش دارد که واقعن چرا؟
*
فیلترینگ در ایران معمولن به شکل حساسیت بر روی برخی واژه‌ها عمل می‌کند. یعنی برنامه‌اش به‌شکلی است که آن را به تعدادی از واژه‌ها که معمولن واژه‌های سیاسی و غیراخلاقی هستند، حساس می‌کنند. بنابراین زمانی‌که سایت یا وبلاگی، دانسته یا نادانسته، یکی از آن واژه‌های قدغن را، در نوشته‌‌ی خود به‌کار می‌برد، فیلتر می‌شود، و البته در همان زمان، نه چند روز بعد.ا
*
اگر مدتی پس از نوشتن مطلبی، سایت دچار فیلترینگ شد، به این معناست که کسی گزارش آن سایت یا وبلاگ را داده و یا این‌که سفارشی فیلتر شده است.ر
*
آخرین مطلب دلکده، دو روز پیش از فیلتر شدن به‌روز شده بود، اگر فیلترینگ به دلیل استفاده از واژه‌های قدغن بود، باید همان زمان فیلتر می‌شد و نه دو روز بعد. اما چون این اتفاق، با فاصله‌‌ی چند روز روی داده، بنابراین فیلتر شدن دلکده سفارشی انجام شده است.ر
*
دلکده نه سیاسی می‌نوشت و نه غیراخلاقی. فقط یک عامل می‌تواند سبب فیلتر شدن آن شود و آن این‌که دربان‌های امنیه‌خانه، از خویشاوندان گوگوش هستند و دوست نمی‌دارند که در مورد گوگوش مطلبی مخالف نوشته شود.ر
*
توجه داشته باشید که در ایران سایت بیش‌تر آوازخوانان، شاید نودونه درصد آن‌ها فیلتر است به‌جز سایت رسمی گوگوش و وبلاگ زیباش‌ناش ایشان. حال چرا سایت رسمی گوگوش را فیلتر نمی‌کنند، خوب مشخص است که چرا، گوگوش رفیق شفیق است، مبادا سایت‌اش را فیلتر کنید! گوگوش از ماست!ر
*
فیلتر کردن دلکده، از نظر من ایرادی ندارد، چرا که هر سایتی را که قدغن می‌کنند، هجوم به سمت‌اش بیش‌تر می‌‌شود و مردم نیز حریص‌تر می‌گردند و به جای روزی یک‌بار، روزی چند بار به دلکده سر می‌زنند. به علاوه‌ جهان را که نمی‌توانند فیلتر کنند، و این اتفاق فقط در ایران رُخ می‌دهد و درود بر فیلترشکن! اگر کسی از ایران خواستار دلکده باشد، با فیلتر شکن به آن راه می‌یابد و خارج از ایران هم که مشکلی از این بابت ندارند.ر
*
بیش‌تر بازدیدکننده‌گان دلکده، از امریکا و اروپا هستند و به‌ویژه از لس‌انجلس بازدید کننده بسیار زیاد است، بنابراین تلاش‌های کسانی که دوست می‌داشتند دلکده فیلتر شود، عملن بی‌ثمر است.ر
*
من البته از مدتی پیش می‌دانستم که گوگوش چه آدم کوچولوی منگی است، ولی نمی‌دانستم که از آدم کوچولوهای معمولی نیز چندین درجه پایین‌تراست. خیلی جالب است کسانی که می‌خواستند زندان را در آسمان، آبی بکشند و زندان را در آسمان، آزاد بکشند، حتا طاقت یک وبلاگ و دو خط انتقاد را هم ندارند!! ا
*
من البته از این عکس‌العمل‌های گوگوش خوش‌ام می‌آید. کاملن مشخص است که چه حرصی می‌خورد. در تعطیل کردن وبلاگ هم که سابقه دارد. او حتا طاقت طنز را هم نداشت و وبلاگ طنز آرمین را از طرف بلاگ اسپات تعطیل کرد. برای دلکده اما امکان تعطیل کردن از جانب بلاگ‌اسپات وجود نداشت، بنابراین دست به دامن کسانی شد که می‌خواستند زندان را در آسمان، آبی بکشند!!!ا
*
جالب این‌جاست که من هنوز مطلب خانم زویا زاکاریان عزیز را ننوشته‌ام که گوگوش این‌همه دستپاچه شده و دست به دامن این و آن گشته!! چرا؟ چون فقط خودش می‌داند و من، که با خانم زویا چه کرده!! یعنی شرم‌آور است و درعین حال حیف است که بقیه از این موضوع بی‌اطلاع باشند ...ر
*
من مطلب خانم زویای عزیز را خواهم نوشت و به دلیل این‌که دوستانی که در ایران هستند، باز کردن بخش کامنت‌ها با فیلترشکن، برای‌شان کمی مشکل است، بخش کامنت‌ها را غیرفعال خواهم کرد و دوستان می‌‌توانند نظرات خود را از طریق ایمیل برای دلکده بفرستند.ر

delkade@gmail.com

*
برخی دوستان در ایران با ایمیل مرا مطلع کرده‌اند که در فکر تهیه‌ی فیلترشکن هستند، به محض این‌که این گروه از دوستان فیلترشکن تهیه کنند، مطلب خانم زویا را منتشر خواهم کرد.ر
*
به شما گفته بودم سکوت ظاهری گوگوش، سکوت خنده‌داری است. من عکس‌العمل‌های روان‌پریش‌وار او را در وبلاگ‌اش می‌دیدم و این‌هم عکس‌العمل تازه. ابلهانی که می‌گفتند گوگوش سکوت می‌کند و جواب نمی‌‌دهد، الان ببینند که ایشان بلد نیست با زبان پاسخ بدهد و به ناچار دست به کارهای غیرانسانی می‌زند.ر
*
به یاد دارید که گوگوش پیش از این در وبلاگ خنده‌دارش، عکس پرنده گذاشته بود؟ این بار اما دیدم که ویدیوی درنده گذاشته، مدتی بعد لابد خود دایناسور را بر روی وبلاگ خواهد گذاشت، چرا؟ چون نه حرفی برای گفتن دارد و نه سوادش به او اجازه‌ی نوشتن می‌دهد، بنابراین مجبور است دست به دامن پرنده‌گان و درنده‌گان و خزنده‌گان شود. به هر شکل بهتر است همان ویدیویی را که گذاشته، خوب نگاه کند و اگر توانایی‌اش را دارد، عاطفه را از همان حیوانات یاد بگیرد.ر
*
دیدم که در کامنت‌های وبلاگ ایشان هم نوشته بودند: وای! اون میمون چه ناز بود، چه‌قدر شبیه شما بود گوگوش جان!!!ر

آنسه

سی‌ام اردیبهشت ماه 1388 خورشیدی

عکس با رقص

2009-05-17T13:09:00.000-07:00

آگهی کنسرت یا التماس‌نامه؟!!؟

پیش از آن‌که مطلب به دادگاه کشانیدن خانم زویا توسط گوگوش را بنویسم، یک آگهی کنسرت دیدم بی‌نهایت حیرت‌انگیز، که ترجیح دادم نخست به این آگهی بپردازم. آگهی کنسرت گوگوش در واشنگتن!!! یعنی حیرت‌انگیز بود!! حیرت‌انگیز از این جهت که پس ایشان خودش هم می‌داند که تا چه حد پایین رفته است، به نظر می‌آید پس از تجربه‌ی تلخ کنسرت اکلند یعنی جمعیت هزارو هفتصد نفره در یک سالن دوهزارو نهصد نفره که برای آدم پُرمدعایی مانند ایشان فاجعه بود و نیز کنسل شدن بسیار شک‌‌برانگیز کنسرت دوبی، ایشان پایین رفتن خود را به چشم دیده است.ر
*
با توجه به آن‌چه که در باره‌ی گوگوش دیده‌ایم، آگهی کنسرت واشنگتن، درواقع آگهی نبود، التماس‌نامه بود، درست مثل این بود که دارد می‌گوید:ر
*
آی مردم! تو را خدا به کنسرت واشنگتن بیایید، من به شما امضا می‌دهم، قول می‌دهم که امضا بدهم و با شما عکس بگیرم، برای شما هم می‌خوانم، هم می‌رقصم، هم امضا می‌دهم، هم عکس می‌گیرم، هم بغل‌تان می‌کنم و در آگهی بعدی تصویرتان را نشان می‌دهم، تو را خدا! جان مادرتان به کنسرت بیایید، خواهش می‌کنم!ر
*
صدالبته اگر هنرمند همراه مردم باشد و به آن‌ها عکس و امضا بدهد و از مردم فرار نکند، بسیار هم عالی‌ست و بی‌نهایت زیباست، اما کدام هنرمند؟ هنرمندی که وقتی برنامه‌اش تمام می‌شد بلافاصله از روی صحنه به نزدیک درپُشتی می‌پرید و فرار می‌کرد؟
*
همه‌ی هنرمندان ما به مردم امضا می‌دهند و عکس می‌گیرند. داریوش با این طیف گسترده‌ی هواداران‌اش که بی‌شک هیچ کدام از هنرمندان ما به اندازه‌ی داریوش محبوبیت و طرفدار ندارند، بارها دیده‌ام که با چه صمیمیتی با هواداران‌اش عکس می‌گیرد و امضا می‌دهد. هنرمندان دیگر نیز همین‌طور، آن‌ها همیشه به همین شکل عمل کرده‌اند و تنها هنرمندی که همیشه در حال فرار از مردم بود، گوگوش بود و بس.ر
*
ابی هم همین‌طور. بارها درتصویرهای مختلف کنسرت‌های ابی دیده‌ایم که ابی با میکروفن به میان مردم می‌رود و خود را از آن‌ها جدا نمی‌‌داند.ر
*
گوگوش هنرمندی است که در این نُه سال فعالیت مجددش، فقط دو بار به مردم امضا داد آن‌هم یک‌بارش در کنسرت‌های اولیه بود که به خواست قلبی خودش هم نبود بلکه به دلیل برنامه‌ریزی آقای خوش‌زبان تن به این کار داد، که بعدها کاشف به‌عمل آمد که آن دفترچه‌ها را هم خودش امضا نکرده ... این دقیقن کلمه به کلمه‌ی حرف‌های آقای امیرقاسمی در این مورد است:ا
*
من به جرات میگم که تنها باری که خانم گوگوش کتابچه‌ها را برای مردم امضا کردند کنسرت لاس وگاس بود که چون فروش بلیت در شب دوم، کم بود، قرار شد مردم بین دوشب کنسرت، با ایشون دیدار کنند و ایشون کتابچه‌ها یا هر چه که مردم می‌آوردند را امضا کنند. اما جمع کتابچه‌هایی که خود خانم گوگوش امضا کردند، پنجاه تا بود و باقی کتابچه‌ها را ایشون حاضر نشدند امضا کنند و به جای ایشون بهروز دروی و کامبیز امضا کردند.ر
*
یک‌بار هم در کنسرت لاس‌وگاس، برای کشاندن مردم به سالنی که خود گوگوش از نظر قانونی نمی‌توانست بخواند، به مردم امضا داد، همین و همین ... دو برنامه‌ی امضا هر کدام به دلیلی خاص و بنابر موقعیت و شرایط زمانی و نه به خواست قلبی ... و حالا تصاویر امضا دادن ایشان در آگهی کنسرت تازه؟؟؟!!!؟؟؟ یعنی شگفت‌انگیز است و تاسف‌آور.ر
*
امضادادن به مردم وقتی که با خواست قلبی گوگوش نیست، نشان می‌دهد که از سر نیاز است، اینک زمانی‌ست که گوگوش نیازمند امضادادن به مردم است، پس به آن‌ها امضا می‌دهد اگرچه که حوصله‌ی هیچ‌کدام‌شان را ندارد و این موضوع را در کنسرت‌های گذشته ثابت کرده است.ر
*
به جز این، من و دوستان‌ام از نزدیک شاهد برخورد گوگوش با مردم در کنسرت دوبی بودیم ... امضا کدام است؟ ایشان حتا هدیه‌هایی را که دوستداران‌شان از ایران تا دوبی کشانده بودند را قبول نکرد و نه حتا یک شاخه گل ... دسته‌گل من و دوستان‌ام را ماموران گرفتند و اجازه ندادند آن را به محل کنسرت ببریم ... یک تماشاچی بخت‌برگشته که یک خانم میان‌سال بود، نمی‌دانم یک شاخه گل را چه‌گونه به محل کنسرت آورده بود، در حین اجرای برنامه‌ی ایشان، نزدیک صحنه رفت و آن یک شاخه گل را با ترس و لرز به وسط صحنه پرت کرد که با عکس‌العمل ماموران روبه‌رو شد ... بعد هم برخورد بسیار بد گوگوش با مردم که حتا برای معطل شدن چند ساعته‌ی مردم در زیر آفتاب و آن‌همه اهانت ماموران به مردم، حتا یک پوزش خشک و خالی هم نخواست، تو گویی که ارث پدر از مردم طلب‌کار بود.ر
*
و حالا چنان هنرمندی، با آن خصوصیات خودشیفته‌گی که به‌راستی تصور می‌کرد قرعه‌ی ملکه‌گی روم به نام‌اش خورده، در تازه‌ترین آگهی کنسرت‌اش، می‌خواهد مردم را به ضرب و زور امضا دادن و عکس گرفتن به سالن کنسرت بکشاند!! خنده‌دار است، خیلی خنده‌دار است، خیلی زیاد. چرا در این برهه از زمان، مردم قابلیت امضا دادن و عکس گرفتن پیدا کرده‌اند؟؟؟
*
صدالبته که این خواست قلبی خود این خانم و یا احترام به مردم نیست، اصلن شک نکنید، داستان، داستان تاسف‌بار پایین رفتن ایشان است، خیلی خودش را دستِ‌بالا گرفته بود وبدفُرم جولان می‌داد، الان اما به‌خوبی متوجه شده که فرقی با همکاران‌اش ندارد و برخی از همکاران‌اش خیلی از ایشان جلوتر هستند.ر
*
هرگز سال 2003 را فراموش نمی‌کنم، هرگز ... سال 2003 گوگوش در واشنگتن کنسرت داشت، کنسرتی که رهبری ارکستر ایشان را منوچهر چشم‌آذر برعهده داشت.ر
*
تلویزیون صدای‌امریکا، یک هفته پیش از تاریخ برگزاری کنسرت، از گوگوش قول یک گفت‌وگوی تلویزیونی گرفته بود و بعد از طریق صدای‌امریکا و سایت این تلویزیون، به مردم مژده‌ی گفت‌وگو با گوگوش را دادند و صفحه‌ی مخصوصی را هم در سایت صدای‌امریکا قرار دادند که مردم نظرات‌شان را بنویسند و یا اگر پرسشی دارند مطرح کنند.ر
*
پیش از آن، گوگوش همیشه خود را از مردم پنهان می‌کرد و این نخستین گفت‌وگوی مستقیم گوگوش محسوب می‌شد و دوستداران‌اش بسیار هیجان‌زده بودند و بارها هم از صدای امریکا تشکر کردند. در کامنت‌های متفاوتی در سایت صدای امریکا نوشته شده بود که ما دیش و رسیور نداشتیم اما برای دیدن این گفت‌وگو و فقط به خاطر گوگوش، به هر قیمتی بود، دیش و رسیور تهیه کردیم ... همه‌ی این مدارک حتمن در آرشیو صدای‌امریکا موجود است.ر
*
صدای امریکا حتا در ارتباط با کنسرت گوگوش در واشنگتن، به میان مردم رفت و یک گزارش تهیه کرد. زمان گفت‌وگو نزدیک می‌شد و مردم منتظر بودند... هیجان طرفداران برای دیدن و شنیدن این گفت‌وگو از کامنت‌های‌شان پیدا بود ... مجریان این گفت‌وگو آقای بهارلو و آقای انوشیروان کنگرلو بودند... ساعت مصاحبه فرا رسید، خانم گوگوش به داخل استودیوی صدای امریکا آمد، اما در کمال حیرت، حاضر نشد جلوی دوربین بیاید، هر کاری کردند، با این‌که قول مصاحبه داده بود، اما جلوی دوربین نیامد...ا
*
می‌دانید یعنی چی؟ این رفتار گوگوش هم توهین به صدای‌امریکا بود که آن‌همه تدارک دیده بود و هم توهین به مردم ... ناراحتی شدید در چهره‌ی مجریان برنامه دیده می‌شد و آقای بهارلو با ناراحتی، چند بار خطاب به مردم گفتند: ببینید ما به قول‌مان عمل کردیم، ولی خانم گوگوش حاضر نیستند جلوی دوربین بیایند. ناراحتی شدید از چهره و صدای آقای بهارلو کاملن مشخص بود.ر
*
حتا آقای بهارلو چندین بار به گوگوش گفتند که مردم یک هفته است منتظر این مصاحبه هستند و حتا برخی مردم فقط برای دیدن مصاحبه‌ی شما دیش و رسیور تهیه کرده‌اند، یا کسانی که دیش و رسیور نداشتند به خانه‌ی دوستان و آشنایان خود رفته‌اند که مصاحبه را ببینند ... یعنی اگر این حرف‌ها خطاب به چوب و سنگ هم گفته می‌شد، گمان می‌کنم حرکتی به خودشان می‌دادند ، اما گوگوش... ر
*
گوگوش در نهایت پُررویی، دلیل نیامدن‌اش را جلوی دوربین چنین عنوان کرد: من فکر کردم صدای امریکا فقط رادیو هست، نمی‌دونستم باید جلوی دوربین بیام!!! حالا گفت‌وگو با رادیو با گفت‌وگو در یک رسانه‌ی تصویری چه تفاوتی دارد، بماند...ا
*
و بعد کار بسیار خنده‌داری که گوگوش انجام داد این بود که در همان استودیوی صدای امریکا، در اتاقی دیگر نشست، و از طریق تلفن!! نیم ساعت مصاحبه انجام داد، یعنی واقعن باید گفت شلیک خنده!!! ر
*
این موضوع به حدی زننده بود که خانم شهره آغداشلو هم در گفت‌وگویی با منصور سپهربند در تلویزیون جام‌جم آن‌را به‌طور ضمنی عنوان کردند که کسی برای مصاحبه به تلویزیونی می‌رود و بعد به‌جای این‌که جلوی دوربین بنشیند و با مردم صحبت کند، در اتاقی دیگر از طریق تلفن مصاحبه می‌کند و این یعنی توهین به شعور مردم...ر
*
حالا چنین کسی که برای مردم ذره‌ای ارزش قایل نیست، در آگهی کنسرت‌اش، وعده‌ی امضا دادن و عکس گرفتن به مردم می‌دهد، واین یعنی التماس کردن: آی عکس! عکس می‌گیریم، امضا میدیم، خواهش می‌کنم بیایید کنسرت! تمنا می‌کنم! التماس می‌کنم! آی عکس، آی امضا، عکس با رقص.ر

آنسه

بیست‌وهشتم اردیبهشت ماه 1388 خورشیدی

اسطوره

2009-05-11T13:13:00.000-07:00

افسانه‌ی اسطوره اندرین وانفسا

این روزها، برخی بی‌وقفه اما نادانسته، دَم از اسطوره می‌زنند و ارشمیدس‌وار، اما با کت‌وشلوار، چنان هیجان‌زده اسطوره اسطوره می‌بندند، که تو گویی چیزی کشف کرده‌اند که از کشف ارشمیدس هم مهم‌تر است، درحالی‌که کشفیات‌شان سراسر صُوَر خیال است.ر
*
به‌شدت خنده‌ناک است که عده‌ای حتا بی‌آن‌که معنای اسطوره را بدانند و یا به خودشان زحمت بدهند و دستِ‌کم فرهنگ لغت باز کنند تا از سطرهایی که در مقابل کلمه‌ی اسطوره نوشته شده، شاید به بارمعنایی آن پی ببرند، همین‌طور نادانسته فقط می‌گویند اسطوره و به‌ویژه کسی مثل گوگوش را اسطوره‌ی بزرگ معرفی می‌کنند.ر
*
از آن‌جایی که فشارهای وارده بر این عده برای استفاده از کلمه‌ی اسطوره، بسیار زیاد می‌باشد و شدیدوار به این کلمه دل بسته‌اند، خواستم فقط در باب گوگوش، به معنای اسطوره پی ببرید چرا که اگر رستم و اسفندیار و تهمینه و شیرین و کتایون و رودابه و سودابه و سیاوش و بیژن و منیژه اساطیر تاریخی باشند، پس لزومن گوگوش نمی‌تواند اسطوره باشد، چون اصولن اسطوره به کسی می‌گویند که در حال حاضر زنده نیست، اما در زمان زنده‌بودن‌اش، نمادی از خود به‌جای گذاشته است که به واسطه‌ی آن نماد، نام‌اش در تاریخ به ثبت رسیده است. این نماد، فقط نماد خوبی و نیکی نیست، نماد زشتی هم می‌تواند باشد، بنابراین چون از خود نماد ونشانه‌ای به جای گذاشته است، از او به‌عنوان اسطوره نام می‌برند.ر
*
گوگوش هم شاید پس از گذشت سال‌های زیاد و بلکه قرن‌ها، تبدیل به اسطوره شود، مثلن اسطوره‌ی خودشیفته‌گی، اسطوره‌ی تظاهر و مردم‌فریبی، اسطوره‌ی دروغ‌گویی یا مثلن اسطوره‌ی سرقت شوهران دوستان‌ صمیمی‌اش، اما آن‌چه واضح است این‌که در حال حاضر اسطوره نیست، اما چون عده‌ای اصرار دارند که گوگوش اسطوره است، پس به این نتیجه می‌رسیم که منظورشان از اسطوره، اسطوره‌ی تاریخی نیست. به شما خواهم گفت منظورشان از اسطوره چیست.ر
*
اگر حرف(ه) را از آخر کلمه‌ی اسطوره حذف کنیم، می‌ماند اسطور ... و تُرک زبانان نازنین دقیقن می‌‌دانند که اسطور در زبان تُرکی به چه معنایی است، آن‌هایی که تُرک‌زبان نیستند و دوست می‌دارند از معنای این کلمه سردربیاورند، می‌توانند از آن‌هایی که تُرک‌زبان هستند بپرسند. حتا آنانی که تُرک‌زبان نیستند، می‌توانند تنبلی را کنار بگذارند و دیکشنری باز کنند... درست مانند زمانی‌که برای دریافتن معنای کلمه‌ی مانیفست، به آن‌ها به‌شدت توصیه شده بود: خُب عزیزم! اگه بلد نیستی برو دیکشنری باز کن!!!ر
*
به هرشکل اگر عده‌ای اصرار دارند که به گوگوش بگویند اسطوره، منظورشان همان اسطور است با تای تانیث. باور بفرمایید همین است و جز این نمی‌تواند باشد. درست مثل آفتاب و آفتابه!! ا
*
خُب، حالا که از چه‌گونه‌گی اسطوره بودن گوگوش سردرآوردید، به شما خبر بدهم که مطلب بعدی دلکده درباره‌ی ماجرای هیجان‌انگیز قهر و دعوای باشکوه گوگوش و خانم زویا زاکاریان خواهد بود و این‌که چرا گوگوش دوست صمیمی و قدیمی خود را به دادگاه کشانید.ر
*
همه می‌دانند و یا دستِ‌کم آنانی که ماجراهای هیجان‌انگیز گوگوش را پس از خروج‌اش از ایران بدون پوست گوسفند، دنبال می‌کردند، می‌دانند که او چه‌گونه مورد تهاجم و حمله‌ی رسانه‌های تصویری و شنیداری و نوشتاری و خیلی از مردم قرار گرفت و چه‌ها که در موردش نگفتند و تنها کسی‌که در مقابل همه‌ی آن تهاجمات ایستاد و از گوگوش حمایت کرد، خانم زویا زاکاریان بود، اما خانم زویا ناگهان توسط همین خودشیفته‌‌بانو که قدر محبت و معنای دوستی را نمی‌داند و به جز خودش، هیچ‌کس و هیچ‌چیز برای‌اش مهم نیست، سر از دادگاه درآورد.ر
*
این قهر و دعوای باشکوه، به‌شدت گفتن دارد که در فرصتی دیگر برای‌تان خواهم گفت تا بیش‌تر از این‌ها بدانید که این خودشیفته‌بانو، در زنده‌گی تنها چیزی که دارد رو است و تنها چیزی که ندارد آبرو است.ر

آنسه

بیست‌ودوم اردیبهشت ماه 1388 خورشیدی

بی‌شهامت بانو

2009-05-03T15:16:00.000-07:00

یک‌کمی شهامت داشته باش بانو!ا

کارنظرخواهی تاریخی وبلاگ گوگوش در مورد ترانه‌سرایان باقدرت، گویا دارد به جاهای باریک می‌کشد. با قرار گرفتن نام جعلی نصرت فرزانه در لیست ترانه‌سرایان صاحب‌نام، من اعتراض خود را در مقاله‌‌ای باعنوان هردم از این باغ بری می‌رسد عنوان کردم. آقای شهیار قنبری که خود صاحب یکی از نام‌های آن لیست نظرخواهی است نیز در برنامه‌ی رادیویی‌شان اعتراض کردند که اعتراض‌شان کاملن به‌جا و به‌حق بود.ر
*
وبلاگ رسمی گوگوش در برابراعتراض شهیار قنبری و درخواست او مبنی براین‌که نام‌اش را از آن لیست بیرون بیاورند، بازتابی حیرت‌انگیز نشان داد، تو گویی یک هنرمند حق ندارد اختیار نام‌اش را داشته باشد!!!ر
*
گوگوش ِهمیشه‌در ظاهر ساکت، به‌جای این‌که به درخواست همکار خود توجه کند و یا این‌که توضیحی در مورد آوردن نام جعلی نصرت فرزانه در آن لیست بدهد، همکار خود را توهین‌باران کرد.ر
*
نام‌های جعلی در وبلاگ گوگوش پشت‌هم صف کشیدند، تا پاسخ‌های گوگوش به شهیار قنبری را به اطلاع ملت همیشه در صحنه برسانند. یعنی‌این‌که پیام‌های نوشته‌شده، درواقع حرف‌های گوگوش است در زیر نقاب چند نام جعلی که به آن‌ها خواهم پرداخت.ر
*
و شگفت‌انگیز این‌که در برابر درخواست آقای قنبری، مسایلی در پیام‌های وبلاگ رسمی گوگوش مطرح شده است که به‌راستی دلالت بر شک و شبهه در عقل نویسنده‌گان پیام‌ها دارد. درست مثل این است که چند آدم کور و کر و بی‌خبر و مست، چنین پیام‌هایی را نوشته‌اند، که در واقع هرچه که در آن پیام‌ها نوشته شده و هر توهینی که به شهیار قنبری شده، مسئول مستقیم‌اش گوگوش است.ر
*
و اما یکی از موضوعات شگفت‌انگیزی که در پیام‌ها مطرح شده این است. کسی با نام جعلی فرهاد چنین نوشته:ا

سلیقه است دیگه ، حتما ایشون ترجیح میدن اسمشون جایی باشه که در مورد زندگی خصوصیشون و روابطشون و زرورق و واردات هنرجوی خوانندگی از کانادا و بعدش صادرات همون هنرجو به ترکیه و پودر مخصوص باز کردن راه تنفس و دزدی شعر و دزدی ایده و مهمونی های آنچنانی و این چیزا مینویسن. بعضیا سلیقهشون اینطوریه خوششون میاد که اسمشون اینجور جاها باشا ولی توی یک رای گیری معمولی نباشه...ا

فرهاد جعلی که ناگهان سروکله‌اش پیدا شده و جالب این‌که از هراتفاقی هم که در زمان غیبت اوافتاده، به‌نحوی شگفت‌انگیز باخبر است و حتمن نسبت نزدیکی هم با لورنس عربستان دارد، بداند و آگاه باشد که:ر
*
من «آنسه»، هرآن‌چه که پیش از این در باره‌ی شهیار قنبری در این وبلاگ نوشتم چه مثبت و چه منفی، هنوز هم در این وبلاگ موجود است، اگر آن‌ها را پاک می‌کردم، بدین معنا بود که آن‌زمان به حرف‌ام اعتقادی نداشتم، اما چون درکمال شهامت، هیچ‌کدام را پاک نکردم، نشان‌دهنده‌ی این است که آن نوشته‌ها بخشی از نظرات من در آن تاریخ است، تاریخی که زیر آن مطالب دیده می‌شود.ر
*
بنابراین شما خانم گوگوش! تلاش‌تان در این زمینه که به‌صحرای کربلا بزنید و رد گم‌کنید، بیهوده است. بله، آن مطالب را من نوشتم و خیلی کارخوبی کردم نوشتم. من به عنوان یک مخاطب جدی، که یک وبلاگ هم دارم، می‌توانم و این حق را دارم که نظرم را بنویسم. اگر فکر می‌کنید درباره‌ی آقای قنبری بد نوشتم، به‌عنوان یک مخاطب، بد نوشتم و نه به‌عنوان همکار ایشان. من که همکار شهیار قنبری نیستم، ایشان ترانه‌ی حرف، قصه‌ی دوماهی ، نفس و آی مردم مُردم و ده‌ها ترانه‌ی دیگر را که به من نداده بودند که بخوانم، من فقط یک مخاطب هستم که وبلاگی دارم و نظرم را می‌نویسم و خوب کردم نوشتم.ر
*
خانم گوگوش! ناراحتی اصلی شما از این است که چرا حرف‌های شهیار قنبری در وبلاگ آنسه درج شده است؟ وهمه‌ی آن پیام‌های مزخرف را تایید کردید که به‌یاد بیاورید که آنسه قبلن چه نوشته بود؟ عجب تلاش بیهوده‌ای! آنسه که خودش می‌داند چه نوشته و خیلی هم کار خوبی کرده نوشته.ر
*
الان لبه‌ی تیز انتقاد دقیقن به سمت شماست خانم گوگوش! که در وبلاگ‌ رسمی‌ات، به شهیار قنبری توهین شده است، شما همکار شهیار قنبری هستی، نه مخاطب‌اش، این را به یاد داشته باش. در واقع این توهین‌ها به شهیار قنبری از جانب گوگوش است. چرا؟ چون این پیام‌ها و توهین‌ها را گوگوش تایید کرده، اگر مورد تاییدش نبود که چاپ نمی‌شد. بر سردر وبلاگ نوشته شده: وبلاگ رسمی گوگوش، ننوشته‌اند که وبلاگ رسمی زری!! زری که پیام‌ها را تایید نمی‌کند، گوگوش تایید می‌کند بنابراین توهین‌هایی که به شهیار قنبری شده، مورد تایید گوگوش است، که اگر نبود حذف‌شان می‌کرد، مثل خیلی از پیام‌هایی که با مقررات عجیب وغریب وبلاگ ایشان هماهنگ نیست و چاپ نمی‌شود ... اما این‌گونه که پیداست، پیام‌های توهین، مشمول مقررات وبلاگ ایشان نمی‌باشد و خیلی راحت تایید می‌شود، بنابراین همه‌ی آن پیام‌ها و توهین‌ها، حرف‌های خودِ گوگوش است.ر

اگر چاپ پیام‌های توهین را به معنای دموکراسی و عدم سانسور اعلام می‌کنید، این دروغی بیش نیست، اگر در وبلاگ شما دموکراسی پر می‌زند، پس چرا خیلی از پیام‌ها که به نفع شما نیست و یا به گفته‌ی خودتان با مقررات وبلاگ شما سازگار نیست، تایید نمی‌شود؟ بنابراین در وبلاگ شما دموکراسی پر نمی‌زند، پرپر می‌زند.ر

خانم گوگوش! به یقین می‌گویم تعداد مخاطبان دلکده، چندین برابر مخاطبان وبلاگ شماست ...یعنی این‌که تعداد بازدیدکننده‌ای که دلکده دارد را وبلاگ شما در خواب هم نمی‌بیند، تعداد کامنت‌های وبلاگ شما که بیش‌ترشان هم نام‌های قلابی است و پُر از اسامی تکراری، تعداد اندک مخاطبان‌‌تان را فریاد می‌کشد ... اما خانم گوگوش، من با این‌همه بازدید کننده‌ی دلکده، بخش پیام‌های آن را غیرفعال کرده‌ام فقط به یک دلیل: چون به شما خیلی توهین می‌کردند و من مجبور بودم که آن پیام‌های توهین را که تعدادشان هم خیلی زیاد بود پاک کنم. اگر آن‌ها را پاک نمی‌کردم و تاییدشان می‌کردم، به‌شدت به شما بی‌احترامی می‌شد و چون مسئولیت این وبلاگ با من است، مسئول آن بی‌احترامی‌ها و توهین‌ها نیز من بودم، بنابراین بخش کامنت‌ها را غیرفعال کردم.ا

شما هم همین‌طور خانم گوگوش! وقتی پیام‌های توهین را تایید می‌کنید، یعنی این‌که خودتان آن توهین‌ها را قبول دارید و در واقع توهین از جانب شماست.ا

نخستین پیامی که در این مورد در وبلاگ گذاشته شد، پیام خود گوگوش بود که حرف‌هایش، با نام جعلی سولماز در وبلاگ جاخوش کرد. من نمی‌گویم خود گوگوش با انگشتان مبارک‌اش به دگمه‌های کیبورد زده و آن پیام سراسر مزخرف را نوشته، نیازی به این کار نیست، همین‌که به سولماز قلابی بگوید که چه بنویسد، سولماز قلابی هم با ده‌ها غلط املایی و نگارشی و با متنی خنده‌دار، گفته‌های ایشان را می‌نویسد، چنان‌که نوشت. بروید پیام سولماز قلابی را بخوانید، کلمه به کلمه‌اش حرف‌های دیکته شده‌ی گوگوش است.ر
*
گوگوش از زمانی‌که از ایران خارج شد، در برابر هیچ‌کدام از انتقادها و اعتراض‌ها، شهامت پاسخ‌گویی نداشته است. الان هم همین‌طور است و چون شهامت حرف زدن و پاسخ دادن ندارد، حرف‌هایش را با قلم کسی دیگر و نامی قلابی به بقیه تحویل می‌دهد و خود ژستِ خنده‌دار سکوت می‌گیرد.ر
*
پیامی دیگر با نام ِنامی منصور چنین نوشته شده:ر

در يك مجله قديمي اطلاعات هفتگي سال 1357 درمورد يكي از ترانه هاي شادروان گيتي( ياران)، نام شاعر نصرت فرزانه ذكر شده بود كه درآن زمان گيتي همسر مسعود كيميايي بود . منظورم اين است كه اين نام يك نام جديد اختراع شده نيست و هيچ بحث سياسي و قايم بازي ندارد...ا
*
آقای مثلن منصور! شما هم که از فونت عربی استفاده می‌کنید درست مثل اسامی جعلی مریم و پروانه و بی‌تا و ... اگر به گفته‌ی شما این يك نام جديد اختراع شده نيست و هيچ بحث سياسی و قايم بازی ندارد، پس چرا گوگوش در کنفرانس مطبوعاتی تورنتو در باره‌ی این نام، به‌صراحت دروغ گفت؟؟ شما که نمی‌توانید حرف‌های گوگوش را در مورد نصرت فرزانه درکنفرانس مزبور، پاک کنید، می‌توانید؟
*
خانم گوگوش به دروغ گفت که ترانه‌های آلبوم زرتشت را نصرت فرزانه نوشته که با خانواده‌اش در آلمان زنده‌گی می‌کند و به دلیل کهولت سن، نمی‌تواند مسافرت کند ... این حرف‌های خانم گوگوش است، حال پاسخ بدهید اگر این نام اختراع شده نیست و هیچ بحث سیاسی و قایم بازی ندارد، پس چرا خانم گوگوش در ملاء عام در باره‌اش دروغ به آن بزرگی گفت؟ اگر کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه نبود، چه نیازی به این دروغ تاریخی بود؟ دروغی که ثبت شده و موجود است.ا
*
و خیلی جالب است نصرت فرزانه که از سال 57 ترانه می‌نویسد، چه‌گونه ترانه‌سرایی است که فقط برای همسران‌اش و عمه‌اش ترانه می‌نویسد؟
*
خانم گوگوش! شما به‌چه دلیل الان این موضوع را پیش کشیدی که نصرت فرزانه برای زنده‌یاد گیتی هم ترانه گفته بود؟ خُب زودتر می‌گفتی، چرا الان گفتی؟؟ مثلن چرا در کنفرانس مطبوعاتی تورنتو به این موضوع اشاره نکردی؟ آیا در زمانی که نصرت فرزانه برای زنده‌یاد گیتی هم ترانه نوشته بود، آیا در حالت کهولت سن بود؟ و در آلمان بود؟ یا نه؟
*
و اما موضوع مهم‌تراین‌که در وبلاگ گوگوش چند نفر اشخاص حقیقی هم وجود دارند که هوادار ایشان هستند، تعدادشان اگرچه اندک است ولی به‌هر شکل چند اسم واقعی هستند. این چند نفر هم تحت تاثیر حرف‌های دیکته شده‌ی آن قلابی‌ها قرار می‌گیرند و بعد خودشان هم نمی‌دانند که چه می‌گویند، فقط می‌خواهند که از قافله عقب نمانند.ر
*
روند وبلاگ سراسر مقررات گوگوش چنین است که وقتی می‌خواهند موضوعی را در ذهن بقیه بنشانند و یا پاسخی به کسی بدهند، ابتدا اسامی جعلی سولماز، مریم، پروانه و بی‌تا صف می‌کشند و آن‌چه را که خانم گوگوش می‌خواهد را در پیام‌های‌شان می‌نویسند، در واقع با این‌کار به آن چند نفر اشخاص حقیقی خط می‌دهند که شما هم این‌گونه بنویسید. این روند دموکراسی در وبلاگ رسمی گوگوش است.ر
*
شما به چند پست از وبلاگ گوگوش مراجعه کنید و خودتان ببینید، همه‌ی موضوعاتی که نیاز به خط دادن دارند، نخستین کامنت‌ها توسط همین اسامی جعلی نوشته شده است.ر
*
کسی به‌نام سعید که حقیقتن هوادار گوگوش است هم تحت تاثیر حرف‌های دیکته شده‌ی قلابی‌ها، در بخشی از پیام‌اش در باره‌ی شهیار قنبری چنین نوشته:ر

من منکر توانمندیهای این فرد نیستم ، اما باید به ایشان یادآور شوم که اگر گوگوش نبود ، هیچگاه تکرار می کنم هیچگاه ایشان جایگاه و منزلت امروز را نداشتند و اگر روزی گوگوش نام ایشان را از لیست دوستان خود حذف کند ایشان به قهقرا سقوط خواهند کرد .ر
*
آقای سعید! یعنی شهیار قنبری اعتبارش را از گوگوش دارد؟ این حرف‌تان شرم‌آور نیست؟ پس لابد اردلان سرفراز و ایرج جنتی عطایی و زویا زاکاریان هم اعتبارشان را از گوگوش دارند، لابد دوفردای دیگر اگر آن‌ها نیز چیزی بگویند، خواهی گفت که شما اعتبارتان را از گوگوش دارید ... جل‌الخالق!!!ر
*
اما حقیقت این است که شهیار قنبری اعتبارش را از کارنامه‌اش دارد. ایرج جنتی عطایی اعتبارش را از کارنامه‌اش دارد و نه از گوگوش، گوگوش چه اعتباری به این‌ها داد؟
*
گوگوش اعتبارش را از شهیار قنبری، بابک افشار و واروژان دارد که با ترانه‌ی قصه‌ی دو ماهی نام‌اش را مطرح کردند. گوگوش اعتبارش را از ایرج جنتی عطایی دارد که با ترانه‌ی قصه‌ی وفا، از دام عنکبوتی تقلید از ترانه‌های سایر خواننده‌ها رها شد و نام خواننده‌ی مستقل به خود گرفت.ر
*
گوگوش همه‌ی اعتبار خود را از شهیار قنبری، ایرج جنتی عطایی، اردلان سرفراز، زویا زاکاریان، حسن شماعی‌زاده، پرویز مقصدی، پرویز اتابکی، بابک افشار، اسفندیار منفردزاده، واروژان دارد. این‌همه آدم که نمی‌توانند از یک نفر به نام گوگوش اعتبار بگیرند، این گوگوش است که از همه‌ی اینان اعتبار گرفته است.ر
*
مگر گوگوش با خواندن ترانه‌های سفید سفید صد تومن و حمومک مورچه داره، و امثال آن‌ها، اعتبار داشت؟ چه اعتباری داشت که بخواهد همکاران‌اش که خالق اثر هستند و صاحب اثر هستند را اعتبار ببخشد؟
*
گوگوش کسی بود که ازترانه‌ی قصه‌ی وفا و از ترانه‌های استودیو طنین اعتبار گرفت. به‌جز این، ترانه‌سرایان و آهنگ‌سازانی که در استودیو طنین کار می‌کردند، به دلیل پادرمیانی محمود قربانی به گوگوش ترانه دادند، وگرنه گوگوش صاحب نامی نبود که بتواند از استودیو طنین ترانه بگیرد. چه اعتباری داشت ایشان؟ از خواندن ترانه‌های تقلیدی اعتبار گرفته بود؟
*
خانم گوگوش! این پیام‌های تایید شده‌ی شماست که حاوی چنین نوشته‌های بی‌شرمانه‌ای است. شما واقعن چه فکر می‌کنید خانم گوگوش؟ چرا این‌همه خودشیفته هستید که تصور می‌کنید ترانه‌سراها و آهنگ‌سازان اعتبارشان را از شما گرفته‌اند؟ و این حرف، حرف شماست، مورد تایید شماست، چون شما پیش از این هم چنین حرفی را در مورد اردلان سرفراز گفته بودید، به یاد دارید که؟ اگر به یاد ندارید، من به یادتان می‌آورم:ا

در دهه‌ی پنجاه، زمانی‌که با اردلان سرفراز به مشکل برخوردید در گفت‌وگو با مجله‌ی جوانان، که تیتر آن گفت‌وگو هم بود: آقای شاعر! بروید میلیونر شوید، در برج عاج بنشینید، بر بخیل‌اش لعنت ... دربخشی از این گفت‌وگو شما چنین گفتید:ا

من همیشه دوست داشته‌ام با شعرای خوب کار کنم، اما در یک‌جا اشتباه کردم و باعث شهرت همین آقای شاعر شدم... می‌خواهم بپرسم پس از اشعاری که من از ایشان خواندم، بعد از مرداب، ایشان چه اثر دیگری از خود بروز داده‌اند به‌جز اجاق و دیگ و حباب و کف صابون؟ ... چرا مرداب گرفت؟ چون جنجال آن بر سر من بود...ا

پس خانم گوگوش! چنین تصوری در ذهن شما هست که آن پیام‌های اعتبار گرفتن را تایید می‌کنید، شما خودتان دوست می‌دارید که بگویند ترانه‌سراها و آهنگ‌سازان از گوگوش اعتبار گرفته‌اند و لابد کارنامه‌شان به هیچ است!!!ا‎
**
خانم گوگوش! آگاه باشید شما آن‌ بیست سالی که روی کاناپه نشسته بودید و یا زمانی‌که سرتان را از شیشه‌ی اتومیبیل به بیرون بردید و الله‌اکبر گفتید و یا آن‌زمانی که به همراه دخت محترم رفسنجانی در سونا و استخر تشریف داشتید، در آن دوران، زیباترین ترانه‌ها در غربت ساخته شد که کارهای شهیار قنبری، ایرج جنتی عطایی، اردلان سرفراز و زویا زاکاریان بود، زیباترین اجراهای داریوش و ابی از همین ترانه‌سراهاست، چه‌گونه است که آن‌ها از شما اعتبار می‌گیرند؟ شما به چه حقی کارنامه‌ی این هنرمندان را ندیده می‌گیرید و خود را منبع و منشا اعتبار آنان می‌دانید؟

یادتان که می‌آید همین چندی پیش، پیامی را در وبلاگ‌تان تایید کردید که بی‌شرمانه نوشته بود: مردم به مراسم ختم فردین آمده بودند فقط به این دلیل که گوگوش را در آن‌جا ببینند!!! یعنی این‌که فردین با آن همه عظمت، هیچ اعتباری نزد مردم نداشت، مردم فقط آمده بودند که شما را ببینند!! حیرتا!! پس این شما بودید که به فردین اعتبار دادید؟؟ و حالا هم نوبت شهیار قنبری است که اعتبارش را از شما دارد!! و بعد هم لابد به ترتیب سایر هنرمندان... آن پیامی که شهرت فردین را منوط به اعتبار شما دانسته بود را، شما تایید کرده بودید خانم گوگوش! این کارها برای چیست؟ برای این‌که بگویی آدم بزرگی هستی که به همکاران‌ات اعتبار بذل و بخشش می‌کنی؟

خانم گوگوش! به یاد دارید در اوج دوران طلایی‌تان در دهه‌ی پنجاه، وقتی با بهروز وثوقی در چند فیلم هم‌بازی شدید، بر تیتراژ فیلم، اول نام بهروز وثوقی به‌چشم می‌خورد و بعد نام شما، به یاد دارید که؟ الان هم آن فیلم‌ها موجود است، کسانی‌که شک دارندمی‌توانند بروند تیتراژ آن فیلم‌ها را بینند... شما که در فیلم‌های سینمایی، نام‌تان بعد از نام بهروز وثوقی نوشته می‌شد، به ترانه‌سرایان صاحب‌نام سرزمین‌مان، اعتبار داده‌اید؟ و مردم به مراسم ختم فردین آمده بودند فقط به این دلیل که شما را ببینند؟
*
خانم گوگوش دیکته کرده‌اند که:ر

ظاهرا (دوستان) فراموش کرده اند که به ایشان بگویند بجز نام نصرت فرزانه ،که خشم ایشان را برانگیخنه، 5 نام دیگر در این لیست هستند که عبارتند از : تورج نگهبان، ایرج جنتی، اردلان سرفراز،زویا زاکاریان و بیژن ترقی. شما از اینکه نامتان در کنار این عزیزان قرار بگیرد هم واهمه دارید؟

قلابی معروف سولماز! تو که شهامت نداری حتا با نام اصلی‌ات پیام بگذاری، چه می‌گویی؟ فقط دستورات دیکته شده را می‌نویسی؟ شهیار قنبری که به نام‌های دیگر اعتراض نداشت، ایشان به نام نصرت فرزانه اعتراض داشت و همان نام را نیز مطرح کرد، به سایر نام‌ها چه کار دارد؟ ... هر کدام از ترانه‌سرایان صاحب‌نام، کارنامه‌ی هنری چهل ساله دارند، بنابراین کسی از کسی واهمه ندارد ... اما آوردن نام جعلی نصرت فرزانه به‌عنوان ترانه‌سرای باقدرت در کنار ترانه‌سرایان صاحب‌نام، توهین است، هم توهین به ترانه‌سرایان صاحب‌نام، هم توهین به مردم، هم خیانت به ترانه و موسیقی که با این حساب، هرکه از راه برسد و دو کلمه بکش بکش، آبی بکش، قرمز نکش، زندان بکش را ردیف کند، ترانه‌سرایی باقدرت است، و آن‌که کارنامه‌ی هنری چهل‌ساله دارد نیز ترانه‌سرای باقدرت است، پس هیچ تفاوتی بین‌شان نیست ... به این می‌گویند خیانت به ترانه.ا
*
خانم گوگوش! کار شما بسیار ناپسند است که حرف‌های‌تان را به قلم چند نام جعلی می‌گویید. متاسف‌ام که آن‌قدر شهامت نداری حرف‌هایت را خودت بگویی.ر
*
من اگر چیزی در باره‌ی شهیار قنبری نوشتم، با نام خودم نوشتم، چه بد و چه خوب، چه زشت و چه زیبا، همه را با نام خودم نوشتم، شهیار قنبری اگر حرفی زد، شجاعانه ایستاد و حرف‌اش را گفت، اما شما چه خانم گوگوش؟ شما در زنده‌گی به جز مظلوم‌نمایی و فیلم‌بازی کردن، چه چیز دیگری یاد گرفته‌ای؟؟
*
پیش از این هم به‌شما گفته بودم که الان دهه‌ی چهل و پنجاه نیست، نسل جوان در این دوره، نسل آگاهی است، بنابراین نمی‌توانید پشت‌هم به مردم دروغ بگویید.ر
*
کسی هم در همان پیام‌ها نوشته بود که این‌ها فقط از گوگوش می‌نویسند، اگر گوگوش را ازشان بگیرید هیچ‌چیز ندارند!!!ر
*
نخست این‌که اگر حقیقت را از ما بگیرند، هیچ‌چیز نداریم، نه گوگوش را.ر
*
دوم این‌که من از ابتدا این وبلاگ را برای گوگوش باز کردم و هنوز و هم‌چنان ازگوگوش می‌نویسم و خواهم نوشت. خانم گوگوش! آگاه باشید که من خسته نمی‌شوم، شما هم مواظب خودت باش که خسته نشوی، من تا آخر خط هستم و حقیقت را خواهم گفت.ر

آنسه

چهاردهم اردیبهشت ماه 1388 خورشیدی

بازی بانمک

2009-04-30T12:11:00.001-07:00

شهیار قنبری

برنامه‌ی رادیویی قدغن‌ها

دوشنبه هفتم اردییهشت‌ماه 1388

ا«لیلا.الف» گل، دوباره این هفته به سراغ تفریحات سالم اینترنتی رفته است، لیلا یکی از همراهان خوب این برنامه است و از بلاگ خانم گوگوش که به‌شدت سرگرم این ورزش سالم‌اند، پیامی برگزیده است تا با ما قسمت کند.ر
*
نخست خبر می‌دهد پس از این‌که سایتی دیگر، هفته‌هاست سرگرم انتخاب بهترین ترانه‌نویس است، آوازخوان خانه‌گی با همین فکر از راه می‌رسد، این‌که بهترین ترانه‌نویس را برگزیند!! لابد رشته‌ی موردعلاقه‌شان است!! لابد در این زمینه هم تخصص دارند!!ر
*
بعد، فهرستی را پیشنهاد می‌کنند به این ترتیب:ر
*
اردلان سرفراز، ایرج جنتی عطایی، بیژن ترقی، تورج نگهبان، زویا زاکاریان، شهیارقنبری و نصرت فرزانه!!ر
*
یعنی یک نام جعلی برای آقای«مسعود کیمیایی» به عنوان ترانه‌نویس بزرگ ایران!! با این‌که خود هم به این دروغ بزرگ اعتراف کرده‌اند که بله، آقای نصرت فرزانه همان مسعود کیمیایی است، اما به‌نظر می‌رسد که دوست می‌دارند بر این دروغ هم‌چنان پافشاری کنند!!ر
*
و بعد هم«لیلا» پیام کسی را آورده که از بزرگی و زیبایی و شکوه و عظمت آلبوم زرتشت می‌گوید و سرانجام بی‌خود و بی‌جهت به شهیار قنبری اشاره می‌کند که ترانه‌های پیش از انقلاب‌اش از ترانه‌های جدیدیش به گوش اوبهترند!!!ر
*
خُب، خوشا برحال‌اش، که تا این حد بی‌خبر است!! چراکه ترانه‌های پیش از انقلاب من یکی، تنها مقدمه و چرک‌نویس ترانه‌های پس از انقلاب من‌ هستند... بگذریم.ا
*
روزگار بانمکی‌ست ... یا روزگار مسخره‌ای‌ست نازنین!!ر
*
همین‌جا به‌طور جدی، از این همکار دیروزی درخواست می‌کنم که نام مرا از این بازی بانمک بیرون بیاورند، چرا که کارنامه‌ی کوچک من، در حد و اندازه‌ی کارنامه‌ی بزرگِ نابغه‌ای به‌نام نصرت فرزانه نیست، کسی‌که به‌گفته‌ی آقای کیمیایی و خانم آتشین در همان روزها، مرد کهنسالی‌ست که با خانواده‌اش در آلمان زنده‌گی می‌کند!! چون از ایشان پرسیدند که چرااو(نصرت فرزانه) به کانادا و امریکا نمی‌آید؟... گفتند: ایشان مرد کهنسالی است که با خانواده‌اش در آلمان زنده‌گی می‌کند و به دلیل کهولت سن نمی‌تواند به جایی سفر کند!!! اما همه‌ی اعلامیه‌های خانم آتشین را در کانادا، همین نصرت فرزانه می‌نوشت و امضا می‌کرد!!!ر
*
در یکی از«قدغن‌ها» به‌سراغ آن روزها خواهیم رفت، روزهای بانمکی بودند و مرورشان بانمک‌تر خواهد بود.ر
*
باری، بنابراین ازهمکار دیروز خواهش می‌کنم که نام مرا از این بازی بانمک‌شان بیرون بیاورند. اما اگر بخواهند هم‌چنان به این بازی ادامه بدهند، ما هم در قدغن‌ها، بهترین آوازخوانان را انتخاب خواهیم کرد و فهرست پیشنهادی‌مان هم از این قرار است:ر
*
کامران و هومن، کارلو، عباس مارسفید، هنگامه، شراره و فایقه آتشین.ر
*
حالا که قرار است زنجیر پاره کنیم، بگذارید به زیبایی پاره کنیم. ا

شهیار قنبری

**********

برگردان متن شنیداری به نوشتاری به تاریخ:ا

پنج‌شنبه دهم اردیبهشت‌ماه 1388 خورشیدی

ترانه‌سرایان باقدرت

2009-04-25T13:46:00.001-07:00

هر دم از این باغ بری می‌رسد

این داستان‌های عجیب و غریب گویا دست‌بردار نیستند و داستان‌نویس معرکه نیز به دلیل روی‌دادن برخی مسایل که به نفع‌اش نبوده، نیاز مبرمی به مطرح شدن و مورد توجه قرار گرفتن احساس می‌کند آن هم از نوع به‌شدت، و لاجرم هر روز داستان تازه‌ای در ذهن می‌پروراند و به مردم بینوا تقدیم می‌دارد. به‌راستی‌که: هر دم از این باغ بری می‌رسد / تازه‌تر از تازه‌تری می‌رسد!!!ا
*
زمانی تصور می‌کردم که خانم گوگوش چه‌قدر خوب با شعر و ترانه آشناست و چه خوب متن ترانه‌ها را می‌فهمد، حال چرا این‌گونه فکر می‌کردم؟ چون از دور ایشان را می‌شناختم، از دور شناختن به‌مانند درخواب بودن است و از نزدیک آشناشدن مانند بیداری.ا

به‌هرشکل، زمانی که آلبوم زرتشت منتشر شد با آن ترانه‌های بیدزده، بنابرتصور ترانه‌شناسی که از ایشان داشتم، در حالت حیرت، چنین پنداشتم که حتمن این آلبوم به ایشان تحمیل شده، وگرنه کسی که سال‌هاست ترانه می‌خواند و ترانه‌ی خوب و عالی در کارنامه‌اش کم ندارد، حتمن متوجه‌ی غلط بودن متن این ترانه‌ها می‌شود. این تصورمن بود، مضافن بر این‌که زمانی‌که خودشان نیز در گفت‌وگو با آقای فرهی گفتند: هرکاری که در این چند سال انجام دادم، گزینش من نبود و به من تحمیل شد!!! من یقین کردم که کار، کار تحمیل است و مقصر ایشان نیستند و ایشان حتمن تفاوت بین ترانه‌ی خوب و نه‌چندان خوب را می‌دانند.ا
*
بنابراین پیش خود گفتم، بله، خُب، تحمیل شد، تحمیل چیز بدی‌ست!!ا
*
دو سه سالی گذشت که ناگهان ایشان ترانه‌ی«آبی» را ضبط و منتشر کردند!! به‌قدری این ترانه زیبا بود که ویدیو هم ساختند، چون واقعن حیف بود که چنین ترانه‌ی ناب و نایابی، ویدیو نشود!!! بعد از اجرای ترانه‌ی آبی، بنابرتصورات سابق، دوباره مورد هجوم موج حیرت قرار گرفتم!! یعنی چه؟؟ یعنی این‌یکی هم تحمیل شد؟؟ این یکی را چه کسی تحمیل کرد؟ ایشان که گفتند اینک من از هفت دولت آزادم، پس این تحمیل از کدام جانب بوده؟؟
*
از آن‌جا که خانم گوگوش هرگز پاسخ انتقادها واعتراض‌ها را نمی‌دادند وهمواره سکوت طلایی پیش می‌گرفتند و در واقع حق هم با ایشان بود چون پاسخی نداشتند که بدهند، پرونده تا اطلاع ثانوی مختومه اعلام شد!!ا
*
باز هم دو سه سالی گذشت تا همین یکی دو روز پیش که با ندای یکی از دوستان خوب گروه آرت، آگاه شدم که بله، خانم گوگوش یک نظرسنجی در باره‌ی ترانه‌سرایان باقدرت به‌راه انداخته‌اند و نام هفت ترانه‌سرای باقدرت را ردیف کرده‌اند با این جمله‌ی سراسر درست!!:ا

از میان این ترانه‌سرایان باقدرت و معروف سه نفر بهترین را به انتخاب خودتان رای بدهید

اردلان سرفراز ، ایرج جنتی عطایی، بیژن ترقی، تورج نگهبان، زویا زاکاریان، شهیار قنبری و نصرت فرزانه!!!ا
*
جل‌الخالق!! نصرت فرزانه؟ یعنی همان نصرت مسعود فرزانه کیمیایی؟؟؟؟
*
اما نگران نشوید! یقین بدانید که این‌بار هم به ایشان تحمیل شده است، چون اگر تحمیل نشده بود ایشان می‌بایست دستِ‌کم گوشه‌ای از قدرت نصرت خان مسعود را در ترانه‌سرایی نشان می‌داد!!! امان از این تحمیل کننده‌های بی‌انصاف!!! چه‌قدر تحمیل؟؟!!! ا

یعنی تصور کنید که یک ترانه‌سرای نابلد، در کنار شهیار قنبری، اردلان سرفراز، ایرج جنتی عطایی و زویا زاکاریان قرار گرفته و با آنان هم‌ردیف گشته و مانند آن‌ها باقدرت است!!! آیا این چهار ترانه‌سرای صاحب نام که هر یک کارنامه‌ی هنری افتخارآفرین دارند، هم‌قد نصرت خان ترانه‌سرا هستند؟؟ همه باهم باقدرت‌اند؟ حیرتا از توهینی چنین بزرگ!!ا
*
اصلن حیرت‌انگیز است!!! آیا بیژن ترقی و تورج نگهبان، هم‌قد و اندازه‌ی نصرت فرزانه هستند؟ این توهین نیست؟
*
توجه کنید که کسی با نام مستعار نصرت فرزانه، فقط با شش ترانه، توسط خانم گوگوش، هم‌ردیف بزرگانی قرار گرفته که سال‌های سال است برای ترانه‌ی ایران‌زمین زحمت کشیده‌اند و صاحب کارنامه‌ی هنری درخشان هستند. اصلن حیرت‌انگیز است!!ا
*
می‌دانید این داستان یاد‌آور چه داستانی ‌است؟ این کار خانم گوگوش، یاد‌آور مردم نابلدی است که برای هنرمند و بی‌هنر، یک‌اندازه و یک‌سان هورا می‌کشند و این تاسف‌انگیز است، و چنین کاری وقتی از جانب یک هنرمند صورت می‌گیرد، درصد تاسف‌اش بسیار بالاتر است.ا
*
پیش از این ترانه‌ی«آبی» بر همین دلکده نقد شده بود. چه ترانه‌ای بود!! زندونو تو آسمون آبی بکش...زندونو تو آسمون آزاد بکش ... بکش بکش ... حالا درهجوم این بکش بکش‌ها، قافیه کجا گم گشته، عارفان دانند!!!ا
*
اگر کسی، دوستی، دشمنی، یاری، به این نوشته‌ی من اعتراض دارد ومدعی‌ست که ترانه‌های نصرت خان فرزانه بسیار زیباست و ایشان ترانه‌سرای باقدرتی هستند و هم‌سنگ بزرگان ترانه، لطف کند و متن یکی از ترانه‌های آلبوم زرتشت را نقد کند. لطفن! ا

آنسه

ششم اردیبهشت ماه 1388 خورشیدی

پرویز مقصدی

2009-04-20T05:48:00.000-07:00

داستان ِراستان؟؟؟؟

با این‌که سخت پُرکارم و فرصت برای پرداختن به مسایل حاشیه‌ای بسیار کم است، اما گاهی وقت‌ها مواردی دیده می‌شود که انگشتان به خودی خود بر روی دگمه‌های کیبورد کامپیوتر به حرکت درمی‌آید، چه دوست داشته باشی و چه نداشته باشی.ر
*
خانم گوگوش این روزها سخت در پی انجام دادن انواع و اقسام گفت‌وگوهای تلویزیونی و رادیویی و مجله‌ای هستند واین‌گونه به نظر می‌آید که دارند جبران مافات می‌کنند، یعنی این‌که هرچه در این چندین سال غربت‌نشینی، گفت‌وگو نکرده‌‌بودند را بدین گونه جبران می‌کنند، گویا ایشان یکی دو هفته‌ی پیش، گفت‌وگویی با رادیو فردا داشتند با موضوع زنده‌یاد پرویز مقصدی.ر
*
من این گفت‌وگو را نشنیدم اما بنابر اصرار یکی از دوستان، بر روی یک صفحه‌ی اینترنتی که متعلق به یکی از فن‌های خانم گوگوش است، متن این گفت‌وگو را خواندم و در بخشی از آن مات و مبهوت گشتم!!! حال یا فن مزبور اشتباه نوشته و یا اشتباه از خود خانم گوگوش است!!ر
*
اجازه بدهید پیش از پرداختن به بخش مبهوت‌کننده‌ی این گفت‌وگو، یادآوری کنم که وقتی مطلبی بر روی دلکده می‌آید، گروهی از مخاطبان گرامی با ایمیل‌های‌شان از من تشکر می‌کنند که آنان را از برخی موارد آگاه می‌کنم و چند نفری هم بوق و کرنا در دست، چنین می‌دمند که آنسه به خانم گوگوش توهین کرد!!!ر
*
نوشتن مطلب برای من به این دلیل نیست که عده‌ای از من تشکر کنند، اگرچه که از لطف‌شان سپاس‌گزارم. هم‌چنین برایم اهمیتی ندارد که معترضان گرامی ندای ای وای توهین کرد سر بدهند، من آن‌چه که باور دارم را می‌نویسم و اگر کسی اعتراضی دارد فقط باید نوشته‌ی مرا به شکل مستدل نقد کند، همین و همین. اما یقین دارم که من هرگز به خانم گوگوش توهین نکرده‌ام، ایشان خودشان به خودشان توهین می‌کنند که خُب این بخش‌اش به من ارتباطی ندارد، شاید که دوست می‌دارند به خودشان توهین کنند!!ر
*
و اما بخشی از گفت‌وگوی خانم گوگوش و رادیو فردا در باره‌ی آقای پرویز مقصدی، بنابر روایت صفحه‌ی اینترنتی یکی از فن‌های خانم گوگوش که عینن و با رسم‌الخط آن صفحه‌ی اینترنتی کاپی پیست شده:ر

*
من 2 سال پیش باهاش تلفنی حرف زدم ولی اونچه که براش اتفاق افتاده که نمیدونم چه اتفاقی بوده. فراریش کرده بود و فقط بمن یک آدرس گنگی داده بود که من توی یک مزرعه دارم زندگی میکنم و خیلی هم زندگی خوب و آروم و ... و هیچ اشاره ای هم به اینکه چرا نتونست یا نخواست با کسی کار بکنه نکرد تنها کاری که کرد برای م یک آهنگی روی تلفن گذاشت که بشنوم. گفت این آخرین کاریه که ساختم اینو گوش بده و برام گذاشت و رفت و فکر میکنم یادش رفت تلفنو جواب بده نمیدونم به نظرم میاد که بیماری فراموشی احتمالا گرفته بود که چون صداشو میشنیدم صدای قدماشو میشنیدم ولی گوشی رو گذاشته بود کنار و رفته بود و داشت کارشو انجام میداد
*

جالب بود، نه؟
*
حالا چند پرسش از خانم گوگوش که بی‌شک باید پاسخی در این باب داشته باشند، چون ایشان مسئول مستقیم حرف‌هایی که می‌گویند هستند، اگرکه بدانند مسئول حرف خود بودن یعنی چه؟
*
پرسش نخست این است که در همه‌ی این سال‌ها خیلی از دست‌اندرکاران موسیقی وغیردست‌اندرکاران و دوستداران آثار پرویز مقصدی، دوست می‌داشتند که خبری از آقای مقصدی داشته باشند، گویا ایشان را پیدا نمی‌کردند و هیچ حرف و خبری هم از ایشان نبود.ر
*
خانم گوگوش که می‌گویند دوسال پیش با آقای مقصدی گفت‌وگوی تلفنی داشتند، چرا درمدت این دوسال، هرگز حرفی از این گفت‌وگوی تلفنی نزدند؟ در شرایطی که همه و به‌ویژه مردم دوست می‌داشتند که خبری از آقای مقصدی داشته باشند، چرا ایشان دو سال گفت‌وگوی تلفنی خود با آقای مقصدی را پنهان کردند؟
*
خانم گوگوش گفتند که آقای مقصدی احتمالن بیماری فراموشی گرفته بود!!!ر
*
خانم گوگوش! شما اگر در مورد حرفی مانند بیماری فراموشی، اطمینان نداری، نگو، و اگر این‌قدر راحت این مطلب را عنوان می‌کنی، پس لابد از بیماری ایشان اطمینان داری و حالا پرسش دوم:ر
*
آیا کسی که بیماری فراموشی دارد می‌تواند آهنگ بسازد؟
*
و بعد یادش هم بماند که آخرین آهنگی که ساخته چه بوده و پای تلفن آن آخرین آهنگ را برای شما پخش کند؟
*
و بعد هم به دلیل فراموشی، ارتباط تلفنی با شما را نیمه کاره رها کند؟ آن‌چنان که شما صدای قدم‌های‌شان را از پشت تلفن بشنوی اما از خود فراموش‌کارش اثری نباشد؟
*
خانم گوگوش! یک لحظه خود را جای مخاطبان‌ات بگذار، اگر کسی به شما چنین داستانی بگوید، شما باور می‌کنید؟
*
پس چه دلیلی دارد که بقیه باور کنند؟ واگر باورمندی مردم اهمیتی برای‌تان ندارد، پس چرا چنین داستانی را عنوان می‌کنید؟
*
اگر این داستانی که تعریف کردید واقعیت داشته باشد، رها کردن ارتباط تلفنی توسط آقای مقصدی، با اوضاع و احوالی که شما تعریف کردید، نمی‌تواند ربطی به بیماری فراموشی داشته باشد، چون کسی که بیماری فراموشی دارد که نمی‌تواند آهنگ بسازد و یادش هم بماند که آخرین آهنگی که ساخته، کدام بوده. اما شاید که زنده‌یاد مقصدی، موقعیت و شرایط شما راعمدن به فراموشی سپرده بودند که ارتباط تلفنی را نیمه‌کاره رها کردند و به پایان گرفتن‌اش اهمیتی ندادند.ر
*
وقتی می‌گویم خانم گوگوش خودشان به خودشان توهین می‌کنند، این هم مدرک ... من که چنین داستانی نگفته‌ام، حرف‌های خود خانم گوگوش است. ر
*
به هرجهت، خدا رحمت کند زنده‌یاد پرویز مقصدی؛ این هنرمند بزرگ و باارزش را که دیگر جسم‌اش زنده نیست که گواهی بدهد چنین ارتباط تلفنی انجام گرفته بود یا نه؟
*
فقط این‌که شما خانم گوگوش! زمان خوبی را برای افشای گفت‌وگوی تلفنی مخفیانه‌تان با آقای پرویز مقصدی، انتخاب کردید. ر

آنسه

سی‌ویکم فروردین ماه 1388 خورشیدی

نکته‌نوشت‌ها

2009-04-14T04:11:00.000-07:00

از کان و از مکان، پی ارکانم آرزوست

با همه‌ی اندوهی که از درگذشت هنرمند متعهد و وطن‌پرست آقای«رضا فاضلی» دارم، امروز به مورد غم‌انگیزی برخوردم که اندوه‌ام را دوچندان کرد و آن دیدن تلاشی غم‌بار بود برای پایین‌کشیدن یک هنرمند مردمی، جهت بالابردن هنرمندی دیگر، اگرچه نادانسته و حماقت‌وار!!ر
*
در برنامه‌ی«دو روز اول» صدای امریکا، زمانی‌که از خانم گوگوش سوال شد که چرا عده‌ای می‌توانند دربخش پیام‌های وبلاگ شما پیام بگذارند و عده‌ای چنین اجازه‌ای ندارند؟ ایشان پاسخ دادند که وبلاگ من مقرراتی دارد که اگر آن مقررات رعایت نشود، پیام‌شان بر روی صفحه‌ی وبلاگ نخواهد آمد!!!ر
*
هربیننده و شنونده‌ای حتمن پیش خود تصور می‌کند که لابد یکی از این مقررات، عدم توهین به شخص یا اشخاص مختلف است. اما نه، این‌گونه نیست. در وبلاگ خانم گوگوش پیش ازاین نیز به چند هنرمند توهین شده بود که پیام‌های حاوی توهین، از مرز مقررات عبور کرده و برروی صفحه جا خوش کرده بودند. منظور خانم گوگوش از مقررات مسایل دیگری بود که حتا خودشان نیز خجالت کشیدند مطرح کنند.ر
*
توهین کردن فقط نوشتن کلمات یا جمله‌های خارج از عرف اخلاقی واجتماعی ویا ناسزا نیست، گاهی ممکن است جمله‌هایی نوشته شود که در ظاهر، کلمات زشت و رکیک نیز با خود به‌همراه نداشته باشد، اما مضمون پیام، صددرصد توهین باشد. به این نمونه توجه کنید، نمونه‌ی‌غم‌انگیزی است اما تشریح چنین مواردی برای به‌نمایش گذاشتن مقررات وبلاگ یک هنرمند لازم است:ا
*
این عین پیامی‌ست که دروبلاگ خانم گوگوش از حدومرز مقررات عبورکرده و ویزای برصفحه نشستن گرفته است:ا

چند سال پیش من در ختم شادروان فردین که در مسجد بلال حبشی بود شرکت کردم که البته ضمن احترامی که همیشه برای آقای فردین قائل بودم ولی بیشتر رفته بودم که شاید گوگوش را در آنجا ببینم و یا خبری ازشون بگیرمو مثل اینکه اکثر مردمی که در آن مراسم شرکت کرده بودن همین هدف رو داشتندچون یکسره سراغ گوگوش رو میگرفتند و تا تازه واردی از راه میرسید عده ای فریاد میزند گوگوش و همه جمعییت روی سرو کله هم میریختند به طوری که یکی ازاقوام آقای فردین ناراحت شد و گفت اینها برای ختم نیامدن فقط آمدن گوگوش رو ببینندو با صدای بلند به همه گفت که گوگوش دیروز به منزل آقای فردین آمدن و امروز اینجا نمیان و جمعییت ناخوداگاه و با صدای بلند ویکصدا گفتند آ…………….خ ا

*
چه باید گفت؟ چه می‌توان گفت؟ اصلن غم‌انگیز است و تاسف‌آور. پس یعنی آن جمعیت میلیونی که برای تشییع‌پیکر زنده‌یاد فردین رفته بودند، به‌خاطر فردین نبود؟ برای دیدن خانم گوگوش بود؟ این چه درکی‌ست؟ این چه شعوری‌ست؟ این قانون کدامین سرزمین است که برای بالا بردن یک هنرمند، دیگری را با توهین کردن به پایین بکشند؟ این رسم کدامین مملکت است که شعور چند میلیون ایرانی را که به‌خاطرعشق به فردین و نشان دادن این عشق به نظامی که او را قدغن کرده‌بود، به خیابان‌ها آمده بودند را به بازی بگیرند؟ این آیین کدامین قلمرو است که سیل جمعیتی که برای بدرقه‌ی نماد جوانمردی و معرفت سینمای ایران آمده بودند را به حساب هنرمندی دیگر بگذارند؟
*
شاید که خانم گوگوش نیاز داشته باشند به این‌گونه تعریف و تمجیدهای تاسف‌انگیز، شاید که برخی هواداران ایشان احساس می‌کنند که به هر طریقی شده باید هنرمندشان را بالا بکشند حتا به قیمت توهین کردن به هنرمندی دیگر ونیز توهین به شعور مردم، حتمن چنین نیازی را حس می‌کنند که دست‌به دامان چنان پیام‌های شرم‌آوری می‌شوند.ر
*
حتمن چنین نیازی را به‌شدت حس می‌کنند که از بام تا شام با نام‌های جعلی و تکثیرشده، به این تلویزیون وآن تلویزیون ایمیل می‌زنند که شما را به‌خدا با هنرمند ما مصاحبه کنید، آقای بهزاد بلور! خواهش می‌کنیم بروید به خانه‌ی خانم گوگوش و با او مصاحبه کنید!!! برنامه‌ی زن‌امروز! فلان تاریخ روز تولد هنرمند ماست، خواهش می‌کنیم که از او بگویید، درباره‌ی او بگویید و با او مصاحبه کنید!!! لابد نیاز مبرم به این مصاحبه‌ها هست. حتمن نیاز مبرم به مطرح بودن و دیده‌شدن هنرمند موردنظرهست و متعاقب آن حتمن نیاز مبرم هست که بگویند جمعیتی که برای مراسم ختم زنده‌یاد فردین به مسجد آمده بودند، در واقع برای او نبود، آمده بودند که گوگوش را ببینند و وقتی متوجه شدند که گوگوش نمی‌آید، همه باصدای بلند و یک‌صدا گفتند آخ!!!ر
*
البته به نظر من که هوادار گوگوش نیستم، ایشان برای دیده‌شدن و مطرح بودن نیازی به این کارها ندارد، اما از دیدگاه هواداران حتمن چنین نیازی وجود دارد، چرا که عملکردشان این‌گونه نشان می‌دهند و حیرت‌انگیزتر از عملکرد هواداران، مقررات وبلاگ خانم گوگوش است که توهین و تحمیق مردم، به راحتی از خط قرمزش عبور می‌کنند و بر روی صفحه به تماشا می‌نشینند.ر
*
با این حساب عجب خوش‌اقبال بودند زنده‌یادان«ارحام صدر» و«خسرو شکیبایی» که زمانی از دست رفتند که خانم گوگوش در امریکا بودند، وگرنه لابد تعدادجمعیت مراسم آن زنده‌یادان را نیز به‌حساب دیدن خانم گوگوش می‌گذاشتند!!!ر
*
چه‌قدر برای یک هنرمند ضروری‌ست که هواداران باشعور داشته باشد!! هوادار باشعور و آگاه، هنرمند را بالا می‌کشد و هوادار فاقد درک و شعور، هنرمند را با سر به زمین می‌زند، چرا که هنر را نمی‌شناسد و به ارزش هنرمند واقف نیست و اصلن نمی‌داند ارزش یک هنرمند به چه نکات و مواردی وابسته است، بنابراین فقط برای این‌که هنرمند او را ببیند هر کاری می‌کند، فقط به این دلیل که به چشم هنرمند دیده شود و بگوید ما هم هستیم، به ما هم نگاه کن!ا

اما پرسش اساسی این‌ست که چه‌گونه است پیام غم‌انگیز چنین هوادار ناآگاهی، بر صفحه‌ی وبلاگی صاحب‌مقررات و قانون‌مند!! می‌نشیند؟ آن را دیگر باید از خانم گوگوش و واضعین مقررات وبلاگ ایشان پرسید!! واقعن چرا؟؟*

آنسه

بیست‌وپنجم فروردین‌ماه 1388 خورشیدی

رضا فاضلی هم رفت

2009-04-13T13:12:00.000-07:00

آن‌قدر خوب و عزیزی که به هنگام وداع

حیف‌ام آید که تو را دست خدا بسپارم

از دست دادن هنرمند ارجمند و میهن‌پرست راستین آقای«رضا فاضلی» را به خانواده‌ی‌گرامی ایشان، دوستان محترم‌شان، ایرانیان وطن‌دوست و جامعه‌ی‌هنری تسلیت‌ می‌گوییم.ا

روح‌اش شاد و یادش گرامی‌باد

بیست‌وپنجم فروردین‌ماه 1388 خورشیدی
*

ترانه‌های دیروز و امروز

2009-04-07T04:23:00.000-07:00

نگاهی کوتاه به یک نظرخواهی

دوباره نگاهی داریم به بخشی دیگر از برنامه‌ی«دو روز اول» صدای‌امریکا و گفت‌وگو با خانم گوگوش. این گفت‌وگو ضمن این‌که نکات قابل تعمقی را دربرداشت، بازگوکننده‌ی حقیقتی نیز بود که در این چند سال تعدادی‌معدود مغرض، با دسیسه‌های پنهانی و آشکار سعی در استتار آن داشتند که صدالبته تلاشی بیهوده بود.ر
*
آقای فرهودی‌عزیز پیش از گفت‌وگو با خانم گوگوش، درارتباط با بهترین ترانه‌هایی که خانم گوگوش در همه‌ی این سال‌ها اجرا کرده‌اند، یک نظرخواهی کوتاه انجام دادند. این نظرخواهی اگر چه کوتاه، اما بس بسیار مفید بود. به گفته‌‌ی آقای فرهودی، نظرخواهی مزبور از کارکنان گرامی صدای‌امریکا چه جوانان قدیم و چه جوانان جدید انجام شده.ر
*
در پاسخ به این پرسش، که کدام یک از کارهای خانم گوگوش را بیش‌تر دوست می‌دارید، این نتیجه به‌دست آمد:ا
*
خواب‌ام یا بیدارم ، آیریلیق، پرسش، چله‌نشین، همسفر، کویر، ماه‌پیشونی، غریب‌آشنا، کیوکیو‌بنگ‌بنگ، خلوت، شب‌سپید.ر
*
با توجه به ترانه‌های نام‌برده‌شده، وقتی که این ترانه‌ها را بر اساس نام خالقان آثار طبقه‌بندی می‌کنیم، به نتیجه‌ی زیر می‌رسیم:ر
*
آهنگ‌ساز:ر
*
اول) واروژان و مهرداد آسمانی، هرکدام با سه آهنگ

*
دوم) حسن شماعی‌زاده، دو آهنگ
*
سوم) ناصر چشم‌آذر و فرید زلاند، هر کدام یک آهنگ
*

ترانه‌سرا:ر

اول) ایرج جنتی‌عطایی و اردلان سرفراز، هر کدام با سه ترانه
*
دوم) شهیار قنبری، با دو ترانه
*
سوم) زویا زاکاریان و منصور تهرانی، هر کدام با یک ترانه
*
این نتیجه اگرچه تعمیم‌پذیر به کل جامعه نیست، اما چون نظرخواهی از افرادعادی و غیرمُغرض به‌عمل آمده، واقعیت را تا حدود زیادی نشان می‌دهد و دستِ‌کم روشن‌گر این مسئله می‌شود که اجراهای چند سال اخیر خانم گوگوش، بر خلاف نظرات مغرضانه و بی‌پایه و اساس عده‌ای معدود، هم‌ردیف کارهای سی‌سال پیش ایشان قرارگرفته و این درحالی‌ست که ترانه‌های سی سال گذشته، دارای نوستالژی نیز هستند، اما با همه‌ی بار نوستالژیکی که دارند و با همه‌ی این‌که سی‌سال از خلق‌شان گذشته و با گذر سال‌های زیاد در جریان زنده‌گی مردم حل شده‌اند و جزئی از زنده‌گی مردم ایرانی به‌شمار می‌روند، اما با این‌همه، نام ترانه‌های تازه در کنار آن‌ها به‌چشم می‌خورد.ر
*
ترانه‌ی امروز باید تا چه اندازه قوی و توان‌مند باشد که بتواند در کنار نام ترانه‌هایی که بار نوستالوژیک نیرومند دارند قرار بگیرد؟ وقتی‌که چنین اتفاقی می‌افتد، به وضوح نشان می‌دهد که این ترانه‌های تازه، بسیار قوی‌تر از ترانه‌های گذشته هستند که بدون کمک نوستالژی و فقط با بار موسیقایی قوی و کلام توان‌مند، درخشش یافته‌اند.ر
*
حسن شماعی‌زاده هنرمند باارزش سرزمین‌مان، که خود خالق زیباترین آثار دهه‌ی پنجاه ایرانی است، بارها به‌صراحت، موسیقی آلبوم‌های آخرین خبر و مانیفست را تحسین کرده‌اند و یادآور شدند که موسیقی این آلبوم‌ها، از نوع موسیقی درست و حرفه‌ای و امروزی است. در نظر بگیرید که آقای شماعی‌زاده آهنگ‌سازی هستند که موسیقی زیباترین ترانه‌های پیش از انقلاب گوگوش را با کلام زیبای اردلان سرفراز برای‌اش ساختند، ترانه‌هایی که هم پول‌ساز بود و هم به شهرت خانم گوگوش اضافه کرد.ر
*
دو ترانه‌ای هم که از شهیار قنبری در این نظرخواهی انتخاب شد، از ترانه‌های تازه‌ی ایشان است و خود آقای قنبری هم بارها یادآور شده‌اند که ترانه‌های دیروز من، چرک‌نویس ترانه‌های امروز من هستند.ر
*
خانم زویا زاکاریان نیز برای ترانه‌ی امروزین‌شان (کیوکیوبنگ‌بنگ) دراین نظرخواهی انتخاب شدند و نه برای ترانه‌های دیروز.ر
*
این‌ها نشان می‌دهند که آلبوم‌های تازه‌ی خانم گوگوش از سال 2004 تا آخرین آلبوم، دربردارنده‌ی آثاری توان‌مند است که بی‌کمک نوستالژی و بی‌یاری گذشتِ زمان، در دل مخاطبان جای گرفته‌اند.ر
*
امید آثاری را که خانم گوگوش در آینده منتشر خواهند کرد، نیز بتواند با کارهای نوستالژیک و نیز با آلبوم‌های چند سال اخیر ایشان، در یک ردیف قرار بگیرد. اما قابل توجه است که اگر آثار آینده، قرار باشد که در ردیف آثار چند سال اخیر قرار بگیرد، راه دشواری در پیش دارند، یعنی این‌که همکاران خانم گوگوش باید از جایی آغاز کنند، که آلبوم‌های چند سال اخیر ایشان تمام شده است. جالب این‌که این جمله را آقای قنبری نیز در یکی از برنامه‌های خودشان و در مورد کارهای خود گفتند:ر
*
همکاران تازه‌ی خانم گوگوش، برای این ‌که به منظره‌ای تازه برسند، باید از جایی آغاز کنند که من تمام کرده‌ام و این، کار را دشوار می‌کند. ر
*
این موضوع نه فقط شامل کلام ترانه، بلکه در مورد موسیقی نیز صادق است. بنابراین موسیقی کارهای تازه‌ی خانم گوگوش نیز باید از جایی آغاز شود که مهرداد آسمانی آن را تمام کرده است، یعنی این‌که موسیقی ترانه‌‌های جدید، باید زیباتر از موسیقی شب ‌سپید باشد که اگر نباشد در کنار موسیقی گریه کنم یا نکنم جای خواهند گرفت.ر
*
این مطلب بدان معنا نیست که خانم گوگوش باید فقط با همین چند هنرمند کار کنند، اصولن تکرار مداوم یک تیم هنری، کار درستی نیست، منظور این‌ست که ایشان با هرهنرمند یا هنرمندانی که کار می‌کنند باید کاری بهتر از گذشته ارایه دهند.ا
*

خانم گوگوش باید توجه کنند که ملاکِ برتر بودن یا نبودن کارهای‌تازه، نظر وعقیده‌ی غیرحرفه‌ای و گاه مغرضانه‌ی چند فن معدود نیست که نظرات‌شان تنها چیزی که ندارد همانا بار موسیقایی‌ست. نظر اساسی، نظرات منتقدان ترانه و موسیقی است، اگرکه نقدی به‌درستی انجام بدهند، نقدی حرفه‌ای که مخاطب با خواندن‌اش، آن‌چه که باید را، دریابد، نه آن‌که چنان نوشته شود، که کسی حتا از نثر آن هم سردرنیاورد، نه حتا خودِ نویسنده‌ی نقد!!!ر
*
شادباشی رنگین برای«مهرداد آسمانی»، «شهیار قنبری» و «زویا زاکاریان»، که آثار تازه‌شان، در یک نظرخواهی‌ی درست، انتخاب شدند و با آرزوی موفقیت برای همکاران امروزخانم گوگوش.ر

آنسه

هجدهم فروردین ماه 1388 خورشیدی
*

در حواشی دو روز اول

2009-04-05T08:52:00.000-07:00

پاسخ به دو ایمیل

پس از انتشار مطلب «درحواشی دو روز اول» نوشته‌ی دوست و همکارعزیزم محمود، ایمیل‌هایی را در این زمینه دریافت کردم که ضمن سپاس از صاحبان ایمیل‌ها برای توجه‌شان به مطلب، به دو ایمیل که محتوای مشترک دارند و نیز نیاز قطعی به پاسخ، اشاره می‌کنم.ا

*
محتوای این دو ایمیل این‌گونه می‌گفت که خانم گوگوش در گفت‌وگوی‌شان با صدای امریکا نگفتند که من در سال 78 بازجویی شدم، گفتند که من تا سال هفتادوهشت تحت نظر بودم!!ا
*
همان‌گونه که پیش از این گفتم، نویسنده‌ی مطلب مورد نظر، محمودعزیز است، اما مسئله چنان شفاف و روشن است که به‌ساده‌گی قابل پاسخ‌گویی‌ست. آن‌چه که خانم گوگوش در گفت‌وگو با صدای امریکا گفتند به شکل سند تصویری موجود است و نمی‌توان آن‌را انکار کرد. خانم گوگوش دقیقن چنین گفتند:ا

ا... بعد از یک ماه آزادم کردند، اما تا روزی که از ایران اومدم، تحت نظر بودم و حتا یک سال قبل از خروج‌ام هم در سال 78 به‌شدت تحت‌نظر بودم از جانب اون گروهی که در وزارت اطلاعات تحت سرپرستی سعیدامامی انجام وظیفه می‌کردند.ا
*
حیرت‌انگیز است که چه‌گونه ممکن است انسان چنین جمله‌ی را بشنود، مطلب محمود عزیز را بخواند و اعتراض هم بکند!!! مگر این‌که به گفت‌وگو دقت کافی نکرده باشد.ا
*
همه‌ی منظور محمودعزیز که بیش‌ترین تاکید را نیز برآن داشت این بود که در سال 78 نه سعیدامامی وجود داشت و نه گروهی به سرپرستی سعیدامامی. این گروه در سال 78 ازهم پاشیده شده بود و خانم گوگوش به‌صراحت نام گروه سعیدامامی را آوردند، آیا می‌توانید منکر این موضوع بشوید؟ا
*
وقتی‌که خود«سعید امامی» در سال 78 وجود خارجی نداشته، چه‌گونه ممکن بود گروهی به سرپرستی سعیدامامی وجود می‌داشت؟
*
علامت سوال بزرگ این مطلب، در برابر آوردن نام گروه سعیدامامی بود و این‌که خانم گوگوش توضیح ندادند که در سال هفتادو هشت به‌چه دلیل به‌شدت تحت نظر این گروه بودند؟ ا
*
اما سوال دیگری که پیش می‌آید این است که اگر خانم گوگوش حتا سال 78 هم به‌شدت تحت نظر بودند، حالا توسط هر گروهی، پس چه‌گونه به آن راحتی از کشور خارج شدند؟ چه‌گونه با گذرنامه‌ی جمهوری اسلامی از کشور خارج شدند؟ ایشان که از مملکت فرار نکردند، مثل یک شهروند عادی خارج شدند و بنابه‌گفته‌ی خودشان که سند تصویری آن هم موجود است، قصدشان این بود که دوباره به ایران برگردند، آیا کسانی‌که به‌شدت تحت نظرهستند، می‌توانند با گذرنامه‌ی جمهوری اسلامی از کشور خارج شوند؟ و به‌جزآن در مصاحبه‌ی مطبوعاتی تورنتو هم پُز بدهند که من دوست نداشتم با پوست گوسفند فرارکنم؟ چنین چیزی ممکن است؟ ا
*
امید که دوستان متعصب، سطحی‌نگر و توجیه‌کننده، بیش از این دقیق باشند و به عمق مطلب توجه کنند. اگرچه که موضوع کاملن شفاف و روشن است، اما هوادارمتعصب قدرت درک مطلب به این شفافی را هم ندارد یا نمی‌خواهد داشته باشد. هوادار بودن خوب است، اما هوادار متعصب با یک مرغ گیج وامانده هیچ تفاوتی ندارد و بنابراین نظرش صائب نیست.ا
*
ایمیلی نیز داشتم که خانمی خیلی ناراحت و نگران بودند و این‌گونه نوشته بودند که شما خانم آنسه وقتی از خانم گوگوش بدتان می‌آید، چرا در مورد او مطلب می‌نویسید؟ وقتی در مورد او مطلب می‌نویسید یعنی این‌که دارید به او توجه می‌کنید!!!ا
*
این ایمیل نیز ازآن ایمیلهای پُر از کلمات قصار بود!! لازم به یادآوری است کسانی که این‌گونه می‌ا‌ندیشند، گستره‌ی فکری‌شان بسیار محدود است وبه دلیل ضعف درونی، جهان بیرون را آن‌چنان که باید، نمی‌بینند.ا
*
در پاسخ به این دوست گرامی باید بگویم که من نه ازهیچ هنرمندی بدم می‌آید و نه خوش‌ام می‌آید. موضوع اساسی بدآمدن یا خوش آمدن نیست، موضوع اساسی این است که یک هنرمند صاحب‌نام، همواره زیر ذره‌بین جامعه است، چه دوست داشته باشد و چه دوست نداشته باشد. بنابراین باید مراقب پندار و کردار و رفتار خویش باشد که افراد آگاه و هوشیار جامعه، مو را از ماست بیرون می‌کشند.ا
*
یک هنرمند باید دقت کند که وقتی سخن می‌گوید، بیننده‌گان و شنونده‌گان‌اش، به آن چند نفر هوادار متعصب و غش‌کُن که نه ذره‌بین دارند و نه دوست می‌دارند که داشته باشند، محدود نمی‌شود، بنابراین هنرمند در زمانی که سخنی می‌گوید یا می‌خواهد تصمیمی بگیرد و یا می‌خواهد عملی انجام بدهد، باید همه‌ی فکر و حواس‌اش به قشر آگاه و هوشیار جامعه باشد و طوری رفتار نکند که بعد زیر سوال برود.ا
*
انتقادهایی که در گفت‌وگوی صدای امریکا از خانم گوگوش شد، حتمن به این دلیل نبود که انتقادکننده‌ها از ایشان بدشان می‌آمد، انتقادکننده‌ها افراد آگاهی بودند که باورشان این بود که وقتی هنرمندی را برای گفت‌وگو در رسانه‌ای دعوت می‌کنند، این بدان معنا نیست که از ابتدا تا انتهای برنامه، همه باید قربان صدقه‌ی ایشان بروند و تحسین کنند و ستایش نامه بخوانند، همان کاری که تلویزیون‌های حرفه‌ای!! لس‌انجلس انجام می‌دهند و بی‌وقفه از همه تعریف می‌کنند و همه خوب‌اند و همه نازند و همه ماه شب‌چهارده هستند!!!ا
*
وقتی هنرمندی علامت سوال با خود به‌همراه دارد، وقتی سخنان‌اش باورکردنی به‌نظر نمی‌آید، حتمن که هوشیاران آن علامت سوال را به رُخ خواهند کشید و این یعنی یک گفت‌وگوی سالم. اگر در گفت‌وگوی صدای امریکا، از خانم گوگوش فقط تعریف و تحسین و ستایش می‌شد، گفت‌وگوی سالمی نبود و حتا آن رسانه نیز‌ به‌دلیل گفت‌وگوی ناسالم زیر سوال می‌رفت. با این‌همه، من بر این باورم که آقای فرهودی عزیز در برابر مهمان‌اش بسیار انعطاف به‌خرج داد، اما همان چند انتقاد و پرسش منطقی این گفت‌وگو را نجات داد.ا
*
جامعه‌ی سالم، جامعه‌ای است که نقدپذیر باشد، جامعه‌ای است که از تعریف و تحسین‌های بی‌مورد و بی‌وقفه، به دور باشد، جامعه‌ای است که به‌موقع اعتراض منطقی کند. این‌گونه گفت‌وگوها تمرین خوبی‌است برای ایجاد یک جامعه‌ی سالم که در حال حاضر فرسنگ‌ها با آن فاصله داریم، اگر قشرهوشیار جامعه فزونی یابد، حتمن به آن خواهیم رسید، اگرچه که مدت رسیدن به آن طولانی باشد.ا
*
من از این قبیل جمله‌ها که اگر دوست نداری نگاه نکن، اگر دوست نداری گوش نکن، اگر دوست نداری نخوان، بیزارم. باید نگاه کرد، باید شنید و باید خواند و باید انتقاد منطقی کرد و باید تحسین منطقی کرد.ا
*
بنابراین اگر انتقادی از خانم گوگوش در این وبلاگ می‌شود، دلیل بر بدآمدن از ایشان نیست، ایشان هنرمند هستند و همه‌ی اعمال و رفتارشان تحت نظر است و فکر می‌کنم که تحت نظر بودن توسط افراد دقیق و آگاه جامعه، خیلی بهتر، متین‌تر و معتبرتر از تحت‌نظر بودن توسط گروهی در وزارت اطلاعات به سرپرستی سعید امامی باشد، به‌نظر شما این‌طور نیست؟
*
*
آنسه
شانزدهم فروردین ماه 1388 خورشیدی

نکته‌نوشت‌ها

2009-04-02T11:43:00.000-07:00

در حواشی «دو روز اول»ا

نوشته‌ی: محمود

*
هفته‌ی گذشته خانم«گوگوش» در تلویزیون صدای‌امریکا در برنامه‌ی«دو روز اول» حضور یافتند و به پرسش‌های هواداران و مجری برنامه پس از سال‌ها پاسخ گفتند.ر
*
من به نکته‌ای از این گفت‌و‌گو اشاره خواهم کرد که بعد از مرگ «سعید امامی» بین بسیارانی از اهل هنر و فرهنگ، اپیدمی شده وهر کس از نام سعیدامامی، برای خود یک اعتبار سیاسی-اجتماعی می‌خرد. خانم«گوگوش» اظهار داشتند که در سال هفتاد‌و‌هشت خورشیدی از سوی«سعید امامی» و باندشان بازجویی شده است!!ر
*
خانم گوگوش! اولن شما که یک شخصیت سیاسی نیستید و خودتان هم در این گفت‌و‌گو به صراحت اشاره کردید، پس چرا باید شما را بازجویی کنند؟ آن‌هم در سال هفتاد‌و‌هشت؟ تاکید می‌کنم سال هفتاد‌و‌هشت؟!!!! آخر دراین سال، دیگر نه سعید امامی بود و نه باندی! تازه اگرهم ایشان و باندش بودند، به دنبال سوراخ موش می‌گشتند تا از دست عدالت فرار کنند!!ر
*
قتل‌های زنجیره‌ای دگراندیشان درآذرماه هفتاد‌و‌هفت خورشیدی دیگر به اوج خود رسیده بود! دولت اصلاحات که خود زخمی این باند مخوف بود، با همه فشاری که از سوی بیت رهبری برای سرپوش گذاشتن آن انجام می‌گرفت، سرانجام با شجاعت تمام اعلام کرد که عده‌ای از کارکنان وزارت اطلاعات دست به چنین اعمال فجیعی زده‌اند!!!!ر
*
در سال هفتاد‌و‌هشت دیگر آن باند مخوف ازهم پاشیده شده بود و چه بسا همه‌شان بازجویی پس می‌دادند! حال خانم گوگوش چه‌طور و به چه دلیل بازجویی شده بودند؟؟؟؟
*
آن‌چه به ذهن نگارنده می‌رسد این‌است که خانم«گوگوش» در آن‌زمان همسر آقای«مسعود کیمیایی» بودند و شاید به این سبب بازجویی شده باشند. که همان هم زیاد مسئله‌ی مهمی نبوده که بخواهند در برهه‌ای از زمان که نه علی بوده و نه حوض‌اش، خانم«گوگوش» بازجویی شوند!!ر
*
در مورد مسئله‌ی آقای«کیمیایی» والبته آقای«بهرام بیضایی» کارگردانِ صاحب‌نام، موضوع در کتاب«ناگفته‌ها در پرونده‌ی قتل‌های زنجیره‌ای-علی‌رضا نوری‌زاده» به روشنی و مفصل توضیح داده شده است. می‌ماند این نکته که خانم«گوگوش» هرطور شده می‌خواهد برای خود با نام«سعید امامی» اعتباری سیاسی-اجتماعی بخرد و البته سرپوشی بر روی گذشته‌ی خود که آوازخوانی درباری بوده است بگذارد!ر
*
البته که آوازخوانِ دربار بودن عیب نیست! زمانی این مسئله بغرنج می‌شود که بخواهیم با اعتبارهای قلابی برای خودمان کیسه بدوزیم!ر
*
هنرمند گرامی«ستار» در گفت‌و‌گویی که چند سال پیش در برنامه‌ی آن‌کات با علی‌رضا امیرقاسمی داشتند به صراحت گفتند که به خانواده‌ی پهلوی مدیون‌اند! درود بر شرف«ستار» که با شجاعت پنهان نمی‌کند که یک آوازخوانِ درباری بوده است! اما خانم«گوگوش» با ترفند اعلام می‌کند که بازجویی پس داده و اذیت شده است!ر
*
خانم«گوگوش» بازجویی شما نه به سبب شخصیت هنری و سیاسی-اجتماعی که اگر داشته باشید، بل به‌خاطر همسر پیشین‌تان آقای«مسعود کیمیایی» بوده است. شما همان‌طور که در همین مصاحبه اشاره داشتید در اول انقلاب در بازداشت‌گاه منکرات به سر برده بودید که خود بهتر می‌دانید چرا!! باند مخوف سعید امامی، هیچ‌گاه به هنرمندان منکراتی کاری نداشته است. این باند بیش‌تر هدف‌اش تمرکز بر فعالیت‌های هنرمندان و نویسنده‌گانی بود که درجهت آگاهی دادن و به سمت‌و‌سوی کارها و آثار ضد نظام پیش‌رفتن بود.ا

حلقه‌ی نویسنده‌گان ماه‌نامه‌های آدینه و دنیای‌سخن و گردون که امثال فرج سرکوهی، منصور کوشان، مسعود بهنود هوشنگ گلشیری، عباس معروفی، محمد مختاری و محمد‌جعفر پوینده ... بودند که بارها و بارها از سوی این باند تهدید به مرگ شدند و حتا اتوبوس نویسنده‌گان و روزنامه‌نگارانی که در سفر به ارمنستان بودند، قرار بود ازسوی این باند به قعر دره برود که خوش‌بختانه چنین نشد اما در آذرماه هفتادوهفت، عده‌ای به زهر این باند گرفتار شدند!ر
*
تا جایی که همه‌گان می‌دانند آوازخوانانی که در پیش از انقلاب هیچ‌گاه درباری نشدند و مورد غضب دربار هم تا حدودی بودند، آقایان داریوش اقبالی، فریدون فروغی و فرهاد مهراد بودند. اگر بنا بر اذیت و آزار و بازجویی بوده باشد، حتمن دو شخصی که در میهن ماندند و هرگز از ایران برای فعالیت هنری خارج نشدند یعنی زنده‌یادان فریدون فروغی و فرهاد مهراد باید باشند و نه شما!! ر

خانم گوگوش! شما که کبریت بی‌خطر بودید. کدام فعالیت سیاسی-اجتماعی شما در پیش از انقلاب و یا در بعد از انقلاب، نظام را آزار داده بود؟ امثال فریدون فرخ‌زاد بودند که سینه‌شان به دست جلادان وزارت اطلاعات پاره‌پاره شد و اگر هم بنا بر پُز سیاسی-اجتماعی باشد، اکنون باید داریوش چنین کند که هیچ‌گاه چنین نکرده است!ر
*
شما البته زیرک بودید و هوشیار که فقط گفتید بازجویی شده‌اید و دیگر نگفتید به چه دلیل بازجویی شده‌اید؟! اما هستند بیننده‌گانی که مو را از ماست بیرون می‌کشند خانم گوگوش!!ر
*
البته شما تنها نیستید که با آوردن نام«سعید امامی» برای خود اعتبار می‌خرید!!!! دیگرانی هم پیش ازاین، چنین کرده‌اند و طفلک روح سعید امامی که چه آزاری می‌بیند!!!!ر

محمود

سیزدهم فروردین‌ماه 1388 خورشیدی

تازه‌ ترین ترانه‌ی مهرداد

2009-03-25T12:06:00.000-07:00

عاشقانه‌ترین لحظه‌ها

نوشته‌ی: مریم

بهار 88 برای من بی‌هیچ مقدمه‌یی از راه رسید، می‌گویم بی‌هیچ مقدمه، چون آن‌قدر گرفتار مسایل گوناگون زنده‌گی بودم که ورق خوردن تقویم را نمی‌دیدم و حواس‌ام به شمارش روزها نبود. لحظه‌های آخرسال، بدوبدو هفت‌سین را چیدم و سر و وضع‌ام را مرتب کردم و درست چنددقیقه پیش‌از تحویل سال، کنار هفت‌سین به نیایش نشستم و هم‌زمان با خودم فکر می‌کردم که همه‌ی این برنامه‌ها و رسم و رسومی که ما برای شروع سال نو داریم چه معنی دارد وقتی مردم ما عادت به تازه‌ شدن ندارند؟ وقتی همه هنوز به همان عادت و اندیشه‌های کهنه چسبیده‌اند و هیچ تلاشی برای خانه‌تکانی فکری و روحی و فرهنگی نمی‌کنند، این خانه‌تکانی‌های ظاهری دم‌عید چه معنایی دارد؟

*
با این پرسش‌ها سرگرم بودم که ناگهان صدای تیک تیک ثانیه‌ها، لحظه را به سال نو وصل کرد، سال نو شد و بی آن‌که به پاسخی برای این پرسش‌ها رسیده و معنایی برای این‌همه جنب‌وجوش بی‌خود مردم در آستانه‌ی سال نو پیدا کرده باشم، برای دید و بازدید عید راهی منزل مادر شدم.ا

مادر را که دیدم از گونه‌های گُل‌انداخته و چشم‌های خیس‌اش خواندم که موقع تحویل سال، همه‌ی دل‌لتنگی‌هایش را گریسته است. گفتم: چرا گریه کردی، حالا که موقع شادیه؟! گفت: مهرداد یه مناجات خونده، الان کانال شب‌خیز پخش کرد. خیلی سوز داشت. اونو که گوش کردم دیگه نتونستم گریه نکنم. مناجات‌اش خیلی قشنگ بود، معلوم بوداز ته دلش می‌خوند.ر

*
با این که مدت‌ها بود عمدن از تماشای برنامه‌های شبکه‌های فارسی‌زبان آن‌سوی آب‌ها دوری می‌کردم، با این حرف مادرم و این همه تعریف او از کار تازه‌ی مهرداد، کنجکاو شدم برای دیدن و شنیدن آن، پای این بیست‌و چهارساعته‌های به‌شدت تماشایی و جذاب بنشینم و از برنامه‌های به‌شدت تر و تازه و نوی این تلویزیون‌ها بهره مند شوم!!! واقعن برای من جای سوال دارد که این تلویزیون‌ها چرا نوروز را جشن می‌گیرند و برنامه‌ی ویژه‌ی نوروزی تهیه می‌کنند وقتی هیچ چیز نویی برای ارایه ندارند؟؟!!!ا

*
این یکی دوروزی که پای برنامه‌های این تلویزیون‌ها نشستم جز تکرار مکرارت چیزی ندیدم و نشنیدم. اما بین همه‌ی گفت‌وگوهایی که در دو روز نخست سال نو، به بهانه‌ی دیدن کار تازه‌ی«مهرداد» دیدم و شنیدم، از گفت‌و‌گوی پیروز خوش‌ام آمد واز گفت‌و‌گوی لیلا فروهر در تلویزیون امید ایران. هر دو لحظه‌های زیبایی را رقم زدند، پیروز با گیتارش و اجرای زنده‌ی دو ترانه‌ی تازه‌اش و لیلا فروهر با اجرای زنده‌ی یک ترانه‌ی قدیمی از«گلچین» حال و هوای عید را زیباتر کردند.ا

هرچه هم دنبال هلن و مارتیک گشتم، پیداشان نکردم. نمی‌دانم مصاحبه‌ای نداشتند، یا داشتند و من ندیدم، من عاشق صدای این دو هنرمند هستم. اما سرانجام بعد از همه‌ی این گشت‌و گذارها بین برنامه های نوروزی تلویزیون‌ها ، شنبه شب، یکم فروردین، به گفت‌وگوی مهرداد با تلویزیون ایران و مناجات‌اش رسیدم که به‌نظرم این گفت‌وگو بهترین گفت‌وگوی نوروزی امسال بود. مختصر و مفید، کوتاه اما پُر از حرف و پُراز تازه‌گی. به ویژه این تکه از حرف‌های مهرداد را بسیار دوست داشتم که گفت:ر

*
در سال 87 به هرچیزی که دل‌ام می‌خواست با سیاست و آرامش رسیدم و با کسانی جدیدن آشنا شدم که سال‌ها بود می‌شناختم‌شون. سال 87 سال بسیار خوبی برای من بود، سالی بود که حتا اقتصاد امریکا هم خودشوعریان نشون داد، همه‌چیز خودشو عریان نشون داد و این بسیار خوبه که آدم با حقیقت هرچیزی آشنا بشه. این حالت که پیش میاد، سازنده‌گی راحت‌تره و فکر می‌کنم سال 88 سال سازنده‌گی باشه و سالی باشه که ویرانی‌ها را بشه جبران کرد.ر

*
باید اعتراف کنم که این نگاه مثبت واین روحیه‌ی مقاوم مهرداد را بی‌اندازه دوست دارم و خوش‌حال‌ام که می‌شنوم سال 87 را با همه‌ی اتفاق‌هایش سال خوبی می‌داند. حقیقت ِخیلی‌ها دراین یکی دوسال برای من و ما برهنه شد.ر

همان‌طور که من هم پیش‌تر در پیام‌هایم در همین وبلاگ نوشته بودم این بهترین اتفاقی است که در زنده‌گی هرکسی رخ می‌دهد، این که آدم با حقیقت هرچیزی آشنا بشود، همان‌طور که مهرداد هم گفت، این عریان شدن‌ها زیباست. مثال عریانی اقتصاد امریکا، مثال بسیار جالبی بود و هرکسی هوشیارتر بود، به مقصود مهرداد پی برد. مهرداد در سال هشتادوهفت حقیقت خیلی‌ها را عریان دید و من در مردادماه سال هشتادوشش.ا

*
امروز که به گذشته می‌نگرم، با خودم می‌گویم کاش من هم صبر و تحمل مهرداد را داشتم و در زمانی‌که حقیقت خیلی‌ها را عریان دیدم، سکوت می‌کردم و باسیاست و آرامش به خواسته‌ام می‌رسیدم. اما من مثل مهرداد صبور نبودم. دیدن حقیقت ِبرهنه یا برهنه‌گی حقیقت ِکسی که سال‌ها عاشقانه می‌پرستیدم‌اش چنان مرا به‌وحشت انداخت و درهم شکست که جز فریاد کشیدن چاره‌یی نداشتم.ا

*
وقتی این حرف‌های مهرداد را شنیدم و خاطرات این یکی دو سال خودم و آنسه را مرور کردم یاد یک ضرب‌المثل زیبای چینی افتادم که می‌گوید: وقتی کسی را بیش از اندازه‌ی واقعی‌اش بزرگ کنی، کوچک‌ترین عمل احمقانه‌اش، بزرگ‌ترین ضربه برای تو خواهد بود. با تکیه بر این حرف، اشتباه شاید از ما بود، از ما که کسانی را بیش از اندازه‌ی واقعی‌شان بزرگ کردیم و بزرگ‌ترین ضربه را هم از کوچک‌ترین اعمال احمقانه‌ی آن‌ها خوردیم. اما خوبی زنده‌گی همین است که می‌گذرد و روزگار نو می‌شود.ا

*
در این عاشقانه‌ترین لحظه‌ها
پریشان‌دلان با زبان دعا
بگویید باهم خدایا خدا
خدایا به این وقت وساعت قسم
به غمگین‌دل بی‌بضاعت قسم
خدایا به داد فقیران برس
به داد دل دردمندان برس

به سوز دل مادر داغ‌دار
به داد اسیران یتیمان برس
زن در قفس‌مانده آزاد نیست
نفس می‌کشد نای فریاد نیست
خدایا خدایا به دادش برس
جوان مرغک بال و پر بسته است
به رویای آینده دل بسته است
جوانان ایران سرافراز کن
پروبال‌شان را خودت باز کن
*
این مناجات زیبا به دل من‌هم نشست و گونه‌های مراهم مثل گونه‌های مادرم، تر کرد. درود می‌فرستم به جهان‌بخش پازوکی وکلام زیبایش که به ساده‌ترین شکل ممکن از دل ِهمه‌ی ما با خدا سخن گفته، و یک خسته نباشید بلند بالا به مهرداد برای اجرا و ملودی زیبا و سنگین این کار و درود بر منوچهر چشم‌آذر برای تنظیم زیبای آن.ر
*

نام عاشقانه‌ترین لحظه‌ها نام بسیار زیبایی است که برای این‌کار انتخاب شده، می‌دانم که خیلی‌ها مثل مادر من، درست پیش از تحویل سال، عاشقانه‌ترین لحظه‌ها را همراه این مناجات، با خدای خودشان جشن گرفتند.ر

مریم

پنجم فروردین ماه 1388 خورشیدی

پیام نوروزی

2009-03-24T10:37:00.000-07:00

پیام شادباش نوروزی ‌هنرمند باارزش

ا«اردلان سرفراز»ا

جای بسی خوش‌حالی‌ و افتخار است که شماره‌ی نوروزی مجله‌ی«اپیزود» با کلام هنرمندی آغاز می‌شود که شرافت انسانی و تعهد هنری خود را با نوع رفتارش در لحظه لحظه‌های‌عرفانی‌ زنده‌گی‌اش به ثبت رسانیده است.ر

*
هنرمند با ارزش سرزمین‌مان اردلان سرفراز، هنرمندی که«از سحرمی‌آمد تا به سپیده برسد» و بگوید:ر

ر«من‌که از سپیده‌ها جاری شدم
ته این ظلمت چاه چه می‌کنم
من‌که از قید تن‌ام رها بودم
توی این شکنجه‌گاه چه می‌کنم»ر

*
در شکنجه‌گاه اما انسان ماندن، کاری‌ست کارستان و«اردلان سرفراز» نه فقط هنرمند، که انسانی والاست که با کلام‌ زیبایش، همه‌ی عشق‌اش را در نهایت سخاوت با مردم سرزمین‌اش قسمت می‌کند، تا آمدن بهار را و نوروز را به هم‌وطنان‌اش شادباش بگوید:ر
*
سرکارمحترم خانم امیری
*
نوروز را خدمت شما، دوستان، همکاران، هم‌چنین به فرد فردِ هم‌وطنان عزیزم در هر کجای جهان شادباش گفته، فردایی آبی‌تر و آفتابی‌تر برای ایران و ایرانی آرزومندم.ر
*
با احترام: اردلان
*
*
شاعر گرامی!ر
*
سپاس از شما که زلال‌ترین کلام راهدیه کردی برای تشنه‌گی حنجره‌ی خاک. ر
*
شاخه شاخه رُسته‌ایم و انبوه گشته‌ایم در سبزآباد شعرهایت، و بوته بوته به گل نشسته‌ایم در باغچه‌ی سخاوت‌ات.ر

*
من و دوستان و همکاران‌ام در مجله‌ی«اپیزود»، خوش‌رنگ‌ترین شادباش‌های نوروزی را به شما مهربان پیشکش می‌کنیم و بهارانه‌ترین شادیانه‌ها را برای شما هنرمند نازنین آرزومندیم.ر

ر*
شماره‌ی نوروزی مجله‌ی‌ اپیزود

با سرلوحه‌ی زیبای پیام نوروزی شاعر گران‌قدر اردلان سرفراز

و دیگرمطالب خواندنی و عکس‌های دیدنی منتشر شد:ا

اپیزود

آنسه
چهارم فروردین ماه 1388 خورشیدی

دو نکته

2009-03-23T15:07:00.000-07:00

نمایه‌ی کنسرت‌های ایرانی

این روزها، روزهای کنسرت‌های مختلف ایرانی است که به مناسبت نوروز درامریکا و سایر کشورها برگزار می‌شود. روزگاری بود که بعضی آوازخوانان، بیش‌تر از سایر همکاران‌‌شان جمعیت به سالن کنسرت می‌کشاندند و تفاوت تعداد جمعیت کنسرت‌ها نیز زیاد بود. اما اکنون زمانی دیگر فرارسیده، اینک زمانی‌ست که بیش‌تر آوازخوانان هم‌قد و اندازه شده‌اند و در مقایسه با تعداد جمعیت کنسرت، کسی بر کسی برتری ندارد.ا
**
در این میان فقط داریوش استثنا است که جمعیت کنسرت‌هایش نسبت به سایرین از آمار بالاتری برخوردار است.ا
*
گویا شرایط موسیقی ایرانی در لس‌انجلس چندان چنگی به دل نمی‌زند. دیگراز سالن‌های پانزده‌هزار نفره و ده هزار نفره و حتا هشت هزار نفره خبری نیست. اینک زمانی‌ست که وقتی دو یا سه خواننده‌ی جوان کنسرت می‌گذارند، تعداد جمعیتی که به سالن می‌آورند، بیش‌تر از کنسرت یک نفره‌ی یک خواننده‌ی پرسابقه است.ا
*
کنسرتی که به تازه‌گی دراکلند برگزار شد، سند محکمی بر این ادعاست. آوازخوانی که در سال‌های گذشته پانزده هزار نفر در کنسرت‌اش حضور داشتند، امسال در یک سالن 2900 نفره کنسرت برگزار می‌کند و حتا این سالن کوچک هم پُر نمی‌شود و بنابر شهادت کسانی که در این کنسرت حضور داشتند، تعداد قابل توجهی از صندلی‌ها خالی بود.ا
*
البته اگربعدها به گزارش‌گونه‌های اغراق‌آمیز این کنسرت توجه کنید، ملاحظه خواهید کرد که در مورد تعداد جمعیت حداکثر غلو را به‌کار می‌گیرند و علاوه برآن‌که سالن کنسرت را مملو از جمعیت اعلام می‌کنند، خواهند گفت که پشت‌بام سالن کنسرت نیز لبریز از جمعیت بود و به دلیل کمبود جا، تعداد زیادی از مردم را هم در زیرزمین جای داده بودند، باقی هم در پارکینگ به‌سر بردند، تعدادی در پیاده‌روها نشسته بودند و زمانی‌که پیاده‌روها هم مملو از جمعیت شد، گروهی بالای درختان به تماشای کنسرت نشستند!!!!ا
*
اما حقیقت جز این است. حقیقت می‌گوید که مردم ایرانی همانند سال‌های گذشته، از کنسرت‌ها استقبال نمی‌کنند و تفاوتی هم ندارد که کدام خواننده کنسرت دارد. گویا دوره‌ی کنسرت‌هایی که در سالن‌های پانزده هزار نفره برگزار می‌شد، به‌سر آمده و خود آوازخوانانی که در سالن‌های پانزده هزار نفره و ده هزار نفره برنامه اجرا می‌کردند نیز، این موضوع را دریافته‌اند و حد و حدود خود را شناخته‌اند و مثلن خواننده‌ای که به اجرای کنسرت در سالن هفت‌هزار نفره رضایت نمی‌‌داد و می‌گفت باید حتمن در فروم برنامه اجرا کنم، اینک به سالن 2900 نفره نیز راضی شده است، و خُب، بدترین حالت همین است که آمار و ارقام سقوط کند و هنرمندی از پانزده هزارنفر به 2900 نفر برسد، آن هم با تعداد زیادی صندلی‌ خالی. ببینید چه‌قدر فاصله است؟؟؟
*
اما هنرمندانی که از ابتدا حد و حدود خود را می‌شناختند در این زمینه موفق‌ترند، دستِ کم این‌که از بالا به پایین سقوط نکرده‌اند و سرجای خود ایستاده‌اند. اگر در سال‌های گذشته در سالن‌های سه یا چهارهزار نفره کنسرت داشتند، هم‌اینک نیز در همان سالن‌ها برنامه اجرا می‌کنند و سقوط نکردن‌شان یعنی موفقیت آنان در این زمینه.ا
برای همه‌ی هنرمندان بی‌ادعای سرزمین‌مان آرزوی موفقیت بیش‌تر داریم.ا
*

*
سخنی دوستانه با آقای مهران‌عبدشاه
*
آقای عبدشاه!ا
شنیده‌ام که انسان خوب و دل‌پاکی هستید، به همین دلیل انتظارمان از شما بیش از سایرین است. می‌دانم که زیاد هم تقصیر خودتان نیست و مجبور شدید که در مورد دلایل لغو کنسرت دوبی، در جلوی دوربین تلویزیون‌تان حرف‌های ناراست بگویید، ولی آیا بهتر نبود که کمی شاخ و بال حرف‌های نه‌چندان درستی را گفتید، می‌زدید و کمی آهسته تر، کمی ملایم‌تر!!!ا
*
آقای عبدشاه گرامی! هر کودک مدرسه نرفته‌ای هم متوجه می‌شد که شما در مورد دلایل لغو کنسرت دوبی راست نمی‌گویید و این برای وجهه‌ی اجتماعی مدیر یک تلویزیون اصلن خوب نیست... دوست گرامی! مگر می‌شود ده تلویزیون آگهی کنسرت دوبی را بدون اجازه‌ی آوازخوان پخش کنند؟ یعنی همه‌ی این تلویزیون‌ها شریک جرم بودند؟ مگر می‌شود آوازخوان خبر نداشته باشد که ده تلویزیون دارند این آگهی را هم‌زمان پخش می‌کنند؟ گفتید پیش ازاین‌که کنسرت دوبی به‌طور رسمی اعلام شود، تلویزیون‌ها آگهی را رفته بودند!!! حیرتا آقای عبدشاه گرامی!!! ... جهت اطلاع شما می‌گویم زمانی‌که آوازخوان، کنسرت دوبی را به‌طور رسمی در وبلاگ به‌شدت رسمی‌اش اعلام کرد، هنوز هیچ تلویزیونی آگهی پخش نکرده بود و فن‌های محترم خیلی عجله داشتند که زودباشید این کنسرت را از تلویزیون‌ها هم آگهی کنید تا مردم باخبر شوند، چون همه‌ی مردم که به اینترنت دسترسی ندارند که از طریق وبلاگ رسمی باخبر شوند!!!ا
*
آقای عبدشاه گرامی! شما چه‌گونه چنین حرف‌های نادرستی را جلوی دوربین می‌گویید؟؟ آیا هرگز روی هوشیاری بیننده‌گان‌تان تمرکز کرده‌اید؟
*
شما چه‌گونه می‌گویید که سونی اریکسون در کار نبود؟ مگر اسم یک کمپانی معتبر را می‌توان بازیچه قرار داد؟ آن آگهی که که پخش کردید و در ابتدای آن آگهی سونی اریکسون بود، چه چیزی را ثابت می‌کرد؟
*
شما که چند هفته، آگهی رابه گفته‌ی خودتان با اجازه‌ی آوازخوان پخش کردید، چه‌گونه متوجه‌ی نشانی امیرشجاعی در آگهی نشدید؟ و اگر شدید چرا آگهی را پخش کردید؟ شما که می‌گویید امیرشجاعی را من می‌شناختم و چنین کرده بود و چنان کرده بود، پس چرا آگهی را پخش کردید؟
*
شما که دست‌اندرکار کنسرت‌گذاری هستید، آیا نمی‌دانستید که در چنین موقعیتی، برگزاری کنسرتی با بیست‌هزار نفر جمعیت، از همان ابتدا یعنی لغو کنسرت؟ چه‌طور نمی‌‌دانستید؟
*
آقای عبدشاه گرامی، گفتم که تقصیر شما نیست، دقیقن می‌دانم چه کسی به‌شما گفته این حرف‌ها را بگویید، ولی آیا فکر نمی‌‌کنید با این سخنان نادرست، اعتبار خود را زیر سوال می‌برید؟؟ حقیقت را بگویید آقای عبدشاه و دلیل اصلی لغو کنسرت را بگویید، دلیلی که خبرش به حافظیه هم رسیده است و اهالی محترم حافظیه هم، همه باخبر شده‌اند. اگر هم نمی‌خواهید حقیقت را بگویید، به نظر می‌رسد سکوت بهترین کار است. چون گفتن سخنان نادرست و آوردن دلایل نامناسب، جز این‌که به اعتبارتان لطمه بزند، فایده‌‌ی دیگری نخواهد داشت. کمی روی هوشیاری مردم‌تان نیز تمرکز کنید. ر

آنسه

چهارم فروردین ماه 1388 خروشیدی

هدیه‌ی نوروزی

2009-03-22T18:57:00.000-07:00

عاشقانه‌ترین لحظه‌ها

وبلاگ مهرداد آسمانی به‌روز شد:ا

مهرداد

نوروزتان خجسته‌باد

2009-03-21T16:17:00.000-07:00

آن‌گاه نوروز حقیقی داری که وجودت بهاری شود

بهار
بعد از زمستانی انتظار آمد
تا سبز شود
خاطراتی که در جیب پاییز
پوسیده بودند

*
هر ساله زمانی‌که به «نوروز» که میعادگاه ما و بهاراست نزدیک می‌شویم و یک‌دیگر را با لبخند و گل و شیرینی دیدار می‌کنیم، بهترین سخن‌ها و زیباترین شادباش‌ها و عاشقانه‌ترین کلمه‌ها را نثار هم کرده و برای هم بهترین‌ها را آرزو می‌کنیم. همه با هم دوست می‌شویم، به خانه‌های هم می‌رویم و روی یک‌دیگر را می‌بوسیم و مهربانی‌ها به‌هم تقدیم می‌کنیم.ر
*
این ضیافت مهر و لبخند و بوسه اما بیش از پانزده روز دوام ندارد و دوباره روز از نو و روزی از نو!!! دوباره برای هم پشت‌پا می‌گیریم، دروغ می‌گوییم، تهمت می‌زنیم، دشمنی می‌کنیم و از یاد می‌بریم که در پانزده روز نخست سال‌نو، چه مهربانی‌ها که نکرده بودیم و چه عاشقانه‌ها که نگفته بودیم.ر
*
رسم و آیین فرهنگی هر سرزمینی، نماد آن سرزمین است و چه خوب است که آیین‌های فرهنگی را پابرجا نگه داریم، اما اصلن خوب نیست که برپایی و زنده نگه داشتن آیین‌ها بر اساس تظاهر و موقتی و مخصوص پانزده روز نخست سال‌نو باشد، چرا که هر یک از این آیین‌ها نمادهایی هستند برای پیداکردن وجود انسانی و پالایش روح از آلوده‌گی‌ها و سپس پندار نیک، گفتار نیک و رفتار نیک.ر
*
درست نیست نامهربان‌ها به‌مدت پانزده روز مهربان شوند، دروغزنان، پانزده روز عشق دروغین به‌هم تقدیم کنند و تظاهر به دوستی و معرفت کنند. چرا چنین است؟ چرا فقط پانزده روز؟
*
برای مهربان شدن و شادباش نوروز گفتن و به پیشواز طنین گام‌های بهار رفتن، خانه‌تکانی و خریدن شیرینی و میوه و سبزکردن سبزینه‌ها لازم است و رسم است، اما کافی نیست. خانه تکانی نه فقط تکاندن خانه از غبار سال کهنه است که در حقیقت نماد است برای خانه‌تکانی دل‌های بی‌عشق. درسی است که به انسان گوشزد می‌کند که خانه‌ی دل‌ات را نیز باید مانند خانه‌ی دنیایی‌ات بتکانی و زیبا کنی و از هر آن‌چه نامردمی است به‌دور باشی، آن‌گاه به میعادگاه بهار بروی.ر
*
هیچ‌کس خوش‌اش نمی‌آید که با لباس منزل به میهمانی برود و هرکسی تلاش می‌کند زیباترین لباس‌اش را بپوشد و با بهترین شرایط ممکن قدم به میهمانی بگذارد. آیا میهمانی بهار، کم‌تر از میهمانی‌های معمولی است؟ وقتی به مدت پانزده روز سعی می‌کنی که مهربان بنمایی و عشق و دوستی تقدیم کنی، و بعد از پانزده روز دوباره به وضعیت عادی‌ات برگردی، درست مثل این است که با ظاهری زیبا به میهمانی بروی و پانزده دقیقه بعد، در همان میهمانی لباس‌ات را تغییر بدهی و با لباس منزل و سر و وضع عادی در میان میهمانان ظاهر شوی. چه‌قدر نازیباست!!!!!ر
*
بیش‌تر ما ایرانی‌ها همان‌گونه که دین‌مان به شکل موروثی و شناسنامه‌ای به‌ما رسیده، فرهنگ و آداب و سنت‌های زیبای‌مان هم به همین شکل موروثی است. هرگز دوست نمی‌داریم که در مورد آن مطالعه کنیم، کنکاش کنیم و دلیل این رسم و آیین‌ها را دریابیم و آن‌گاه انجام‌شان بدهیم.ر
*
ا - گندم و عدس سبز می‌کنیم!! چرا؟؟
ا - چون رسم است.ر
ا - چرا رسم است؟
ا - خُب رسمه دیگه، باید انجام داد.ر
ا- اگر انجام ندهی چه اتفاقی می‌افتد؟
ا- شگون ندارد.ر
ا - یعنی چه؟
ا - یعنی شگون نداره دیگه!!ا
*
خانه‌تکانی می‌کنیم چرا که رسم است، باید خانه تمیز باشد، همه‌چیز مرتب باشد، چون شگون دارد، چون رسم است، چون باید انجام داد!!ر

خانه تکانی خوب است، نظافت و تمیزی خانه عالی است اما همراه آن باید وجودت، روح‌ات و ذهن‌ات را هم بتکانی و تمیز و زیبا کنی. خانه‌تکانی با همه‌ی زحماتی که دارد، اما انجام شدنی‌ست، اما تمیز کردن روح و وجود چه؟ آیا می‌توانی از آلوده‌گی پاک‌اش کنی؟

*
تا زمانی‌‌که روح‌ات و وجودت را از آلوده‌گی ها نپالایی، بهار نزد تو معنایی نخواهد داشت و منحصر به همان پانزده روز معروف خواهد بود و اگر وجودت را پاک کنی، همواره در بهار به‌سر خواهی برد و همواره زیبایی‌ها را خواهی دید و خود نیز زیبایی خواهی بخشید.ر
*
بدترین بلای انسان‌کش، دروغ و تظاهر است، تظاهر به آن‌چه که نیستی و نداری. دروغ و تظاهر، روح را برای پذیرفتن آلوده‌گی‌های دیگر آماده می‌کند و معنویت انسان را از بین می‌برد. دروغ و تظاهر شرایط انجام هر عمل زشت و ناپسند دیگری را فراهم می‌کند. دروغ و تظاهر انسان را نابود می‌کند. حال که در خانه‌ای تمیز و مرتب به پیشواز بهار رفته‌ایم، تلاش کنیم که مانند طبیعت تغییرشکل بدهیم و به فصل به‌گل نشستن برسیم.ر
*
در این جایگاه، هنرمند و غیرهنرمند و دارا و ندار تفاوتی ندارند، اما هنرمندان بیش‌ترین مسئولیت را در این زمینه برعهده دارند چرا که رفتارشان زیر ذره‌بین جامعه قرار دارد و تاثیر به‌سزایی بر فرهنگ جامعه می‌گذارد. هر کسی‌که دروغ بگوید و تظاهر کند و برای دیگران پشت‌پا بگیرد، به هیچ‌جایی نخواهد رسید. نه می‌تواند چهره‌ی دروغین‌اش را برای همیشه متظاهر نگه دارد، نه می‌تواند با پیام نوروزی و تظاهر به عشق و دوستی و گل‌شدن خارها، مردم را برای همیشه فریب بدهد چرا که با عشق و محبت دروغین، این گل‌ها هستند که تبدیل به خار می‌شوند.ر
*
هنرمندی که رفتارش بر جامعه تاثیر می‌گذارد وناگهان به‌فکر اینترنت‌تکانی افتاده، باید آگاه باشد که به‌هیچ عنوان نمی‌تواند اینترنت را تمیز و پاک‌سازی کند چرا که وجود خودش پاک و تمیز نیست و انسان تا خود را از آلوده‌گی‌های جسمی و روحی نزداید، قادر به تمیز کردن و پاک‌سازی هیچ‌جا نیست، نه اینترنت و نه حتا انباری منزل‌اش.ر

هنرمند گرامی!ا

*
به پاک‌سازی خود بپرداز و اگر می‌توانی آلوده‌گی‌های جسمی و روحی را از خود دور کن، سپس به اینترنت‌تکانی فکر کن ... حرف ناراست نگو، تظاهر نکن به آن‌چه که نیستی، غرور کاذب را کنار بذار، مردم را فریب نده، مهربانی پیشه کن و پشت‌سر دیگرانی که پیش از این به تو محبت کرده‌اند، زشت‌گویی نکن. عاشق مجیز شنیدن نباش و اگر قحطی مجیزگویی برای‌ات پیش آمد با نام جعلی«احسان قلم‌پر» خود برای خودت مجیزنامه ننویس.ر
*
اگر توانستی این کارها را انجام بدهی، آن‌گاه است که هم ترس و وحشتِ افشا شدن از تو دور خواهد شد و از این کابوس شوم وحشت که همه‌ی وجودت را گرفته، رها خواهی گشت و هم شایسته‌گی پاک‌سازی این‌جا و آن‌جا را خواهی داشت، در غیر این‌صورت همان خواهی بود که هستی، فقط یک نام دروغین.ر
*
شاید گفته شود که این حرف‌ها را نباید در چنین وقت خجسته‌ای گفت. اما باور من این است که بهترین زمان برای گفتن حقیقت، زمانی است که به حقیقتِ تغییر شگفت‌انگیزطبیعت و طنین گام‌های فصلی زیبا و خوش‌رنگ نزدیک می‌شویم. گفتن حقیقت زمان به‌خصوصی ندارد و همیشه و در هر زمانی باید حقیقت را گفت. باور کنید شگون هم دارد، درست مثل سبز کردن گندم وعدس.ر

*
از طرف خودم و همکاران ارجمند‌م در مجله‌ی «اپیزود» سال خوب و خوش و پُر برکتی برای‌ شما مخاطبان گرامی«اپیزود» و همه‌ی هم‌وطنان نازنین خواستاریم و امید که هر روزتان نوروز واقعی باشد، نوروز حقیقی.ر

**
با آرزوی آزادی ایران و ایرانی

شماره‌ی سی‌وهشت مجله‌ی«اپیزود» ویژه‌ی نوروز

با مطالب خواندنی و عکس‌های دیدنی منتشر شد:ا

اپیزود

آنسه

یکم فروردین‌ماه 1388 خورشیدی

چند نکته

2009-03-14T18:36:00.000-07:00

یک دریچه برای دیدن

برخی مواقع به دلیل رُخ دادن برخی داستان‌ها، انسان متوجه‌ی مسایلی می‌شود که پیش از این شاید کمتر بدان‌ها توجه می‌کرد. پیش آمدن برخی رویدادها، سبب می‌شود که وضعیت هولناک گوشه‌ای از فرهنگ جامعه‌ی ما به معرض نمایش گذاشته شود.ر
*
من در کنسرت سال‌گذشته‌ی گوگوش در دوبی حضور داشتم و به چشم‌ام دیدم که مسئولین برگزاری این کنسرت، بهترین شرایط را برای یک کنسرت شایسته تدارک دیده بودند. با این‌که پیش از برگزاری کنسرت، مشکلاتی پیش آمد که خیلی‌ها را آزرده کرد، اما کنسرت آن‌چنان باشکوه برگزار شد که حاضرین آزرده‌گی خود را از یاد بردند.ر
*
استیجی که برای گوگوش تدارک دیده شده بود، نه گوگوش و نه هیچ هنرمند دیگری، هرگز روی چنان استیج باشکوه و پُرخرجی برنامه اجرا نکرده بودند. صدا بسیار خوب، نور بسیار زیبا و چشم‌نواز و اسکرین‌های بزرگ، گویی خودِ استیج بودند.ر
*
مقایسه کنسرت سال گذشته گوگوش در دوبی با وضعیت تاسف‌آوری که امسال پیش آمد، سبب می‌شود که شکوه کنسرت سال گذشته، بیش از پیش خودنمایی کند.ر
*
می‌دانم که آقای مهران عبدشاه برای برگزاری آن کنسرت بسیار زحمت کشیدند. به یاد دارم که ایشان در میان مردم بودند و با آن‌ها صحبت می‌کردند. با این‌که پیش از کنسرت و در آن شرایط بحرانی، مردم ایشان را ناسزاباران کرده‌بودند، اما آقای عبدشاه برخوردش با همان مردم ناسزاگو، بسیار احترام‌آمیز بود. خودشان هم در برنامه‌ی تلویزیونی‌شان به این نکته اشاره کردند.ر
*
زحمات آقای«عبدشاه» برای برگزاری آن کنسرت، نه فقط نشانگر احترام گذاشتن ایشان به مردم و به هنرمند بود، بلکه نشانگر این نیز بود که ایشان برای شخصیت حرفه‌ای خود نیز احترام قایل است.ر
*
سال گذشته نیزمی‌خواستند به هر ترتیبی شده، کنسرت دوبی را منحل کنند، همه‌ی کسانی که در آن کنسرت حضور داشتند، شاهدند که چه گذشت، اما با زحمات آقای«عبدشاه» و یاران‌شان، دست‌های انحلال، قادر به انجام چنین کاری نشدند. امسال اما، خیلی راحت توانستند در همین قدم اول، کنسرت را منحل کنند. چرا؟؟؟
*
به دلیل این‌که کنسرت‌گذار داریم تا کنسرت‌گذار... این وظیفه‌ی هنرمند است که پیش از امضای قرارداد بداند با چه کسی دارد قرارداد می‌بندد، با یک کنسرت‌گذار متعهد یا با یک برادرمکتبی؟
*
پیش از این هم گفتم که لغو این کنسرت به خودی خود، برای من اهمیتی ندارد، اما از این دیدگاه که ببینیم ما در کجای جهان ایستاده‌ایم، بسیار مهم است و به همین دلیل است که به آن می‌پردازم. من نه موافق دوبی رفتن گوگوش هستم و نه مخالف آن. اگر مطلبی در این مورد در دلکده نوشته شد، بر اساس سخنان خود گوگوش بود. حال اگر مطالب مورد اشاره، بر بعضی سَبُک‌اندیشان خوش نیامده، اشکال از دلکده نیست، اشکال از گوینده‌ی آن سخنان است.ر
*
نکته‌ی بعدی این‌که گویا آقای«شهروز رفیعی» گرامی و محترم در برنامه‌شان گفتند که کنسرت دوبی خانم گوگوش در عید فطر برگزار خواهد شد!!!! حیرتا از این همه نبوغ!!! فکر می‌کنم بهتر این باشد که ابتدا روزه‌ی نگشوده‌ی خود را بگشایند و ماه روزه‌داری را به پایان برسانند، سپس به‌فکر عید فطر باشند!!!ر
*
آخرین نکته‌ی قابل اشاره این است که پرداختن به موضوعاتی این‌چنینی، به معنی توجه داشتن به یک هنرمند و یا مهم بودن یا نبودن یک کنسرت نیست، بلکه تحلیل جامعه‌ای است که فرهنگ بنیادین‌اش اشکال دارد. جامعه‌ای که حتا به‌وقت وقوع حوادث تاسف‌بار نیز حق اعتراض ندارد و اگر کسی اعتراض کند که چرا فلان کنسرت لغو شده، با توبیخ کسانی رو‌به‌رو می‌شود که فریادِ ساکت باشید سرمی‌دهند، چرا که ممکن است فلان‌بانو از اعتراض‌های شما ناراحت بشود!!!ر

این وضعیت اسفبار گوشه‌ای از جامعه‌ی نقد نشده‌ای‌ست که ناراحت شدن فلان‌بانو، مشکل اساسی‌‌اش است. در حالی‌که چه اهمیتی دارد که فلان‌بانو ناراحت بشود یا نشود؟ خُب ناراحت بشود، اتفاقن خیلی هم خوب است که اعتراض بشنود و ناراحت بشود. خفه کردن صدای اعتراض‌کننده، درمان درد نابلدی نیست.ر
*
من نه آدم مشهوری هستم و نه دوست دارم مشهور باشم. بنابراین خیال‌بافان محله‌ی توّهم‌آباد، خیال‌شان راحت باشد که من چون برای شخصیت‌ام ارزش قایل‌ام، هرگز آویزان نام کسی نخواهم شد، به ویژه کسی که حتا اطلاعیه‌ی پوزش خواهی‌اش نیز پُراز غلط‌های نگارشی و دستوری است. همه‌ی جهان می‌دانند که سوادمند بودن، مهم‌تر از شهرت عامیانه است. ا

آنسه

بیست‌وپنجم اسفندماه 1387 خورشیدی

عنوان مطلب: برگرفته ازترانه‌ی «دریچه» - اردلان سرفراز

سپاس از علیرضا امیرقاسمی

2009-03-12T07:02:00.000-07:00

پیام آقای امیرقاسمی به مردم

چند روزی‌ست که خبر لغو کنسرت خانم گوگوش در دوبی اعلام شده و هر کسی، چیزی در این باره می‌گوید. لغو این کنسرت برای من یک نفراهمیتی ندارد یعنی این‌که نه جای خوش‌خالی دارد و نه جای ناراحتی، اما دلایلی که برای لغو این کنسرت این‌جا و آن‌جا و حتا در تی‌وی‌ها مطرح می‌شود، قابل تامل است.ر

*
به‌طور معمول رسم تلویزیون‌های فارسی‌زبان لس‌انجلس بر این است که به هردلیلی که خود می‌دانند وصدالبته همه، حقایق را نمی‌گویند. هدف من از نوشتن این مطلب این‌ست که سپاسی داشته باشم از آقای علیرضا امیرقاسمی مدیر گرامی شبکه‌ی جهانی تپش، که برخلاف سایر همکاران‌شان، حقیقت را با هوشیاری با مردم در میان گذاشتند.ر

*
آقای امیرقاسمی که تجربه‌ی تلخ حمله‌ی مستقیم به خانم گوگوش را دارند، این‌بار بسیارهوشمندانه و درقالب دفاع از خانم گوگوش، حرف‌شان را با مردم مطرح کردند، مردم بینوایی که همیشه نادیده گرفته می‌شوند تا به دلیل خوشایند بعضی‌ها، حقایق به آنان گفته نشود.ر

*
گویا چند شب پیش آقای«امیرقاسمی» در یکی دو برنامه، سخنانی در باره‌ی دلایل لغو کنسرت خانم گوگوش مطرح کردند که دلیل لغو کنسرت دوبی عدم حضور خود کنسرت گذاربوده و چون کنسرت‌گذار در دوبی حضور نداشته، همه چیز معلق بود و این‌که خانم گوگوش می‌خواستند مطمئن شوند که هیچ مشکلی برای مردم در کنسرت پیش نخواهد آمد این بود که حتا منیجر خانم گوگوش به همین منظور به دوبی سفر کرد ولی دید که هیچ‌کدام از تعهدات مربوط به این کنسرت انجام نشده و حتا سالن هم نگرفته بودند و بنابراین خانم گوگوش چاره‌ای جز لغو این کنسرت نداشتند و کنسرت را لغو کردند چون نمی‌خواستند که مردم آسیب ببینند!!!ر

*
آقای«امیرقاسمی» با هوشیاری تمام، این مطالب را گفتند. ممکن است کسانی که به ظاهراین سخنان توجه کردند، پیش خود تصور کنند که ایشان دارند به حمایت از خانم گوگوش حرف می‌زنند، اما کسانی که هوشیارند پیام آقای امیرقاسمی را گرفتند.ر

.
نخست این‌که کنسرت‌گذار این کنسرت چه کسی بود؟ پیش از این در وبلاگ رسمی خانم گوگوش اعلام شده بود که کمپانی سونی اریکسن مسئولیت این کنسرت را برعهده دارد. نام سونی اریکسن، دو موضوع را یادآوری می‌کند:ر

نخست این‌که سونی اریکسن، هرگز اعتبار خود را با لغو کنسرت، آن هم به دلیل عدم امکانات، زیر سوال نمی‌برد و اصلن سونی که یک نام معروف در دنیاست، چه‌گونه می‌تواند برای هنرمندی که با او قرارداد کنسرت دارد، حتا سالن هم تهیه نکند و به تعهدات خود پایبند نباشد؟ چنین دلیلی آیا باور کردنی است؟ آیا نام سونی اریکسن در جهان، معتبرتر و نامورتر از نام گوگوش نیست؟ آیا این کمپانی خود را به‌خاطر یک کنسرت بی‌اعتبار می‌کند؟

*
مگر این‌که به‌طور رسمی اعلام شود که کمپانی سونی مسئولیت این کنسرت را برعهده نداشته و آن‌چه که در این مورد، بر وبلاگ رسمی خانم گوگوش نوشته شده بود، واقعیت نداشته است. پس در این صورت مسئول این کنسرت چه کسی بود؟

*
دوم این‌که وقتی سونی یا هر کمپانی دیگری، به تعهداتش در قبال کنسرت یک هنرمند عمل نمی‌کند و حتا سالن هم تهیه نمی‌کند، یعنی این‌که برای آن هنرمند ارزشی قایل نیست، یعنی این‌که هنرمند را جدی نگرفته است و بیست روز مانده به زمان کنسرت، حتا از سالن هم خبری نیست!!!ر

*
چه‌گونه چنین چیزی ممکن است؟ فلان کمپانی که حتا برای جمشید در دوبی کنسرت گذاشته، محل کنسرت‌اش آماده است، پس چه‌طور برای خانم گوگوش، سالن کنسرت وجود نداشت؟

*
آقای«امیرقاسمی» نازنین همین پیام را می‌خواستند به مردم برسانند که آیا چنین دلایلی می‌تواند صحت داشته باشد؟

*
همراه با نام سونی به عنوان اسپانسر کنسرت، نام دیگری نیز به‌عنوان کنسرت‌گذار در آگهی تلویزیونی کنسرت گوگوش به میان آمد البته به شکلی نه‌چندان واضح و فقط با گذاشتن نشانی وب‌سایت کنسرت‌گذار.ر

*
زمانی‌‌که من به این نشانی اینترنتی مراجعه کردم، دیدم که کنسرت‌گذار کسی است به نام امیر شجاعی و آن‌گونه که خود در وب‌سایت‌اش نوشته، از بچه مکتبی‌هایی است که در مدرسه‌ی ‌علوی درس خوانده و ناگهان کنسرت‌گذار شده است!!! محل اقامت ایشان نیز در دوبی است. حال چه‌گونه است که خانم گوگوش منیجرش را برای به دردسر نیفتادن مردم، به دوبی می‌فرستد و منیجرهم می‌گوید کنسرت‌گذار در دوبی نبود؟ اگر کسی می‌تواند این مسئله را حل کند، راه‌حل مال خودش، فقط جواب مسئله را به ما هم بگوید!!!ر

*
این‌هم لینک وب‌سایت برادر مکتبی، خودتان ببینید:ر

*
http://www.arshnews.com

*
جالب این‌جاست که مدتی پیش از لغو کنسرت و زمانی‌که آگهی‌های کنسرت پخش می‌شد، آقای امیر شجاعی مهمان تلفنی آقای امیرقاسمی در برنامه‌اش بود و در مورد کنسرت‌های دوبی نیز صحبت کرد. گویا ایشان کنسرت‌های دیگری نیز دردوبی داشتند که در مورد آن‌ها صحبت کردند، اما اصلن از کنسرت گوگوش هیچ حرفی نزدند!! به‌نظر شما چرا؟؟
*
آن زمان برای من جای یک علامت سوال بزرگ بود که این آقای کنسرت‌گذار چرا از کنسرت خانم گوگوش که بالطبع، مهم‌ترین کنسرت این آقا باید باشد، چیزی نگفتند؟ آیا حرف زدن در مورد کنسرت گوگوش شرم‌آور بود که چیزی نگفتند؟ یا باید با افتخار اعلام می‌کردند؟
*
هر کسی که آن برنامه را دیده بود، این سوال برای‌اش پیش آمد. آقای امیرقاسمی هم که قدغن نکرده بود در مورد کنسرت گوگوش در تپش نباید چیزی گفته شود، چون همان‌گونه که همه دیدند، در مورد لغو این کنسرت سخن گفتند، بنابراین صحبت در مورد برگزاری کنسرت هم ممانعتی نداشته و می‌شد سخن گفت، اما کلامی در این مورد گفته نشد.ر
*
الان مشخص شده این کار آقای«امیرقاسمی»هم در واقع رساندن یک پیام به مردم بود. ایشان آن زمان کاملن آگاه بود که کنسرت دوبی لغو خواهد شد، به‌خوبی می‌دانست که این کنسرت برگزار نخواهد شد. آقای شجاعی هم حتمن این موضوع را می‌دانست، به دلیل این‌که آقای امیرقاسمی و آقای شجاعی با هم دوست هستند و آقای شجاعی نویسنده‌ی برنامه‌ی کات در شبکه‌ی تپش است و نیز تهیه‌کننده و مجری برنامه‌ی زیرزمین در همین شبکه.ا
*
پس هر دو نفر این آقایان موضوع لغو کنسرت دوبی را می‌دانستند، اما اگر منصفانه نگاه کنیم می‌بینیم که آن‌زمان آقای«امیرقاسمی» نمی‌توانست چنین چیزی را به مردم بگوید چون آگهی کنسرت‌ در حال پخش‌شدن بود و کسی حرف ایشان را باور نمی‌کرد، بنابراین آقای«امیرقاسمی» نازنین با هوشیاری و ذکاوتی که از خود نشان داد، پیام خود را این‌گونه به مردم رساند. حال مردم پیام را گرفتند یا نگرفتند با خودشان است، مهم این است که آقای امیرقاسمی با همه‌ی تنگنایی که در آن قرارداشت، وظیفه‌ی خود را در قبال مردم انجام داد که جای تحسین و سپاس دارد!!!ا

*
اعلام خبر کنسرت گوگوش در دوبی هنوز هم در صفحه‌ی نخست سایت آقای شجاعی قراردارد، فقط این‌که ایشان نوشته بودند که من پس از برگزاری چندین کنسرت موفق، اینک با افتخار برگزارکننده‌ی کنسرت شاه‌ماهی هنرایران در دوبی هستم ... که این جمله گویا محو شده است!!!ر

این هم تصویری از صفحه‌ی نخست سایت آقای شجاعی:ر

از سویی دیگر آقای امیرقاسمی به مردم می‌گوید: حتا منیجر خانم گوگوش به همین منظور به دوبی سفر کرد ولی دید که هیچ‌کدام از تعهدات مربوط به این کنسرت انجام نشده و حتا سالن هم نگرفته بودند و بنابراین خانم گوگوش چاره‌ای جز لغو این کنسرت نداشتند و کنسرت را لغو کردند چون نمی‌خواستند که مردم آسیب ببینند!!!ا
*

پیام آقای امیرقاسمی با گفتن این جمله این بود که خانم گوگوش باید پیش‌از امضای قرارداد کنسرت، منیجرشان را به دوبی می‌فرستادند نه این‌که بیست روز مانده به کنسرت که مردم بلیت‌های خود را نیز خریداری کرده‌اند. یعنی این‌که چگونه‌گی امکانات و نوع تعهدات و سالن کنسرت، باید پیش‌از امضای قرارداد بررسی شود و نه بیست روز مانده به کنسرت!!ر

آقای امیرقاسمی با هوشیاری حرف خود را گفت، منظور ایشان این بود که خانم گوگوش در مورد امضای قرارداد، غیرحرفه‌ای عمل کرده‌اند و این کار را بلد نیستند، بنابراین در ماجرای ندرلندر هم مقصر خود ایشان بوده و نه یک کمپانی امریکایی که صدها کنسرت در سراسر دنیا با هنرمندان مشهور جهان برگزار کرده است.ر

با وضعیتی که در حال حاضر می‌بینیم به‌نظر می‌آید که حرف آقای امیرقاسمی نازنین در مورد ندرلندر درست است، چون پیش‌از این هم دیده بودیم که خانم گوگوش بنابه گفته‌ی خودشان، زیر قراردادی که روی نوشته‌هایش را با ماژیک، سیاه کرده بودند را امضا کردند.ا

*
وقتی‌که هنرمند غیرحرفه‌ای عمل می‌کند، حتمن که مردم آسیب مالی می‌بینند چنان‌که دیدند. کسانی که از ایران با شرایط بسیار نامناسبی که همه می‌دانند، برای خرید بلیت هواپیما و هتل، هر نفر مبلغ یک میلیون تومان و در بعضی آژانس‌های گردشگری نیز بیش از یک میلیون تومان، به تورهای مسافرتی مختلف پرداخت می‌کنند و پول‌شان هم بازپس گرفتنی‌نیست چون پروازهای دوبی در ایام نوروز چارتر است، مسئول این ضرر مالی مردم بینوای ساکن ایران چه کسی است؟ کمپانی سونی؟ آقای شجاعی؟ یا خود خانم گوگوش؟

*
آقای امیرقاسمی نازنین همین را می‌خواست بگوید که مقصر این ماجرای تاسف‌بار خانم گوگوش است که به عنوان یک هنرمند، حرفه‌ای عمل نکرد و به شکلی نابلدانه، بدون در نظر گرفتن شرایط، فقط قرارداد را امضا کرد. منظورشان این بود که پوزش خواستن ایشان از مردم فایده‌ای به حال آن‌ها ندارد و ضرر مالی و روحی‌‌شان را جبران نمی‌کند، هنرمند اگر برای مردم ارزش قایل است، اگر مردم برای‌اش مهم هستند، باید در هنگام امضای قرارداد متعهدانه عمل کند نه این‌که سبب ضرر مالی و دل‌شکستگی هواداران خود بشود. این ضرر مالی برای ساکنین ایران، بسیار سنگین بود.ر

*
باید از آقای امیرقاسمی نازنین تشکر کرد که با هوشیاری این حقایق را در پس ِکلماتی دیگر عنوان کرد و مردمی که هوشیارترند متوجه‌ی منظور ایشان شدند.ر

*
آقای امیرقاسمی در بخشی دیگر از سخنان خود به موضوع دیگری نیز تلویحن اشاره کرد:ر
*
خانم گوگوش در آن زمان سفرهای متعدد به اروپا داشتند به فرانسه، ایتالیا و چند کشور دیگر وآن زمان که ایشان به این سفرها می‌رفتند، هیچ کدام از خواننده‌گان دیگر، چنین سفرهایی نداشتند و بنابراین خانم گوگوش با آخرین مد از سفر اروپا بر می‌گشتند به ایران و لباس های ایشان به لباس‌های گوگوشی معروف می‌شد و مدل موی ایشان مدل گوگوشی نام می‌گرفت. دوربین ها هم که همیشه روی ایشان متمرکز بود، بنابراین خیلی واضح بود که دیگران که به خواننده‌گی روی می‌آوردند، همان‌گونه که خودشان هم بارها گفته‌اند الگوی آن‌ها گوگوش بود.ر
*
آقای«امیرقاسمی» نازنین با این داستانی که عنوان کردند خواستند این پیام را به مردم برسانند آن زمان که در ایران بیش‌تر مردم به سفرهای خارجی نمی‌رفتند و ماهواره هم نبود که از آخرین مد لباس و مو و میکاپ، فوری باخبر شوند، خانم گوگوش را که تنها هنرمند مسافر به کشورهای خارجی بود، به عنوان آخرین مد لباس و مو، الگوی خود قرار می‌دادند و خواننده‌ها نیز همین وضعیت را داشتند، اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی و موجود بودن تلویزیون‌های ماهواره‌ای واینترنت سبب شده است که مردم داخل ایران، اگر چه به سفرهای خارجی هم نروند، اما با استفاده ازامکانات تکنولوژی، از آخرین مدهای جهان باخبر باشند، بنابراین امروزه دیگر کسی خانم گوگوش را در لباس و مو و آرایش، الگوی خود قرار نمی‌دهد.ر
*
خواننده‌های ایرانی نیز همین وضعیت را دارند، وقتی خودشان در بطن کشورهایی زنده‌گی می‌کنند که می‌توانند آخرین مدهای لباس و میکاپ و مو و هم‌چنین هنرمندان جهان را ببینند، الگوی آن‌ها در خواننده‌گی دیگر گوگوش نیست، با این شرایط نمی‌تواند باشد.ر
*
به هرشکل این پیام هوشمندانه‌ی آقای امیرقاسمی نیز حقیقت است و کسی نمی‌تواند منکر این حقیقت بشود.ر
*
ممکن است افراد ظاهربین پیام آقای امیرقاسمی را نگرفته باشند، اما خود خانم گوگوش زمانی که حرف‌های آقای امیرقاسمی به گوش‌اش رسید، پیام را فوری گرفت و حتا در وبلاگ خود به‌نوعی پاسخ داد. البته پاسخ خانم گوگوش نیزغیرمستقیم بود، یعنی این‌که به خواست ایشان، در قالب ‌نام پروانه، پیامی در وبلاگ گذاشته شد که دقیقن پاسخ خانم گوگوش به پیام آقای امیرقاسمی بود.ا
*

آقای«امیرقاسمی» گرامی به دلیل داشتن یک تجربه‌ی تلخ، نمی‌خواست این حرف‌ها را مستقیم و واضح بگوید، این بود که هوشیاری به خرج داد و نظرات‌اش را دراین زمینه، به شکل چند لایه و پیام‌گونه مطرح کرد تا مردم بی‌خبر را در جریان واقعیت قرار دهد که این کارشان جای بسی تقدیر و تشکر دارد.ا
*

آنسه

بیست‌ودوم اسفندماه 1387 خورشیدی

وبلاگ ماه‌بانو

2009-03-02T10:44:00.000-08:00

وبلاگ ماه‌بانو

با مطلبی جالب به‌روز شد:ا

ماه‌بانو

می‌توانی طنز بنامی

2009-02-24T15:46:00.000-08:00

نخستین دوره‌ی جوایزاسکارایرانی

همزمان با برگزاری مراسم هشتادویکمین دوره‌ی جوایز اسکاربه تاریخ بیست‌ودوم فوریه در کداک تیاتر لس‌انجلس، نخستین دوره‌ی جوایز اسکار ایرانی ویژه‌ی هنرمندان ایرانی نیز دراستودیوی یکی از تلویزیون‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان در لس‌انجلس به شکل مخفیانه و کسی نفهمد برگزار شد. در این جدال نابرابر، خانم فایقه آتشین توانستند به‌راحتی همه‌ی جوایز نخستین دوره‌ی اسکار ایرانی را از آن ِخود کنند. شرح جوایز بدین قرار است:ر
*
بهترین فیلم: گفت‌وگوی خانم فایقه آتشین با خانم همااحسان در سال 2005 که به معنای واقعی کلمه، فیلم بود.ر
*

بهترین کارگردان: خانم فایقه آتشین برای کارگردانی بی‌نظیر گفت‌وگوی تلفنی با خانم هما احسان در دسامبر 2004 برای ارایه‌ی همه‌ی آن‌چه که واقعیت نداشت، موفق به کسب این جایزه شدند.ر
*
بهترین بازیگر زن: جایزه‌ی بهترین بازیگر زن به خانم فایقه آتشین برای بازی در فیلم گفت‌وگو با مهرداد آسمانی در تاریخ شانزدهم دسامبر 2004 اعطا شد. هم‌چنین خانم آتشین برای بازی در صحنه‌ی مهیج اشک‌ریزان در این فیلم که منجر به راه افتادن سیل در استودیوی ان.آی.تی.وی و خیابان‌های حوالی این استودیو شد، به دریافت یک اسکار اضافه با دو سیخ گوجه نیز نایل شدند.ر
*
بهترین فیلم‌نامه‌ی غیراقتباسی: جایزه‌ی بهترین فیلم‌نامه‌ی غیراقتباسی نیز به خانم فایقه آتشین تعلق گرفت برای نوشتن فیلم‌نامه‌ی ترانه‌ی گریه کنم یا نکنم و و داستان گرفتن این ترانه از خانم زویا زاکاریان و آهنگسازی بلافاصله‌ی بابک امینی بر روی این ترانه!!!ر
*
بهترین فیلم‌نامه‌ی اقتباسی: خانم فایقه آتشین در میان حیرت حاضرین، جایزه‌ی بهترین فیلم‌نامه‌ی اقتباسی را نیز ربود. این فیلم‌نامه که مربوط به فیلم وبلاگ رسمی برای تماس با هواداران است، اقتباسی بود از سایت رسمی خانم لیلا فروهر و خانم شهره صولتی که همواره بدون تظاهر و ریا با هواداران خود در تماس هستند.ر
*
بهترین طراحی هنری: جایزه‌ی بهترین طراحی هنری نیز به خانم فایقه آتشین رسید برای طراحی فیلم دادن آگهی کنسرت به همه‌ی تلویزیون‌ها به‌جز تپش!! بهترین بخش این طراحی که منجر به دریافت این جایزه شد، دادن آگهی به‌شکل هم‌‍زمان به تلویزیون جام جم، تلویزیون ایران و تلویزیون آی.پی.ان بود که پیش از این سابقه نداشته است!!!!ر
*
بهترین طراحی لباس: خانم فایقه آتشین با اشتهای هرچه تمام‌تر جایزه‌ی بهترین طراحی لباس را نیز از آن ِخود کرد برای طراحی لباس‌اش در فیلم گفت‌وگوی سه نفر با شهیار قنبری و مهرداد. جایزه‌ی این بخش از اسکارایرانی، صرفن به دلیل کلاه باشکوهی که بانوآتشین بر سرخویش نهاده بود به وی اعطا شد، زیراکه کلاه باشکوه را به‌نحوی طراحی کرده بود که توانست داستان باختن دادگاه به ندرلندر را در زیرهمان کلاه پنهان کند به‌طوری که کسی متوجه‌ی اصل داستان نشود و همین کار سبب شد که خانم آتشین جایزه‌ی بهترین طراحی لباس را نیز به‌شدت برُباید.ر
*
بهترین مستند بلند: جایزه‌ی بهترین مستند بلند، بی‌چون وچرا به خانم فایقه آتشین تعلق گرفت برای ساختن مستند بلند نخستین کنفرانس مطبوعاتی در تورنتو در سال 2000 و نشستن در کنار جواهر و گفتن قصه‌ی پُرغصه‌ی کهولت سن نصرت فرزانه ترانه‌سرای قلابی آلبوم زرتشت و افشای ابتذال همه‌ی همکاران لس‌انجلسی و نحوه‌ی فرار آنان از کشور.ر
*
بهترین صداگذاری: جایزه‌ی بهترین صداگذاری اسکار هنرمندان ایرانی نیز به خانم فایقه آتشین اعطا شد برای صداگذاری فیلم گفت‌وگو با خانم هما احسان. این جایزه برای همه‌ی صداگذاری این فیلم و به‌ویژه بخشی که خانم آتشین در آن از تحمیل کنسرت دوبی به وی و پذیرایی دختران ایرانی از شیوخ عرب و دردهای ملی سخن می‌گفتند، به ایشان اعطا شد. کیفیت صداگذاری به‌حدی مطلوب بود که باعث شد مکنونات قلبی خانم آتشین مخفی بماند و فقط صدای ایشان در حال گفتن جمله‌های متن فیلم شنیده شود، آن‌چنان که مردم بدون آگاه شدن از آن‌چه در دل ایشان می‌گذشت، حرف‌های‌شان را باور کردند.ر
*
بهترین چهره‌پردازی: جایزه‌ی بهترین چهره‌پردازی به خانم فایقه آتشین برای فیلم وبلاگ رسمی اعطا شد. این جایزه برای چهره‌پردازی کاملن ساخته‌گی خانم آتشین در این فیلم با گذاشتن چند مطلب سیاسی اجتماعی و حقوق‌بشردوستانه بدون کوچک‌ترین آگاهی و اعتقاد قلبی که از خود ارایه داد، به ایشان تعلق گرفت.ر
*
بنابراین خانم فایقه آتشین با کسب ده جایزه‌ی اسکار ایرانی، از فیلم میلیونرزاغه نشین ساخته‌ی دنی بویل که فقط هشت جایزه‌ی اسکار را بُرده بود، پیشی گرفت و بسی اون‌طرف‌تر ایستاد. ما اما، بسی این‌طرف‌تر به خانم آتشین به‌شدت تهنیت می‌گوییم که به هر شکل توانستند به اسکار، هر چند از نوع ایرانی‌اش دست یابند!!! ر

آنسه

هفتم اسفند ماه 1387 خورشیدی

ناکسان دیوسیرت

2009-02-15T17:50:00.000-08:00

ذهن‌های بیمار و دست‌های آلوده

ذهن‌های بیمار و دست‌های آلوده، دست به توطئه‌ی تازه ای زده‌اند. ناکسانی که به دروغ خود را هوادار خانم گوگوش می‌نامند و خانم گوگوش هم به هر دلیلی، باورشان کرده، ناکسانی که نه فرهنگ دارند و نه مهر، نه متین هستند و نه صادق، نه فرزانه هستند و نه عسل، ناکسانی که در وب‌سایت رسوای‌شان، با کمال وقاحت رکیک ترین ناسزاها را به خانم گوگوش تقدیم کرده بودند، ناکسانی که در این سه سال، وبلاگ‌هایی زشت منظره، برای گوگوش و من به‌راه انداختند، اینک همین ناکسان، دست‌های آلوده‌شان را بار دیگربرنام گوگوش کشیدند و وبلاگی بی نهایت کثیف همچو خودشان، برای هنرمندی به راه انداخته اند که به هر دلیلی باورشان داشته و اعتماد کرده‌است.ر
*
این ناکسان بی فرهنگ و بی مهر که نام انسان را نیز آلوده کرده‌اند، با نقشه و توطئه‌ای تازه، تلاش می‌کنند که وبلاگ آلوده‌ای که به تازگی گشوده‌اند را به نام دیگران تمام کنند و شک ندارم که لینک وبلاگ را نیز به طریقی برای گوگوش فرستاده اند.ر
*
من، آنسه، در نهایت شهامت و شجاعت اعلام می‌کنم که اگر انتقاد و اعتراضی به خانم گوگوش داشته باشم، در همین مکان و با قلم خودم و به شکلی انسانی و منطقی اعتراض می‌کنم، چنان‌که تاکنون نیز به همین روال پیش رفته‌ام. توطئه‌های ناکسان دیوسیرت، تاثیری در کار من نخواهد داشت. ضمن این که شک ندارم که چاه‌کن همیشه ته چاه است.ر
*
این چهار دستِ آلوده، آلوده به بدترین نوع ویروس‌های ضد انسانی، که چندین سال است از نام واقعی خود جدا شده‌اند و با نام‌های جعلی متعدد، به شکل ویروس‌های اینترنتی به آلوده کردن فضای وب مشغول‌اند، در این مدت، بی وقفه برای اعضای گروه گوگوش‌آرت، با ایمیل‌های جعلی، بدترین ناسزاها را می‌فرستادند که چند ایمیل‌شان نیز به گروه فوروارد شد و همه‌ی آن ایمیل‌ها موجود است. ما همان‌جا در گروه رسوای‌شان کردیم. چند روزی بود که خبری از این ویروس‌های اینترنتی نبود، نگو که مشغول درست کردن یک وبلاگ کثیف هستند که گناه آن را به گردن دیگری بیندازند!!!ر
*
آنسه را در اینترنت همه می‌شناسند، نوع کار و نوشتار من مشخص است و کسی که چنین نوشتاری دارد، اهل کارهای غیرانسانی نیست. کسانی دست به این کار وقیح می‌زنند که نه حرفی برای گفتن دارند و نه می توانند به اندازه‌ی یک سطر درست بنویسند. من هرگز کلامی زشت خطاب به خانم گوگوش ننوشته‌ام، اما ناسزاهای رکیک آن ذهن‌های بیمار را در وب‌سایت ویروسی‌شان همه دیده‌اند.ر
*
ناکسانی که بتوانند بر روی وب‌سایت‌شان که نام گوگوش را نیز با خود داشت، چنان دشنام‌هایی خطاب به خانم گوگوش بنویسند، حتمن که قادرند چنین وبلاگ کثیفی را هم به‌راه اندازند تا بوی چندش‌آور زباله‌ی وجودشان را در فضای وب پراکنده کنند.ر
*
خانم گوگوش! متاسفم. ببینید چه ناکسانی را باور کرده‌اید. من پیش از این هم گفته بودم که این آلوده‌ها عاقبت گوگوش را نابود خواهند کرد.ر
*
هزاران ننگ بر ناکسانی که وجود ناپاک‌شان را در قالب چنان وبلاگ‌های زشت منظری عرضه می‌دارند و با توطئه‌های کثیف خود در تلاش‌اند که دیگران را مقصر جلوه دهند. اما کور خوانده‌اید ناکسان بی‌شرم.ر

آنسه

بیست‌وهشتم بهمن ماه 1387 خورشیدی

نیم‌نگاهی به تاریخ

2009-02-11T10:36:00.000-08:00

سخنان تاریخی خانم گوگوش

در گفت‌وگو با خانم احسان - با تلفن و بی تلفن

دسامبر 2004 میلادی

درود بر شما خانم هما احسان عزیز، ممنونم از این که این فرصت را به من دادید که روی خط تلفن برنامه‌ی شمابیام.ر

**
اجازه می خوام که از این فرصت استفاده بکنم و از تمام عزیزان، هم‌وطنان و مردمی که من را حمایت کردند وپشتیبانی شونواعلام کردند و این برنامه را پیگیر بودند و به کنسرت اومدند یا از طریق تلفن، فکس و هر آن جور که تونستند خبر را به ما رسوندند، از آن ها ممنون باشم و پشتم به اون ها گرمه و دلم می خواد بیش تر از این ها بتونم خدمت‌گزار این مردم باشم که همیشه خودم را بدهکارشون می‌دونم .ر

*
و از شما هم ممنونم که واقعن در این زمینه بسیار کمک کردید ...من به شما احترام می ذارم به عنوانِ یک زن ِآغاز گر و مبارز و آرزو می‌کنم که بتونم نقش اندکی در این مبارزه داشته باشم و تقاضا بکنم که من را به عنوان عضو افتخاری جنبش ایران فردا و همین طور کمیته‌ی خلیج فارس بپذیرید.ر

خانم احسان! اجازه بدید که از طریق تریبون شما از تمام رسانه ها هم تشکر بکنم که در این مدت کوتاهی که به هرحال من هم به جنبش افتادم کمکم کردند و صدای منو به مردم رسوندند.ر

بینوا مردم ساده‌دل!!!ا

می خوام پیشنهاد بدم خانم احسان به تمام همکارانم که به هر صورتی که در اطراف خلیج فارس یا دوبی برنامه اجرا می کنند ازشون تقاضا بکنم واین پیشنهاد را بدم که در آگهی‌هاشون، در آگهی‌های برنامه‌هاشون بنویسند:ربه نام ِنامی ایران و خلیج همیشه‌گی فارس.ر

امیدوارم که پیشنهاد منو بپذیرند و دین خودشونو به مملکت‌شون و به خلیج فارس بپردازند.رر

این تصمیم، ناگهانی نبود در من، من به تمام این نکات واین مسایل بیست و یک سال فکر کردم و در من می‌جوشید.ر
من به دنبال فرصتی می‌گشتم و به دنبال روزنه‌یی می‌گشتم که بتونم از اون طریق، ذهنیت‌ام را یا خواسته‌ام را به گوش برسونم و به جامعه‌ی آزادی‌خواهان بپیوندم.ر

*
اما فرصتی نداشتم و تریبون را نداشتم و امکان بروز نظرم را نداشتم، این بود که صبر کردم تا موقع و وقت مغتنمش!!!! پیدا بشه و بتونم ابراز نظر بکنم.ر
*
توضیح واجب: منظور خانم گوگوش از موقع مغتنم، همان مسیرجریان وزش باد است!!ر
*
البته من می تونم که با کارم، با ترانه هام این مبارزه را ادامه بدم ولی من در این حد نیستم تحلیل سیاسی بکنم یا مسایل سیاسی مملکت را بهش بپردازم، اما مسایل اجتماعی که مربوط به همه‌ی ملت ماست، به من هم مربوط می‌شه ومن خودمو موظف می‌دونم!!! و وظیفه‌ی خودم می دونم که در مورد مسایل فرهنگی و اجتماعی نظر بدم یا حضور داشته باشم و بتونم خدمتی هر چند کوچک انجام بدم.ر

من می خوام درخواست بکنم از مردم که با شما تماس بگیرند و نظرشون را بدن که از من چی می‌خوان؟ من باید در توانم باشه و بتونم ازعهده‌ی چیزی که ازم خواسته می‌شه بربیام.ر

ولی خودم به‌شخصه فکر می‌کنم و آرزو می‌کنم که بتونم به دختران و زنان آسیب‌دیده که حق‌شون خورده شده
بتونم کمک کنم و سازمانی تشکیل بشه که من بتونم در اون سازمان خدمت‌گزار باشم برای زنان و دختران.ر

وه چه خوب، چه خوب که خانم گوگوش به قول‌شون عمل کردند!! اجرای برنامه‌‌ی هر ساله‌ی کنسرت در دوبی، بهترین راه برای کمک به زنان و دختران آسیب‌دیده‌ای است که حق‌شان خورده شده ... درود بر خانم گوگوش که انسانی به این خوش‌قولی هستند و به حرفی که در حضور مردم بینوا می‌گویند، پایبند هستند و به حرف و گفته‌ی خودشان و نیز به گوش مردم ایران عمیقن احترام می‌گذارند، هزاران درود بر چنین هنرمند مردم‌دوستی!!!ر

خانم احسان! توی تور كنسرت های سال دوهزارم، كنسرت دوبی به من تحميل شد چون نمی خواستم برم به‌خصوص در دوبی نمی‌خواستم برنامه اجرا كنم. همسرم مسعود كيميايی هم با من بود و او هم مخالف بود اما به من تحميل شد.ر

خداوند این تحمیل‌کننده‌گان بدسگال را نیامرزد، آمین!!! ببینید چه‌طور به یک هنرمند، کیلو کیلو دوبی تحمیل می‌کردند!!! نابود باد چنین تحمیل‌کننده‌گان دیوسیرتی!!ر

در واقع مجبور شدم به خاطراون قراردادی كه داشتم و می‌بايست يه تعدادی كنسرت را در طول يك سال برگزار كنم مجبور شدم برم اون جا، البته راستش اون قدرازعمق فاجعه با خبر نبودم.ر

وای به‌راستی که دل آدم کباب کوبیده می‌شود، البته با دو سیخ گوجه!!!ا

من در دوبی بعد از كنسرت هام، به يك مهمانی دعوت شدم كه گفتند يكی از شيوخ عرب كه گويا يكی از پُست های مهم دولتی را هم داشت، منو دعوت كرده بود و آقای خوش زبان برای حضور من در اين مهمانی پنجاه هزار دلار پول دريافت كردند كه مقداريش را به من دادند.ر

آیا شما مخاطبان گرامی، تا به اکنون به میهمانی دعوت شده‌اید که بابت رفتن به آن میهمانی به شما پول هم بدهند؟؟ ... نه والله، این رسم عرب‌ها و شیوخ محترم است لابد!!! ایرانی‌ها که چنین آداب و رسومی ندارند، دارند؟

وقتی من و همسرم به اين مهمانی رفتيم يك منزل بود تقريبن يك كاخچه، كاخ نبود، كاخچه بود، اون جا موسيقی بود تعدادی از شيوخ عرب بودند و متاسفانه در اون‌جا تعدادی ازدختران جوان ايرانی را ديدم كه مهمانداربعضی از اين شيوخ عرب بودند كه بعضی از اين بچه ها را من پدر و مادرشونو، خونواده شونو می‌شناختم در ايران و اين مسئله خيلی اذيتم كرد.ر

آخ آخ آخ آخ!!!ر

*
به همين دليل بعد ازشام هم پا شدم از مهمانی اومدم بيرون، اما، عمق اين فاجعه را بيش‌تر زمانی كه دركانادا بودم و مدت دو سالی كه در امريكا هستم، تو اين مدت بيش‌تر حس كردم بيش‌تر خوندم و بيش‌تر پيگير بودم.ر
*
ای خدا لعنت کند این شیوخ دوبی را که این‌چنین بی‌رحمانه و تحمیلانه مردم را به میهمانی دعوت می‌کنند و ...ر

چون مدت كوتاهی اون جا بودم و اون‌قدر فرصت نبود و من درگير مسایل اطرافم بودم، وقتی كه از كنسرت‌ها ديگه فراغت پيدا كردم نشستم و پیگيری كردم و بيش‌تر درد كشيدم و همين جور هم دارم می شنوم كه دختران جوان ما را به اون كشور می برند وخريد و فروش می كنند.ر

الان چی خانم گوگوش؟ هم اکنون نیز در حال درد کشیدن هستید؟ یا نه؟ گویا از داروی مسکن بسیار قوی استفاده کرده اید و دردتان، را از یاد برده‌اید!!!... به‌نظر می‌رسد که قوی‌ترین مسکن برای این‌گونه دردهای طاقت‌فرسا، دلار است!!!ر

این دردای ملی ماست (با بغض و گریه)ر

وای من هم گریه!!!ر

دلم ( باگريه) دلم می خواد فرياد بزنم، دلم می خواد يه كاری بكنم، دلم می خواد بتونم، بتونم جلوی اين اتفاق را بگيرم، بتونم يه استقلالی به زن ايرانی ببخشم.ر

گریه نکن نازنین! حالا شما فعلن کنسرت امسال دوبی را هم تشریف ببرید، وقتی برگشتید بعد یک فکراساسی برای جلوگیری از این قبیل اتفاقات شوم خواهید کرد، حالا فعلن بچسبید به کنسرت دوبی!!! فعلن درد بی درد!!! برای درد کشیدن وقت زیاده.ر

فعلن حواس‌تان را بیهوده پرت این حرف‌های دردآور نکنید، چه بسا در هنگام اجرای کنسرت در دوبی هم بتوانید به زن ایرانی استقلال ببخشید، خدا را چه دیدید؟ شاید توانستید، حالا استقلال هم نشد، پرسپولیس ببخشید، هیچ ایرادی ندارد!!!ر

*
نمی دونم چه طوری، ولی خدا كمكم بكنه، مردم كمكم بكنند، اين بچه ها به اين حال و روز!! به خاطر احتياج به خاطر فق، به خاطر فرار از اون فشارها و اون زندانی كه در مملكت شون دارند به اين روز نيفتند و يا حتا تومملكت خودشون به خودفروشی نيفتند.ر
*
ای وای کافیه دیگه خانم گوگوش جون! کشتید ما را با گریه!!! لطف کنید برای چند ساعتی از بالای منبر به زیر بیایید و کمی قندآب میل بفرمایید!!ر

من از خيلی وقت پيش دلم می خواست يك جوری، يك جايی، به يك ترتيبی هويت ملی مونو فرياد بزنم...ر

ای وای!! خُب بعدش چی شد؟؟

ولی نه موقعيت شو پيدا می كردم و نه جاشو پيدا می‌كردم و در 25 دسامبر اين تصميم را گرفتيم كه چون پرچم سه رنگ شير و خورشيد نشان، نشان هويت ملی ماست فكر كردم كه در اون كنسرت به وسيله‌ی پرچم اين هويت ملی را با صدای بلند فرياد كنم.ر

*ر

بسیار عالی، بسیار عالی، خُب، دیگه؟؟؟

خيلی بهش فكر كردم و فكر می كنم اين وظيفه‌ی منه كه يك جايی اعلام هويت بكنم، هويت من ايرانيه، هويت من پرچم سه رنگ شير و خورشيد نشانه!!! هويت من خليج فارسه!!!ر

ای وای، شما را به هر چه می‌پرستی، عجالتن خلیج فارس را ولش کن نازنین! این‌قدر خودت را عذاب نده‌، خلیج فارس کیلویی چند؟ پرچم شیروخورشید نشان کیلویی چند؟ وضع اقتصادی روبه‌راه نیست، بچسب به دلار، به دلارها فکر کن، دردها را فراموش کن، شیوخ عرب را عشق است، کنسرت دوبی را عشق است... ر

نازنین‌ام! غصه نخور، بیا با هم بریم سفر دوبی دوبی ...ر

آنسه

بیست‌وسوم بهمن ماه 1387 خورشیدی